DOUBLE TEAM – Παναθηναϊκός | Μπάσκετ

Για άλλους είναι τα Χριστούγεννα, για άλλους το Ραμαζάνι, για άλλους η Μεγάλη Εβδομάδα, για άλλους η Σαρακοστή, για άλλους το τριόδιο, για άλλους το … Beaujolais Nouveau για τον μέσο οπαδό όμως η σημαντικότερη περίοδος του έτους είναι από την λήξη του πρωταθλήματος μέχρι την έναρξη του επόμενου. Κοινώς, η μεταγραφική περίοδος!
Ονόματα, θέσεις, κόμπο γκαρντς, βαριά κορμιά, κωλόχερα, αξιόπιστοι, δουλευταράδες, καλά παιδιά, αληταράδες, σέρβοι (η λέξη χρησιμοποιείται και ως προσδιορισμός), αθλητικοί, ταιριαστοί, σάπιοι, κοινοτικοί, ξένοι, φλώροι και γαμήκουλες, όλοι παρελαύνουν κάθε χρόνο από τις σελίδες των εφημερίδων και των sites. Και φυσικά ο Παναθηναϊκός δεν θα μπορούσε να απέχει.

Σε ό, τι αφορά τον Παναθηναϊκό λοιπόν αυτή τη στιγμή δε μπορεί να ξέρει κανείς προς τα πού πηγαίνουμε καθώς δεν έχει υπάρξει ακόμα από τον Παύλο η …οικονομική κατεύθυνση. Όμως είναι βέβαιο ότι η φετινή χρονιά θα είναι δύσκολη οικονομικά και το μπάτζετ μειωμένο, οπότε κατά πάσα πιθανότητα δεν θα πρέπει να περιμένουμε τεράστια ονόματα με τεράστια συμβόλαια. Άλλωστε ο Παναθηναϊκός είναι πρωταθλητής Ευρώπης και η εικόνα που έδειξε την προηγούμενη χρονιά κρίνεται «υγιής» οπότε εκ πρώτης όψης δεν υπάρχει ανάγκη για μεγάλης κλίμακας αλλαγές. Το αν θα πρέπει να προστεθεί στην ομάδα κάποιος παίχτης και σε τι θέση θα έχουμε μπροστά μας μέρες για να το συζητήσουμε, πριν καταλήξουμε στην γνωστή πιασάρικη ατάκα (ξέρετε ποια, έτσι; )

Πάντα μια μεταγραφή είναι πολύ πιο …ιντριγκαδόρικη από μια ανανέωση. Αυτή τη στιγμή όμως οι ανανεώσεις με τους τρεις που το συμβόλαιό τους λήγει είναι πρώτη προτεραιότητα. Άλλωστε ο Παναθηναϊκός πάντα βασιζόταν στον ισχυρό κορμό του.

Περί ανανεώσεων λοιπόν ο λόγος και μου κάνει εντύπωση διαβάζοντας και ακούγοντας τις διάφορες τοποθετήσεις δεξιά κι αριστερά που όλοι θεωρούμε σίγουρο τον Φώτση. Μάλλον δεν έχουμε αντιληφθεί τι γίνεται στην οικοδέσποινα του final four φέτος γιατί τότε θα ήμασταν πιο μαζεμένοι. Οι Τούρκοι σύμφωνα με τις …φήμες είναι διατεθειμένοι να ρίξουν τρελό χρήμα φέτος προκειμένου να κάνουν το απωθημένο πραγματικότητα. Οι οικονομικές συνθήκες της χώρας τους τούς ευνοούν, το FF γίνεται στην Κων/πολη, το άθλημα έχει απήχηση στον κόσμο, όλα συνηγορούν ότι έχει έρθει η ώρα τους. Και αυτό θα μεταφραστεί σε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ μπάτζετ. Φυσικό επακόλουθο λοιπόν να τους γυαλίζει οποιοσδήποτε καλός παίχτης και ο Φώτσης είναι τέτοιος και σε καλή ηλικία. Μάλιστα σε τέτοια ηλικία που είναι που πιο ώριμος από ποτέ είναι έτοιμος να κάνει το τελευταίο πολύ καλό συμβόλαιο της καριέρας του. Ελπίζουμε να πέσουμε έξω αλλά δεν θα είναι απλή περίπτωση…

Ο Τσαρτσαρής, αντίθετα από τον Φώτση, παρ’ ότι θα του προταθεί ανανέωση με μεγάλη μείωση (μισά λεφτά; ) μάλλον είναι πιο κοντά στο αν την δεχτεί παρά να φύγει. Στην ηλικία που είναι άλλωστε (32) και με την μέτρια χρονιά που έκανε πολύ δύσκολα θα βρει ομάδα επιπέδου στο εξωτερικό. Οπότε οι επιλογές του είναι δύο:
α) να αναζητήσει ένα συμβόλαιο της τάξης των 500Κ σε μια μεσαία ομάδα (Ρωσία, Ισπανία, Τουρκία)
β) να μείνει (με ελαφρώς λιγότερα) στον Παναθηναϊκό.

Το δεύτερο λογικά θα υπερισχύσει αφού εδώ είναι “αρχηγική φιγούρα”, έχει σεβασμό από τους οπαδούς και μετά από τόσα χρόνια παρουσίας όταν θα σταματήσει στο μπάσκετ θα περάσει στο πάνθεον σαν ένας από τους μακροβιότερους παίχτες της μεγάλης ομάδας του Παναθηναϊκού. Διαφορετικά σε 2-3 χρόνια που θα σταματήσει δεν θα τον θυμάται κανείς.

Τις επόμενες εβδομάδες θα έχουν ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Μέχρι τότε ας αρχίσει η …παρέλαση!

ΥΓ. Πολύ ανησυχία για τον Καλάθη, μάλλον αδικαιολόγητη…

Ουσιαστικά λοιπόν με την απόκτηση Βουγιούκα, Καϊμακόγλου και κυρίως Σάτο και Μάριτς ο Παναθηναϊκός έχει κλείσει το ρόστερ του. Ή μήπως όχι; Πολύ συζήτηση γίνεται τον τελευταίο μήνα σχετικά με την ανάγκη ή όχι απόκτησης ενός ακόμα guard που θα συμπληρώσει την περιφέρεια δίπλα στους υπάρχοντες Διαμαντίδη, Νίκολας, Καλάθη, Τέπιτς και Βεργίνη. Βεβαίως για να είμαστε πιο ακριβείς, όπου «απόκτηση» βάλτε «ανανέωση» (βλέπε Σάρας).

Σε αυτό το δίλημμα παίρνουν θέση οι οπαδοί της ομάδας και με βάση την άποψή τους χωρίζονται σε δύο στρατόπεδα:

Α) Οι «παρτεπαιχτικοί» ή «ανανεωσιακοί» οι οποίοι υποστηρίζουν ότι πρέπει οπωσδήποτε να προστεθεί ένας ακόμα παίχτης (ξαναβλέπε Σάρας) δίνοντας δανεικό τον Σερμαντίνι.

Β) Οι «Ομπραντοβιτσοξερικοί» οι οποίοι η μόνη άποψη που έχουν είναι «ο Ομπράντοβιτς ξέρει» (ως συνήθως)

Την κατάσταση περιπλέκουν και δύο νέοι παράγοντες που δεν υπήρχαν μέχρι πέρσι. Ο λόγος φυσικά για την αύξηση της φορολογίας αφενός και τις αλλαγές στους κανονισμούς αφετέρου με πιο σημαντική αλλαγή αυτή της απόστασης του τριπόντου.

Μέχρι σήμερα η «επίσημη» θέση του Παναθηναϊκού στο θέμα είναι «οι μεταγραφές τελείωσαν». Όμως μπορεί να είναι έτσι; Με 4 και κάτι (Βεργίνης) γκαρντ η χρονιά δεν βγαίνει. Ειδικά με τον ρυθμό τραυματισμών που εμφανίζονται στον Παναθηναϊκό τα τελευταία 2 χρόνια. Το ρίσκο είναι τεράστιο και η λογική λέει ότι ο Ομπράντοβιτς (που ξέρει) δεν θα θέλει να το αναλάβει. Ακόμα και το 2007 που ο Διαμαντίδης έπαιξε μέχρι σκασμού και ήταν ακόμα ο γνωστός «βιονικός άνθρωπος» ο Παναθηναϊκός είχε 6 κοντούς (μετρώντας και το πιο λαμπρό χαμόγελο). Αμέσως-αμέσως λοιπόν τα μαθηματικά δεν βγαίνουν. Αν μάλιστα συνυπολογιστεί κανείς και την αλλαγή στο τρίποντο που –λογικά- θα αναγκάσει τους κοντούς σε περισσότερο τρέξιμο σε άμυνα και επίθεση η πλάστιγγα γέρνει σαφώς προς την μεριά της …επιτακτικής απόκτησης παίχτη.

Λέτε αυτό (ή και κάτι παραπάνω) να ξέρει και ο Σάρας και κάνει αμέριμνος τα μπάνια του στην Πάρο; Είδωμεν…

ΥΓ. Ξεκινάει αύριο και το Ακρόπολις και φυσικά αναμένεται να γίνει του …Σπανούλη και αυτή τη φορά οι Ολυμπιακοί θα αποθεώνουν έναν –σίγουρα- δικό τους παίχτη… Όχι όπως το 2007… Να αναφέρουμε ότι το τουρνουά γίνεται με συμμετοχή των Σερβία, Σλοβενία και Καναδά. Οι αγώνες γίνονται στις 17, 18 και 19/8 ο πρώτος στις 19.00 και ο δεύτερος στις 21.45. Η Εθνική παίζει στις 21.45 κάθε μέρα κατά σειρά με Καναδά, Σλοβενία και Σερβία.