Δεσποινίδες, Κυρίες και Κύριοι,

πολύ καλησπέρα σας. Το πρωτάθλημα τελείωσε με το συνήθη τρόπο για την ομάδα και πιστεύω πως έχοντας συνέλθει κάπως μετά το χαμό του Γίγαντα Παύλου Γιαννακόπουλου, μπορούμε να κάνουμε μια ανασκόπηση της χρονιάς.

Ο Παναθηναικός λοιπόν φέτος, κρατώντας τον ίδιο κορμό παικτών με πέρσυ, το ίδιο προπονητικό επιτελείο με πέρσυ και κάνοντας μικρές αλλαγές προς το καλύτερο, δεν κατάφερε να κάνει το παραμικρό βήμα μπροστά. Έκανε για 1η φορά νίκη στο top8 της Ευρωλίγκας μετά το 2015-2016 αλλά αποκλείστηκε από τη μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης. ‘Εχασε το Κύπελλο από την ΑΕΚ. Κέρδισε τον ημιθανή Ολυμπιακό σε μια σειρά που κακώς πήγε στα 5 ματς. Αναμφίβολα, δεν είναι μια χρονιά που θα θυμόμαστε ως ιδιαίτερη για την ομάδα.

Η ομάδα έπαιξε ένα μπάσκετ με αρχή,μέση και τέλος: Αλλαγές σε όλα τα σκριν, παγίδες και δυσκολία εισαγωγής της μπάλας στο ζωγραφιστό ή σε παίκτες που κάνουν ζημιά,σκληρή άμυνα που ενίοτε επεδίωκε και την επαφή. Στην επίθεση είδαμε έμφαση της κυκλοφορίας της μπάλας και πολύ δουλειά μακριά από αυτήν, αρκετά τρίποντα (άσχετα αν τα έχαναν οι παίκτες μας), pick n roll και κάθετες διεισδύσεις ενώ όταν επανήλθε ο Mike James, είδαμε και αρκετό iso. Αυτή η ομάδα αναγνωρίστηκε ως η πιο αθλητική σε όλη την Ευρώπη (κατά τα λεγόμενα του ίδιου του Μακκάλουμ της Εφές) και έκανε ακόμα και το βαθύ ρόστερ της Ρεάλ Μαδρίτης να δείχνει εξαντλημένο σε σειρά αγώνων.

Παρόλα αυτά, η ομάδα εμφανίστηκε για 2η φορά ανέτοιμη στο πιο κρίσιμο σημείο της χρονιάς, με τους παικτες να μη δείχνουν συνέχεια ενώ και το προπονητικό επιτελείο έδειξε για 2η συνεχόμενη χρονιά ανικανότητα να προετοιμάσει ψυχολογικά την ομάδα για μια σειρά do-or die.

Η διοίκηση ανανέωσε την εμπιστοσύνη της στο επιτελείο και εφόσον για 2η χρονιά έχουμε αποτυχία πρόκρισης στο f4 με την ίδια συνταγή, κάτι έπρεπε να αλλάξει. Ο chef de cuisine δεν άλλαξε άρα αλλάζουν τα υλικά. Προς αυτή την κατεύθυνση είχε προιδεάσει πολύς κόσμος: Πρώτα από όλους ο χουπφέλας στην αποτίμηση της σεζόν (ο οποίος είχε ταχθεί εξαρχής κατά της επαναφοράς του James στο blog του) που μίλησε για έναν χαμένο two-way character, ενώ ο Φλεβαράκης στο sportdog είπε για την ομάδα του ΠΑΟ “Να βρεθεί μια ισορροπία, να μπει η τακτική στο παιχνίδι της.”. Τέλος, ο Κοντός μίλησε για “αποαμερικανοποίηση” ενώ ο ίδιος ο Pascual μετά τους τέλικούς δήλωσε πως “πρέπει να αποφασίσουμε πως θέλει να παίζει η ομάδα”. Τα σημάδια λοιπόν ήταν εκεί, όλα έδειχναν πως θα πηγαίναμε σε μια λογική ομάδας όπως η φετινή προ James και με κάποιες παραπάνω αλλαγές.

Προσωπικά διαφωνώ και με τους 4, πιστεύω πως σε καμία περίπτωση δε φταίνε οι παίκτες που φύγανε/θα φύγουν (ακούγεται πως ο James είναι ήδη στο Μιλάνο) για τον αποκλεισμό από τη Ρεάλ. Με εξαίρεση το Rivers που μας κρέμασε για 2η συνεχόμενη χρονιά μετά το Γενάρη, οι James Singleton ήταν εκεί όταν έπρεπε. Αντιθέτως, δεν ήταν εκεί για ν-οστή φορά ο Gist ενώ δεν πήραμε όσα περιμέναμε μέσα στη χρονιά ούτε από παίκτες όπως ο Παππάς, ο Lekavicius, ο Auguste. ‘Αρα μήπως έπρεπε να κρατήσουμε 3 παίκτες (James Calathes Singleton) και πάνω τους να χτίζαμε μια ομάδα με την ίδια λογική αλλά νέους παίκτες;

Επιπροσθέτως, ας μην ξεχνάμε κάτι: Πριν έρθει ο James, η πιο…σκεπτόμενη ομάδα έπαιξε μέσα σε μια εβδομάδα με Φενέρ (εκτός) και ΤΣΣΚΑ (Εντός). ‘Ηταν ό,τι κοντινότερο μπορούσαμε να βρούμε σε πρόβα f4. Και σε αυτή την πρόβα χάσαμε και τους δύο αγώνες. Οπερ, η πιο…σκεπτόμενη ομάδα στην αρχή της χρονιάς δεν είχε σε καμία περίπτωση τον απαραίτητο χαρακτήρα για να πάει μέχρι το τέλος (κάτι που έφερε και τον James πίσω).

Συνεπώς, εγώ θεωρώ πως η ομάδα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση. Περιμένω να δω ποιες θα ειναι οι επιλογές του Καταλανού, θεωρώντας πως μένουν μάλλον στην ομάδα οι Leka, Denmon, Payne, Lojo. Διαφωνώ σφόδρα με την απόκτηση του ΠΑΛΤΟΥ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ (ειδικά αν αληθεύει πως του προτείναμε συμβόλαιο 850κ το έτος) και αναρωτιέμαι για το τι παίκτες θα έρθουν στη θέση των Rivers, James,(αν φύγει), Singleton (θεωρώντας πως ο Παπαπετρου έρχεται στη θέση του Gabriel). Κατά την ταπεινή μου αποψάρα, οι 2 από τους 3 αντικαταστάτες τους οφείλουν να έχουν καλό τρίποντο και καλή αμυντική παρουσία. ‘Εχω την αίσθηση πως ίσως να μη συμβεί αυτό και πως ίσως πάμε μάλιστα σε σχετικά φτηνές επιλογές (οπως ο Denmon) με πχ McKenzie Moore/Green αντί για James, Moermann/Motum αντι για Singleton και Broekhoff αντί για Rivers.  Ελπίζω να διαψευστώ.

Τέλος, θέλω να σημειώσω εμφατικά την απογοήτευση μου για το γεγονός πως η ομάδα συνεχίζει στην Ευρωλίγκα του clown Bertomeu. Επαναστάσεις δίχως να βαρέσουμε τα κεφάλια μας στα σιδερα δε γινονται. Θα σπάσουν αρκετά κεφάλια μα θα σπάσουν και τα σίδερα (Ν. Καζαντζάκης).