Σε δηλώσεις του προ ημερών ο Καζλάουσκας αναφέρθηκε στον τρόπο παιχνιδιού της Εθνικής: “Σκληρή άμυνα και πιο γρήγορος ρυθμός με πολλούς αιφνιδιασμούς. Κοινώς το παιχνίδι που θα έπρεπε κατά γενική ομολογία να παίζει η Εθνική όλα τα προηγούμενα χρόνια αλλά ελέω Μπαναώτη Υπομονή έχασε την ευκαιρία. Φέτος με δεδομένη την απουσία των δύο παιχτών που θα ταίριαζαν απόλυτα στο στυλ αυτό, τους Διαμαντίδη και Παπαλουκά, νομίζω ότι θα είναι δεδομένος ο (πολύ) μεγάλος χρόνος συμμετοχής στον Σπανούλη. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πως θα λειτουργήσει ο Kill Bill έχοντας και επίσημα το χρίσμα του ηγέτη, κάτι που στον Παναθηναϊκο το διεκδίκησε πολλές φορές αλλά ποτέ δεν το κατέκτησε ουσιαστικά…
Παράλληλα στο περιθώριο των προπονήσεων δηλώσεις είχαμε και από παίχτες της Εθνικής καθώς χτες ήταν media day.
Μεταξύ αυτών και ο Νικ Καλάθης με ορισμένα από αυτά που είπε να έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα σε ερώτηση για τις διαφορές ανάμεσα στο ευρωπαϊκό και το αμερικάνικο στυλ παιχνιδιού σαν βασική διαφορά ανέφερε την πιο ενδελεχή ανάλυση του παιχνιδιού από τους περιφερειακούς και την ευρεία χρησιμοποίηση του p’n'r κάτι που τον κάνει να νιώθει στο στοιχείο του. Επίσης αναφερόμενος στο δικό του στυλ παιχνιδιού είπε χαρακτηριστικά: “Εχω καλό σουτ αλλά κυρίως μου αρέσει να πασάρω”.
Κι αν στα αγωνιστικά θέματα ο Καλάθης φαίνεται να βρίσκει τα “πατήματά” του, στα εξωαγωνιστικά έχει δυσκολίες. Ειδικά το να συνηθίσει την κουλτούρα της καφετέριας και τα φρούτα για επιδόρπιο. Έχει κι αυτός τα προβλήματά του…
Πάντως φαίνεται πως το παιχνίδι στην ευρώπη να ταιριάζει στον Καλάθη άρα έχει όλα τα φόντα να προσαρμοστεί άμεσα και να αποδώσει γρήγορα. Το ίδιο φαίνεται να πιστεύει και ο Φώτσης που μαζί με τον Σπανούλη έχουν αναλάβει να βάλουν τον “νέο” στο κλίμα. άλλωστε όπως δήλωσε ο Φώτσης: «Θα τον έχω συμπαίκτη και στον Παναθηναϊκό, οπότε από τώρα πρέπει να του μάθω τα κατατόπια!»
Οι δηλώσεις του Καλάθη και του Φώτση στην media day και η συνέντευξή του μικρού στον Sentra 103,3
ΥΓ2. πέταξε την σπόντα του ο Ζήσης! Σε ερώτηση για το τι μπορεί να κάνειη εθνική απέναντι στην Ισπανία δήλωσε: “Δεν θέλω να λέω μεγάλα λόγια αλλά όταν χάνεις μια σειρά σημαντικών αγώνων από μία ομάδα σίγουρα θες να την κερδίσεις. Νομίζω ότι μπορούμε να πάμε καλύτερα. Το κακό με την Ισπανία είναι ότι όταν χάνουμε με 8-10 πόντους μάς πιάνουν τα ψυχολογικά μας και δεν μπορούμε να γυρίσουμε το παιχνίδι. Ο κόουτς Καζλάουσκας όμως, με την Κίνα τους δυσκόλευε και ίσως να ξέρει το μυστικό“.
ΥΓ2. Πάει και ο Μακιντάιρ… Ρε λες να βγει αληθινός ο Καβαλιεράτος;
). Τώρα πλέον, μετά και τον τελικό, μπορώ να πω ότι τα παιχνίδια της Εθνικής στο τουρνουά ήταν από αυτά που απολαμβάνεις το μπάσκετ. Ναι, αυτή η Εθνική μας άρεσε. Ελκυστικό μπάσκετ, γρήγορο, δομημένο, απλό, πατώντας επάνω στα βασικά χωρίς (ιδιαίτερες) αγωνιστικές φανφάρες και με τις λίγες που υπήρξαν να δικαιολογούνται από τον παρορμητισμό και τον ενθουσιασμό των νεαρών παιχτών. Με όπλο την επίθεση όταν το ματς πήγαινε καλά και την άμυνα όταν μπλοκάραμε, με ιδιαίτερο πάθος αλλά πάνω απ’όλα με ομαδικότητα και πνεύμα νικητή. Στοιχεία που υπήρχαν και στους παίχτες της Εθνικής Ανδρών σε όλες τις επιτυχίες της και που φαίνεται ότι έχουν περάσει σαν πρότυπο και στην επόμενη γενιά του ελληνικού μπάσκετ.
Λίγο η συμμετοχή αρκετών παιχτών από την δευτεραθλήτρια κόσμου εθνική εφήβων, λίγο το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που έχει πάντα ένα τουρνουά νέων καθώς είναι ουσιαστικά ο καθρέφτης του επιπέδου της εγχώριας παραγωγής, λίγο (έως πολύ) οι προσιτές ώρες και η τηλεοπτική μετάδοση, λίγο το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού για κάποιους εκ των παιχτών, έχω κάτσει να δω κάποια παιχνίδια της Εθνικής ομάδας. Και έχω ικανοποιηθεί αρκετά ομολογώ. Το επίπεδο είναι αρκετά υψηλό και ειδικά η Ελληνική ομάδα δείχνει ιδιαίτερα δυνατή αλλά το κυριότερο πολύ “δεμένη” σαν σύνολο με ιδιαίτερα ταλαντούχους παίχτες που όμως έχουν συκγκεκριμένους ρόλους μέσα στο παιχνίδι και ανταποκρίνονται σωστά σε αυτούς (πράγμα που συνήθως λείπει από τους νεαρούς αθλητές) χαρακτηριστικό που δίνει στην ομάδα αν δεν της βγαίνει το επιθετικό παιχνίδι να διεκδικεί τα παιχνίδια να τα κερδίσει από την άμυνα. Ένα στυλ παιχνιδιού που ταιριάζει στις ελληνικές ομάδες…
Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις ο αγαπητός μας κος Μπερτομέου (ή Μπερναμπέου για τους μυημένους – βλέπε ενότητα “Παύλος και Θανάσης”) απέδειξε για άλλη μια φορά ότι τα κριτήρια για την συμμετοχή στην Ευρωλίγκα είναι αντικειμενικά αλλά σύμφωνα με το υποκειμενικό του κριτήριο. Ακόμα ψάχνουν στην Κροατία και την Σερβία να καταλάβουν γιατί μείναν εκτός η Ζαντάρ και ο Ερ, Αστέρας και μπήκαν στην θέση τους η Βεντσπιλς και η Λε Μαν.
