Ως γνωστόν, αυτήν την εποχή οι ομάδες δίνουν κάποιους φιλικούς αγώνες προετοιμασίας. Όπως έχουμε πει και παλαιότερα, οι αγώνες αυτοί είναι κυρίως για να πειραματιστούν οι προπονητές σε διάφορα σχήματα και συστήματα και να βγάλουν κάποια συμπεράσματα για τις ομάδες τους. Εξάλλου, οι περισσότεροι έχουν κάνει την άποψή τους για τα δυνατά και τα τρωτά σημεία του φετινού Παναθηναϊκού και εμείς απλά θα κάνουμε λίγο υπομονή για να αρχίσουμε να βγάζουμε πιο σαφή συμπεράσματα.. Ως εκ τούτου, περισσότερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αλλαγές των κανονισμών που θα ισχύσουν φέτος και κυρίως οι εξελίξεις στο θέμα της κλειστής λίγκας που θέλει να δημιουργήσει ο Μπερτομέου (και η απαξίωση των γενικών συνελεύσεων της ULEB από τον Καταλανό δικηγόρο..)
Ο (αιφνιδιασμένος) Πορτέλα έκανε την δική του πρόταση για μια λίγκα “ανοικτού κώδικα” με τη συμμετοχή ομάδων από τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και με τη δημιουργία προκριματικών γύρων.. Απ’ότι φαίνεται έχουμε μια διχοτόμηση στις τάξεις της ULEB (μετά από την διάσπαση του 2000 μεταξύ FIBA και ULEB). Νομίζουμε πάντως πως η ιδέα μιας “κλειστής λίγκας”, σε συνδυασμό και με την σταδιακή εξομοίωση των κανονισμών (μαζί με την οικονομική υπερίσχυση του Ευρώ) είναι ο μοναδικός τρόπος να προσεγγίσει κάπως η Ευρώπη το ΝΒΑ (όσο και αν υποβαθμιστούν τελείως τα Εθνικά Πρωταθλήματα). Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να υπάρξει σχεδιασμός και υιοθέτηση πρακτικών που θα ενισχύουν τον ανταγωνισμό (π.χ. σάλαρι καπ, ντραφτ) και να μην επικρατήσει η προχειρότητα.. Εξελίξεις τον Οκτώβριο..
P.S. Είναι αστείο να υπάρουν κανονισμοί (όπως η διάταξη σχετικά με το ημικύκλιο) που δεν θα ισχύουν στις εγχώριες διοργανώσεις..
ουν ολοκληρώσει τα ρόστερ τους.. Όπως απέδειξε περίτρανα και η περισυνή χρονιά, “όλα τα λεφτά” είναι το top16.. H πρώτη φάση της διοργάνωσης δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία, από τη στιγμή που μετά ακολουθεί και πάλι κλήρωση.. Θα πει κανείς ότι καλό είναι να τερματίσεις στην πρώτη θέση για να μπεις στο 1ο γκρουπ δυναμικότητας ενόψει top16, αλλά π.χ. 
κρίνει την είσοδο μας στην τετράδα (υποθέτωντας ότι θα ”περάσουμε” από τον 1ο όμιλο (με Βραζιλία και Λίβανο) . Ως γνωστόν, ο όμιλός μας διασταυρώνεται με τον 2ο όμιλο (Γερμανία, Νέα Ζηλανδία, Πράσινι Ακρωτήρι), οπότε το “χιαστί” παιχνίδι εναντίον της Γερμανίας ή της Νέας Ζηλανδίας (πάντα με βάση τη λογική) είναι το επικίνδυνο.. Αν περάσουμε στην τετράδα, θα μας αρκεί μια νίκη σε δυο παιχνίδια για προκριθούμε στην Ολυμπιακούς Αγώνες (καθώς προκρίνονται ο τρεις πρώτοι). Θα αποτελέσει έκπληξη πρώτου μεγέθους για εμένα αν δεν προκριθούμε, συνυπολογίζοντας το γεγονός ότι οι αγώνες γίνονται στην Ελλάδα.. Αν το τουρνουά γινόταν π.χ. στη Βραζιλία (η οποία το δικεδικούσε) τα πράγματα θα ήταν πιο σαφώς αμφίρροπα, λόγω προσαρμογής. Όμως έγιναν ο σχετικές μηχανορραφίες και η διοργάνωση κατέληξε στο ΟΑΚΑ.. Οι άλλοι δυο όμιλοι είναι: 3ος όμιλος: Σλοβενία, Καναδάς, Νότια Κορέα και 4ος όμιλος: Κροατία, Πουέρτο Ρίκο, Καμερούν.
