Η ομάδα μας έχει κατακτήσει 32 πρωταθλήματα, 6 ευρωπαϊκά, 13 κύπελλα και ένα διηπειρωτικό.. Μία κοινότοπη απάντηση στην υποθετική ερώτηση “ποιος είναι ο σημαντικότερος από όλους αυτούς”, θα ήταν “όλοι”..  Ωστόσο, στην συνείδηση του κόσμου δύο τίτλοι ξεχωρίζουν. Ο πρώτος είναι το 1999 μέσα στο ΣΕΦ και ο άλλος το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στη Bologna το 2002! Κοινός παρονομαστής των δύο τίτλων …ο Ντέγιαν!

Η ομάδα πηγαίνοντας στο Φ4 ήταν το απόλυτο outsider. Ενδεικτικό του πόσο μας πίστευαν είναι το γκάλοπ πριν το F4 στο site της euroleague. Πόσες πιθανότητες μας έδιναν; 2% να περάσουμε τη Μακάμπι!  Οι λόγοι πάντως που κουβαλούσαμε το τίτλο του outsider δεν ήταν όλοι καθαρά αγωνιστικοί.. “Από τύχη πέρασε”, “η Κίντερ αγωνίζεται εντός έδρας” ήταν οι ατάκες της εποχής.. Κάποιοι (ερυθρόλευκης απόχρωσης) μάλιστα, έσπευσαν να αγοράσουν και τα τηλεοπτικά δικαιώματα του Φ4.. Κοιτώντας την πορεία της ομάδας μέχρι τη Μπολόνια, δεν θα έλεγα ότι ήμασταν outsider. Στην κανονική περίοδο τερματίσαμε πρώτοι, με ρεκόρ 12-2 (χαζή ήττα από ΡΕΑΛ τελευταία αγωνιστική στο ΟΑΚΑ), έχοντας κερδίσει ΤΣΣΚΑ-Φορτιτούτο και Ρεάλ εκτός έδρας! Στο ελληνικό τοπ16 είχαμε 5 νίκες και μία ήττα! Μία ήττα (92-75 από ΟΣΦΠ στο ΣΕΦ, στο 30′ ήταν 73-45) που πόνεσε αλλά μας συσπείρωσε. Η άλλη πλευρά κλασικά έκλεινε εισιτήρια για Ιταλία.. Μπορεί να τη γλίτωσε στο ΟΑΚΑ (η διαφορά έφτασε στο +24 αλλά μειώθηκε στους 10) αλλά όχι και στο ΣΕΦ από την Ολύμπια! Κηδεία στο ΣΕΦ και 1200 πράσινοι στην Ιταλία!

οι κορυφαίοι της Bologna

Παναθηναϊκός 83 – Μακάμπι 75

Απέναντι στη Μακάμπι του Μπλατ ο Παναθηναϊκός πήρε τη ρεβάνς για την ήττα (τη μοναδική μέχρι σήμερα!) στον τελικό του Παρισιού. Το παιχνίδι δεν αντέχει ιδιαίτερης κριτικής.. Ο Παναθηναϊκός ήταν καλύτερος στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα και δίκαια προκρίθηκε στον τελικό. Με τον Ντέγιαν να έχει 26 πόντους, 9 ριμπάουντ και 11 κερδισμένα φάουλ, οι Εβραίοι δεν είχαν τύχη.. Μετά τον μεγάλο Ντέγιαν, σπουδαία εμφάνιση έκανε και ο Μίντλετον.

Κιντερ 83 – Παναθηναϊκός 89

Απέναντι στην οικοδέσποινα του Φ4 και φαβορί, Κίντερ Μπολόνια, τα πράγματα δεν ήταν εύκολα.. Ο Τζινόμπιλι ξεκίνησε δυνατά, ο Γκρέιντζερ όταν είχε την ευκαιρία έβαζε τα σουτάκια του, ο Σμόντις ήταν ζεστός.. Το πρώτο ημίχρονο μας βρήκε πίσω με 48-40 (η διαφορά είχε φτάσει στους 14 , 43-29), αλλά ο Παύλος Γιαννακόπουλος ήταν σίγουρος. Στο δεύτερο ημίχρονο το παιχνίδι ισορρόπησε, η παρουσία του Παπαδόπουλου μπέρδεψε τους Ιταλούς κυρίως αμυντικά αλλά και επιθετικά, ο Ίμπο ήταν ζεστός, οι Αλβέρτης και Ρότζερς πέτυχαν δύσκολους πόντους και όποτε τον είχε ανάγκη η ομάδα, ο Ντέγιαν ήταν εκεί! Προβάδισμα με 55-53 και από το σημείο εκείνο και μετά ήμασταν συνέχεια μπροστά. Κρισιμότερο σημείο του αγώνα οι δύο χαμένες βολές του Μπετσίροβιτς και το τρίποντο του Ίμπο.. 85-80 και …τρίτο Ευρωπαϊκό!!

Αλβέρτης: “Στο Παρίσι ήταν το πρώτο. Στη Θεσσαλονίκη ήταν η επιβεβαίωση. Τώρα είναι η καθιέρωση.” Που να ήξερες τι θα ακολουθήσει ρε αρχηγέ..

υ.γ: Μήπως ρε Drazen να γίνει άρση του βέτο; Ο τύπος είναι γουρλής! (εκτός από το Βερολίνο ήταν και στη Μπολόνια)

υ.γ2: Αυτός ο δύσμοιρος ο Σμόντις, σε τρία Φ4 πανηγυρίζει σαν τρελός και στο τέλος κλαίει!

υ.γ3: Ισχύει ότι το tv-magic έβαζε στο ημίχρονο πανηγυρισμούς του Ολυμπιακού από το κύπελλο Ελλάδος;  Το Ολυμπιακό φρόνημα θα ήταν στα …τάρταρα!

υ.γ4: παρασκήνιο κατά τη διάρκεια του Φ4

 

Λίγες μέρες πριν το F4 και έφτασε η ώρα για μία μικρή ξενάγηση στην Πόλη για τους τυχερούς ταξιδιώτες του blog! Να ξεκαθαρίσω από την αρχή ότι δεν έχω ταξιδέψει στην Κωνσταντινούπολη, επομένως όσα θα προτείνω είναι μετά από αρκετή έρευνα στο ίντερνετ και σε τουριστικούς οδηγούς. Ελπίζω να αποδειχθούν σωστά και να σας ικανοποιήσουν! Βέβαια, αν δεν πάρουμε το έβδομο ευρωπαϊκό, θα έχει κανείς όρεξη για επισκέψεις σε μουσεία, βαρκάδα στο Βόσπορο ή να γευθεί πολίτικες γεύσεις;

Στην Πόλη ήρθα, Πανάθα για σένα, για να σηκώσουμε με τρέλα άλλο ένα…

Πριν το ταξίδι

Απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα είναι η αστυνομική ταυτότητα και το εισιτήριο του αγώνα. Χωρίς αυτά δεν θα μπορέσετε να ταξιδέψετε! Όσον αφορά την ταυτότητα, σημαντικό είναι να αναγράφεται η ιθαγένεια και όλα τα στοιχεία να είναι με λατινικούς χαρακτήρες. Καλού κακού, όσοι έχετε ταυτότητα σε κακή κατάσταση, μπορείτε να βγάλετε νέα (πιστοποιητικό γέννησης – τέσσερις φωτογραφίες) ή διαβατήριο.  Φτάνοντας στο αεροδρόμιο θα χρειαστεί να αλλάξετε τα ευρώ σας με τουρκικές λίρες. Η ισοτιμία είναι 1€=2,35 λίρες  και οι λύσεις που προτείνω είναι α) ανάληψη από τα atm του αεροδρομίου και β) ανταλλακτήρια στο κέντρο της πόλης. Τα ανταλλακτήρια του αεροδρομίου είναι μόνο για μικροποσά, ίσα ίσα για τα πρώτα έξοδα. Τα πιο αξιόπιστα ανταλλακτήρια είναι 1) Bamka Doviz στην Ταξίμ, 2) Cetin Doviz πάλι στην Ταξίμ, 3) Ziraat Bankasi  στο Sultanahmet.

Διαμονή

Αν και οι περισσότεροι θα έχετε κάνει την κράτηση σας, οι δύο καλύτερες επιλογές είναι η παλιά πόλη (Sultanahmet) ή η πλατεία Ταξίμ. Όσοι επέλεξαν την πρώτη επιλογή (αντίστοιχη Πλάκα) θα είναι κοντά στα αξιοθέατα (Αγία Σοφία – Τοπκαπί – Μπλε Τζαμί – Αγορές), αλλά θα χρειάζεται το βράδυ να πηγαίνουν στην Ταξίμ, ενώ οι υπόλοιποι θα ακολουθούν την αντίστροφη πορεία. Οι Scire και Drazen,βέβαια, προτίμησαν το παλάτι Τσιραγάν

Αξιοθέατα

Τα κυριότερα αξιοθέατα είναι α) Αγία Σοφία  β)Μπλε Τζαμί  γ) παλάτι Τοπκαπί  δ) Σινάν Ερντέμ. Τα τρία πρώτα βρίσκονται στην περιοχή Sultanahmet. Επίσης, αξίζει μία βόλτα στη Μεγάλη αγορά και στην αγορά των μπαχαρικών. Κάτι που δεν πρέπει να παραλείψουμε είναι η βαρκάδα στο Βόσπορο (προς Ortakoy). Αυτό είναι το site της ναυτιλιακής εταιρίας Κωνσταντινούπολης. Σε κάποιο blog διάβασα πως είναι προτιμότερο να χρησιμοποιήσει κανείς το πλοίο της γραμμής από Sarayburnu προς besiktas. Η μετακίνηση στην πόλη γίνεται κυρίως με το τραμ και ταξί. Υπάρχουν και τα ντολμούς (μικρά βανάκια) που έχουν συγκεκριμένα δρομολόγια και ξεκινούν όταν γεμίσουν. Το μετρό δεν καλύπτει μεγάλο μέρος της πόλης, ενώ το τρένο είναι κυρίως για επισκέψεις έξω από την πόλη και το αεροδρόμιο. Τέλος, αξίζει ένα πρωινό να το αφιερώσετε στις συνοικίες Μπάλατ και Φανάρι, όπου βρίσκονται το Πατριαρχείο και η Μεγάλη του Γένους Σχολή. Στην επιστροφή χρησιμοποιήστε το φεριμπότ για να γυρίσετε. Μία καλή επιλογή για φαγητό στο Φανάρι είναι οι ταβέρνες Agora και Kofteci Arnavut.

Φαγητό – ποτό – χαλάρωση

Τα περισσότερα εστιατόρια – καφέ – ναργιλετζίδικα θα τα βρείτε γύρω από την κεντρική λεωφόρο Ιστικλάλ στις συνοικίες Γκαλατασαραϊ – Μπεγιόγλου – Τοπχανέ (εδώ θα βρείτε πολλά μαγαζιά με ναργιλέ). Θετικά σχόλια για φαγητό άκουσα για τη στοά Cicek Pasaji πάνω στην Ιστικλαλ στο Μπεγιόγλου.  Όσοι επιθυμούν κάποιο χαμάμ, τα Τζαγάλογλου και Τσεμπερλίτας είναι τα πιο δημοφιλή και βρίσκονται στην παλιά πόλη. Επιπλέον, στη συνοικία Κουμκαπί έχει πολλά εστιατόρια (λιγότερο τουριστικά).

Ενδεικτικές προτάσεις

καφέ και ναργιλέ:  Ara cafePerla Kallavi cafeKafeka nargile cafeCorlulu ali pasa Mihrimah cafe, Saray Cafe

εστιατόρια:

Sultanahmet: Koftecisi, Havuzlu (μέσα στην κλειστή αγορά), ozbulu kebap, Pasazade, δείτε εδώ  και εδώ

Μπεγιόγλου: Dulcinea , 360, Nu Pera, + εδώ και στο tripadvisor

κοντά στο Τσιραγάν: Ulus29, Sunset Istanbul και στο Όρτακιοϊ έχει αρκετά ταβερνάκια

κοντά στο γήπεδο: Gelik restaurant

ΠΑΟ 81 – ΕΦΕΣ ΠΙΛΣΕΝ 71 (18/4/2000)

Με το “γούρικο” 81-71 (ίδιο σκορ με ΤΣΣΚΑ στον ημιτελικό στο Παρίσι) απέναντι στους πράσινους πρωταθλητές Ευρώπης το 2002 Κουτλουάι – Μουλαομέροβιτς και τον μελλοντικό αστέρα του NBA Χέντο Τούρκογλου, η ομάδας μας επιβεβαίωσε τον τίτλο του φαβορί και πέρασε σχετικά εύκολα στον τελικό της Θεσσαλονίκης με αντιπάλους τον Χάφμαν και την παρέα του. Ο ημιτελικός με την Εφές μοιάζει πολύ με εκείνον στο Παρίσι. Απόλυτος έλεγχος του Παναθηναϊκού εντός και εκτός παρκέ! Κάτι που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από τα ρεπορτάζ της εποχής είναι η επιμονή του “Τυφώνα” να είναι παρών στον ημιτελικό. Το χρονικό διάστημα ανάρρωσης από ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας ήταν μικρό και οι συστάσεις των γιατρών ήταν να μείνει στην Αθήνα να ξεκουραστεί. Ωστόσο, ο πρόεδρος δεν κρατιόταν, με αποτέλεσμα να πάρει το πρώτο αεροπλάνο για Θεσσαλονίκη..

ΠΑΟ 73 – ΜΑΚΑΜΠΙ 67 (20/4/2012)

Σίγουρα τέτοιον τελικό δεν θα ήθελαν οι γιατροί του “Τυφώνα”.. Ζαλάδες ο Ρέμπρατσα, κράμπα ο Μποντίρογκα, ντέρμπυ καθ’ όλη τη διάρκεια το παιχνίδι.. Το σκορ 36-36 στο ημίχρονο, με τον Χάφμαν να έχει περίπου τους μισούς για τους Ισραηλινούς και ο Ντέγιαν μόλις έναν! Το 42-37 στο 25′ και το 4ο φάουλ του Αμερικανού σταρ της Μακάμπι, μάλλον έκανε πολλούς να πουν “τελείωσε”, αλλά δεν ήταν έτσι..  Το παιχνίδι συνέχισε να είναι ντέρμπυ μέχρι το τρίποντο του Κάτας.. Η ψυχολογία άλλαξε, το άγχος έφυγε και η σεμνή τελετή έληξε! Αυτό ήταν, δεύτερο Ευρωπαϊκό!!

Θ.Γιαννακόπουλος: “Το πριμ θα είναι 300 με 500 εκατομμύρια..”!

Τυφώνας Θανάσης...

υ.γ1: Βλέποντας μέσα σε διάστημα λίγων ημερών τα τέσσερα παιχνίδια των F4 1996,2000, έχω την αίσθηση πως από το 1999 και μετά έκλεισε ένας κύκλος στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και άνοιξε ένας νέος. Το μπάσκετ άλλαξε τα χρόνια αυτά.

ακόμα προσκυνάει..

Παρίσι, 11 Απριλίου 1996! Το πρώτο αστέρι, το πρώτο Ευρωπαϊκό! Όλα ξεκίνησαν από εδώ, από τους Γουίλκινς, Αλβέρτη, Βράνκοβιτς, Γιαννάκη, Οικονόμου, Κόρφα, Παταβούκα, Σταυρακόπουλο, Βουρτζούμη, Μυριούνη, Πετσάρσκι και Μάλκοβιτς!

Λόγω ηλικίας δεν θυμάμαι πολλά από εκείνο το βράδυ.. Το μόνο που μπορώ να μοιραστώ είναι ότι στο δεύτερο ημίχρονο είχα ξεχάσει να μιλήσω.. Σε ένα ολόκληρο χωριό που το Πάσχα ξανανιώνει, για δύο ώρες δεν ακουγόταν τίποτε απολύτως..

Παραδοσιακά πριν από τα Final Four ξαναβλέπω όλα τα προηγούμενα.. Μόνο που αυτή τη φορά οφείλω να είμαι περισσότερο παρατηρητικός, αφού κάτι πρέπει να γράψω! Βλέποντας ξανά το παιχνίδι, παρατήρησα ότι η Μπάρτσα του Ρενέσες (0/4 F4, αλήθεια πήρε ευρωπαϊκό τίτλο;) ήταν περισσότερο διαβασμένη από την ΤΣΣΚΑ ή καλύτερα έμαθε από τα λάθη των Ρώσων. Ποια είναι αυτά; Η αντιμετώπιση του Ντομινικ.. Ο Αμερικανός όντας περισσότερο γυμνασμένος από τους αντιπάλους του, δεν παιζόταν στο ένας με έναν.. Τι έκανε ο Ισπανός για να τον αντιμετωπίσει; Έβαλε τον Καρνισόβας να τον κυνηγάει παντού και κάθε φορά που έπαιρνε τη μπάλα ο Ντομινικ, έτρεχε για βοήθεια εκείνος που βρισκόταν στη δυνατή πλευρά.. Με τον Ντομινικ κυνηγημένο από δύο, χρειαζόμασταν έναν να μας τραβήξει επιθετικά.. Το όνομα αυτού, Φραγκίσκος Αλβέρτης. Ο “φράγκι”, αν και μόλις 22 χρονών, έπαιξε εξαιρετικά.. Κάτι ακόμη που παρατήρησα, ήταν η αδυναμία αντιμετώπισης της ζώνης 2-3 του Μάλκοβιτς από τους Ισπανούς. Η παρουσία του Στόγιαν στη ρακέτα, τους ανάγκασε να σουτάρουν αρκετά. Το χαμηλό ποσοστό στα σουτ από τους Καταλανούς, βοήθησε να ελέγξουμε το ρυθμό του παιχνιδιού. Επίσης, αν και έχω δει το παιχνίδι τόσες φορές, κάθε φορά αναρωτιέμαι, πώς είναι δυνατόν να γύρισε αυτό το παιχνίδι; Συγκεκριμένα, στο 57-44 και 63-54, σκέφτομαι ότι δεν είναι δυνατόν να κάναμε ντέρμπι το παιχνίδι αυτό. Τέλος καλό, όλα καλά..

Δηλώσεις από τον Π. Γιαννακόπουλο μετά το παιχνίδι: “Θα υπάρξουν και άλλα κύπελλα”! Που να ήξερε ο πρόεδρος..

Δηλώσεις Θ.Γιαννακόπουλου: “Το πριμ θα είναι υπέρογκο…”!

Αλήθεια, γνωρίζατε ότι έγινε ένσταση από την Μπαρτσελόνα για αντικανονικό κόψιμο του Βράνκοβιτς;  Η εκδίκαση της έγινε μάλιστα το ίδιο το βράδυ του τελικού και επισήμως ήμασταν πρωταθλητές Ευρώπης στις πέντε το πρωί..

Επίσης, ο Στόγιαν πέρα από το γεγονός ότι έπαιξε με 39 πυρετό, υπέστη και διάταση συνδέσμων από το ιστορικό κόψιμο..

Καλή Ανάσταση σε όλη την παρέα! Με μέτρο το φαγητό, γιατί έρχεται και η Τουρκία..

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.