"Ό,τι πεις..."


…μας έχει γίνει ο Ομπράντοβιτς τους τελευταίους μήνες. Από κει που δεν του έπαιρνες κουβέντα και ήταν τεράστια δημοσιογραφική επιτυχία να δημοσιεύσεις μια συνέντευξή του ξαφνικά χρησιμοποιείται για να κλείνει «τρύπες» στα φύλλα του Σαββατοκύριακου. Τον λόγο αυτής της νέας «επικοινωνιακής τακτικής» δεν τον γνωρίζουμε αλλά δε μας ενθουσιάζει ιδιαίτερα.

Τι είπε λοιπόν αυτή τη φορά ο Ζοτς;

Έτσι χάθηκε η Ευρώπη

Για τα μέχρι τώρα αποτελέσματα τίποτα νέο. Άλλωστε δεν υπάρχει και τίποτα παραπάνω να ειπωθεί. Η Ευρώπη, σύμφωνα με τον Ομπράντοβιτς, χάθηκε από τα δικά μας λάθη αλλά και τα απίθανα τρίποντα του Κιζ και του Καλάθη. Για τα δικά μας λάθη δε διαφωνεί κανείς, για τα απίθανα τρίποντα του Αμαρουσίου, ουδέν σχόλιον…

Σουτάρετε ρε!

Σε ότι αφορά το σουτ του Παναθηναϊκού για το οποίο πολύς λόγος γίνεται τελευταία ο Ομπράντοβιτς με δυο λόγια είπε ότι δίνει εντολές στους παίχτες να σουτάρουν και από κει και πέρα είναι θέμα αυτοπεποίθησης. Ναι, Ζέλικο, αλλά να βγαίνει και κανά σύστημα για τον καλύτερο σουτέρ μας αντί να τον αφήνουμε να χοροπηδάει σαν κατσίκι με την μπάλα, ε;

…and what about Tepic?

Το σημαντικότερο κομμάτι της συνέντευξης αφορούσε τον Τέπιτς. Σύμφωνα με τον Ομπράντοβιτς λοιπόν πρόκειται για έναν παίχτη που έχει inside game, έχει pick n roll και είναι εξαιρετικός στην άμυνα. Και φυσικά είπε ότι ισχύει και για αυτόν ότι και για τους υπόλοιπους δηλαδή η προτροπή για σουτ… Μάλλον για άλλον παίχτη μιλούσε ο Ζέλικο…

«Μάλιστα», είπε, «στον αγώνα πρωταθλήματος με τον Ολυμπιακό μόλις μπήκε του έδωσα επιθετικά plays». Και μετά τον ξαναέβγαλε…

Επίσης μιλώντας για τον Τέπιτς έκανε και μια ειδική μνεία σε σχήμα με Διαμαντίδη, Τέπιτς και Περπέρογλου εννοώντας ότι έχει προσπαθήσει να τον βάλει στο επιθετικό παιχνίδι. Επειδή το χρησιμοποιούσε αρκετά αυτό το σχήμα στην αρχή της χρονιάς θυμάμαι ότι είχε εξαιρετική απόδοση αμυντικά αλλά ήταν πολύ στατικό επιθετικά (με τον άτολμο Τέπιτς στο 2). Θα το ξαναδούμε όμως στους τελικούς σίγουρα…

Κίνητρο για την συνέχεια…

Πλέον ο Παναθηναϊκός δεν έχει σημαντικό παιχνίδι για 2,5 μήνες. Ποιο είναι λοιπόν το κίνητρο μέχρι τους τελικούς; Με εξαίρεση κάτι φανφάρες του Σούλη Μαρκόπουλου που έλεγε ότι παραλίγο να κερδίσει τον Παναθηναϊκό ο Ομπράντοβιτς θέτει σαν στόχο το 25-1 και φυσικά να είναι έτοιμη η ομάδα για τα πλέι οφ. Τι άλλο;

Ανανεώσεις made in ΒΙΑΝΕΞ

Τέλος στα περί ανανεώσεων ήταν ξεκάθαρος για τον εαυτό του αλλά αινιγματικός για τους υπόλοιπους. «Για εμένα», είπε, «τα πράγματα ήτανε πάντοτε απλά. Για τους παίχτες είναι φυσιολογικό ο κόσμος να ρωτάει και να αναρωτιέται για αυτό το θέμα. Ο Παναθηναϊκός έχει παίχτες που είναι πολύ σημαντικοί αλλά για συγκεκριμένη απάντηση απευθυνθείτε στην ΒΙΑΝΕΞ». Μπαλάκι…

ΥΓ. Η ιστορία με τον Σπανούλη και τον τραυματισμό του δείχνει εκ δύο πραγμάτων το ένα: Είτε ο Παναθηναϊκός θεώρησε σημαντικότερο το παιχνίδι με την Παρτιζάν απ’ότι αυτό με τον ΠΑΟΚ είτε στο ιατρικό επιτελείο του Παναθηναϊκού κοιμούνται όρθιοι.

..έδειξε απόψε ο Παναθηναϊκός και μετά από την απώλεια του Κυπέλλου και τον οδυνηρό αποκλεισμό από την Ευρωλίγκα κατάφερε να εξασφαλίσει το πλεονέκτημα έδρας ενόψει των play-off.. Κοινώς, χωρίς Ευρωπαϊκές υποχρεώσεις έχουμε στη διάθεσή μας περίπου τρεις μήνες για να προετοιμαστούμε αγωνιστικά και ψυχολογικά για τους τελικούς.. Το ερώτημα που “πονάει” τους περισσότερους είναι αν έπρεπε η ομάδα να φτάσει στο χείλος της καταστροφής (διότι μια ενδεχόμενη ήττα και απώλεια του πλεονεκτήματος έδρας θα ισοδυναμούσε σχεδόν με καταστροφή) για να δείξει το πάθος που έδειξε σήμερα και το οποίο υπερκάλυψε τις αδυναμίες μας, οι οποίες μας οδήγησαν ήδη στο 0/2..

Εν’όψει των τελικών θα χρειαστούμε σίγουρα περισσότερη βοήθεια μέσα στο ζωγραφιστό (καθώς ας μην ξεχνάμε ότι σημερα απουσίαζαν οι Μπουρούσης, Κλέιζα) και περισσότερες λύσεις από τον πάγκο.. Βέβαια, τέτοια ώρα τέτοια λόγια..

P.S.  Έχω βαρεθει να βλέπω κόσμο να φεύγει από το γήπεδο δυο-τρία λεπτά πριν το τέλος και ενώ το παιχνίδι ακόμα δεν έχει κριθεί (όχι ότι αν αυτό είχε κριθεί θ’αποτελούσε δικαιολογία). Πρέπει να βάλουν ..αρχιφύλακες στις εξόδους για να μείνουν όλοι αυτοί ως το τέλος; Μάλλον πρέπει να επανέλθουν οι δίδυμοι securitάδες..

Όπως είπε και ο Θανάσης: “νομοτελειακά κάποια στιγμή θα συνέβαινε..” Το δυσάρεστο είναι ότι καθώς βλέπαμε το παιχνίδι μαζί με τον scire παρατηρούσαμε για μια ακόμη φορά ακριβώς τα ίδια συμπτώματα.. Ήταν σαν να έχεις κάποιον ασθενή στην εντατική και να περιμένεις να συμβεί το “μοιραίο”, παρ’ότι από μέσα να λες “ίσως κάτι να γίνει εν τέλει”..

Το τελευταίο τρίμηνο που επέστρεψα στην Αθήνα πολλές φορές ήθελα να γράψω μετά από στραβά αποτελέσματα (αρχής γενομένης από την βαριά ήττα από τη Ρεάλ στο ΟΑΚΑ), αλλά το ανέβαλλα ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θ’ανακάμψουμε.. Το κωμικοτραγικό είναι ότι αν έγραφα π.χ. μετά από την ήττα από την Παρτιζάν, το Μαρούσι κλπ. δεν θα έγραφα και πολύ διαφορετικά πράγματα.. Με λίγα λόγια:

Για άλλη μια φορά δεν καταφέραμε να βγάλουμε ελεύθερα σουτ και όσες φορές εν τέλει το καταφέραμε, αυτό εκφράστηκε με λάθος παίκτη (βλ. Χέισλιπ). Ο Νίκολας δε, τείνει να ξεπεράσει σε καουμποϊλίκια και αυτοσχεδιασμούς ακόμα και τον Σπανούλη (ασχολιάστη η σημερινή εμφάνιση του Λαρισαίου). Μάλλον δεν προβλέπεται σύστημα για τον Ντρου..

Για ένα ακόμα ματς από τη στιγμή που μείναμε σταθερά πίσω στο σκορ (βλ. μέσα 3ου δεκαλέπτου) αρχίσαμε να επιδιδόμαστε σε πανικόβλητες ενέργειες. Υπήρχαν στιγμές που ο Ολυμπιακός μας ξαναέβαζε μέσα στο ματς και εμείς επιστρέφαμε τα δώρα..

Επίσης, δείχνει να λείπει το καθαρό μυαλό και ο σωστός σχεδιασμός των επιθέσεων όταν φτάνουμε στο τέλος. Η φάση με το drive του Διαμαντίδη στο τέλος μου θύμισε αρκετά την φάση με το αντίστοιχο drive του Νίκολας στο τέλος του αγώνα με το Μαρούσι στο ΟΑΚΑ. Ένα στοιχείο που χαρακτήριζε τον Παναθηναϊκό ήταν η ψυχραιμία στα τελευταία λεπτά και όχι η τρικυμία..

Το ρόστερ δυστυχώς είναι συρρικνωμένο.. Κοιτάζεις τον πάγκο και βλέπεις παίκτες που δεν σου εμπνέουν καμμία εμπιστοσύνη και που σε καμμία περίπτωση δεν μπορούν να προσφέρουν επί της ουσίας σε δύσκολα παιχνίδια (βλ. Τέπιτς, Καλάθης). Αδυναμία αξιοποίησης τους από το τεχνικό τιμ ή αδυναμία του τεχνικού τιμ να βρεί το καλοκαίρι τους παίκτες που ταιριάζουν στην ομαδα;

Το μοναδικό πράγμα που λειτούργησε σήμερα ήταν η άμυνα μας. Όσο για τα ριμπάουντ, αυτά αποτελουσαν “αχίλλειο πτέρνα” στις καλές μας ημέρες, δύσκολα θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαίρεση σε μια τέτοια βραδιά..

Η φετινή χρονιά θυμίζει αρκετά την προπέρσινη.. Εφησυχασμός μετά από το triple crown και υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων μας, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε σε χειρότερο επίπεδο απ’ότι πέρισυ, ενώ οι ανταγωνιστές μας ενισχύονται.. Τουλάχιστον τότε είχαμε πάρει το κύπελλο..

P.S.1 Ο τρόπος που χάσαμε σήμερα θύμισε τον τρόπο που συνηθίζαμε να κερδίζουμε.. Έλεγχος του ρυθμού και ξέσπασμα στο 3ο δεκάλεπτο..

P.S.2 Το γεγονός ότι με τέτοια άθλια εμφάνιση πήγαμε να “κλέψουμε” το ματς δείχνει με τον πιο εμφατικό τρόπο από ποιά ομάδα χάσαμε σήμερα.. Ας το έχουν υπόψην τους οι παίκτες μας και ο προπονητής μας για τη συνέχεια..

Για την ακρίβεια η μεγάλη ώρα είναι το Σάββατο το απόγευμα. Ο τελικός κυπέλλου είναι πέραν αμφιβολίας το πιο σημαντικό παιχνίδι της χρονιάς για τον Παναθηναϊκό μέχρι τώρα αλλά πιθανών ανάλογα με την εξέλιξή του και την …επόμενη μέρα του να αποδειχθεί και το πιο σημαντικό όλης της χρονιάς.

Είναι κοινή ομολογία, ο Παναθηναϊκός δεν παίζει καλό μπάσκετ. Ξεκίνησε τη χρονιά πολύ δυνατά, με πολύ καλές και πολλά υποσχόμενες εμφανίσεις αλλά η αναμενόμενη κάμψη του Χειμώνα έχει γίνει μπασκετικό Βατερλώ. Και το πρόβλημα στον Παναθηναϊκό είναι αγωνιστικό αλλά και ψυχολογικό. Αγωνιστικό λόγω των πολλών τραυματισμών της χρονιάς (πρωτόγνωρο για τον Παναθηναϊκό τόσοι μαζεμένοι τραυματισμοί σε τόσο μικρό διάστημα) αλλά και ψυχολογικό που αντικατοπτρίζεται στην διάθεση των παιχτών, στην ευστοχία τους, στην αμυντική ενέργειά τους και γενικά στην εικόνα τους εντός παρκέ.

Με αυτά σαν δεδομένα ο τελικός του Σαββάτου μοιάζει το τέλειο φάρμακο. Πάντα μια νίκη απέναντι στον Ολυμπιακό είναι ισχυρό τονωτικό, όταν αυτή συνοδεύεται και από έπαθλο Ζεύς τότε είναι κανονική ντόπα. Και ήδη οι παίχτες του Παναθηναϊκού στη μυρωδιά και μόνο του τελικού δείχνουν να «ανεβαίνουν». Άλλωστε κακά τα ψέματα είναι εθισμένοι στις νίκες επί του Ολυμπιακού σε τελικούς, είναι λογικό να «φτιάχνονται» από τέτοια ματς.

Τι πρέπει να κάνει λοιπόν ο Παναθηναϊκός; Δεν υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση καθώς τέτοια παιχνίδια ως γνωστών κρίνονται στις λεπτομέρειες. Οπότε θα πρέπει να κάνει πολλά πράγματα πολύ καλά. Αν θέλαμε παρ’όλα αυτά να …επιλέξουμε 2-3 τομείς του παιχνιδιού που θα αποδειχθούν σημαντικότεροι θα λέγαμε:
α) να πιέσει πολύ στην άμυνα επάνω στα γκαρντ του Ολυμπιακού προσπαθώντας να κόψει τις πάσες χαμηλά ώστε να προστατευτεί από την υπερφόρτωση στην ρακέτα που σίγουρα θα προσπαθήσει ο Γιαννάκης.
β) Να ευστοχήσει στα τρίποντα. Πολύ κρίσιμη η πρώτη περίοδος.
γ) Να μειώσει τα πολλά λάθη που κάνει.

Με καλό ποσοστό στα σουτ απ’έξω, τους Παπαλουκά και Τεόντοσιτς όσο πιο  μπλοκαρισμένους γίνεται και ένα ώριμο επιθετικά παιχνίδι με συνετές επιλογές και χωρίς ρίσκα ο Παναθηναϊκός έχει τον πρώτο λόγο. Φυσικά από τα λόγια στην πράξη υπάρχει μεγάλη απόσταση όμως μιλάμε για τον πρωταθλητή Ευρώπης και για παίχτες που αν μη τι άλλο έχουν φάει με το κουτάλι τα κρίσιμα ματς.

Πάντως εκτός από Σάββατο σημαντική θα είναι και η …Κυριακή. Η επόμενη του τελικού θα βρει τον Παναθηναϊκό εκ δύο πραγμάτων το ένα: Είτε θριαμβευτή και τροπαιούχο, είτε στο καναβάτσο με 0/2 από τον Ολυμπιακό και χαμένο τον πρώτο τίτλο της χρονιάς.  Σε κάθε περίπτωση η διαχείριση του αποτελέσματος θα είναι εξίσου σημαντική με το αποτέλεσμα αυτό καθ’αυτό. Αν χάσει προκειμένου να χρησιμοποιήσει την ήττα σαν ηχηρό χαστούκι αφύπνισης. Αν κερδίσει προκειμένου αφενός να αφήσει στη λήθη του παρελθόντος την κακή ψυχολογία και αφετέρου να κρατήσει ο Ομπράντοβιτς προσγειωμένους και συγκεντρωμένους τους παίχτες εν όψει των κρίσιμων που ακολουθούν αμέσως μετα.

ΥΓ. Καλά όλα αυτά, αλλά τελικός χωρίς Σάρας είναι τούρτα χωρίς σαντιγί… Την άποψή μας την έχουμε ξαναγράψει και θα την ξαναγράψουμε. Είναι έγκλημα να λείπει ο Σάρας από τέτοια ματς. Ξέρω ότι θα αρχίσουν πολλοί να λένε τα γνωστά «ο Ομπράντοβιτς ξέρει» αλλά συγνώμη ακόμα κι αν υποθέσω ότι τα κριτήρια του κοψίματος του είναι καθαρά αγωνιστικά ο Ομπράντοβιτς θα έπρεπε να είχε κάνει από νωρίς όσα έπρεπε ώστε να είχε φροντίσει ο Σάρας να είναι πανέτοιμος σε αυτό το παιχνίδι. Αν τα κριτήρια είναι εξωαγωνιστικά τότε… no comment!

ΥΓ2. Για να μην ξεχνιώμαστε…



Επόμενη σελίδα: »