DOUBLE TEAM – Παναθηναϊκός | Μπάσκετ

Ναι, πέρασε λίγος (!) καιρός αλλά είμαστε πάλι εδώ. Μετά από ένα μικρό (!) διάστημα αποχής και …αποτοξίνωσης πίσω στην μπασκετική πραγματικότητα. Συνέβησαν αρκετά αυτούς τους μήνες με πιο σημαντικό (φυσικά) το Ευρωμπάσκετ, όπου όπως πάντα είχαμε διπλό ενδιαφέρον. Από την μια η Εθνική ομάδα μπάσκετ και από την άλλη ο Εθνικός θίασος παρουσιαστών. Η πρώτη πέτυχε τον στόχο της για πρόκριση στο προ-ολυμπιακό ο δεύτερος πέτυχε τον στόχο του να μας σπάσει τα νεύρα (για ακόμα μια φορά).

Σε ότι αφορά το αγωνιστικό μέρος, είναι επιτυχία η 6^η θέση. Με τόσες ελλείψεις δε μπορεί κανείς να ισχυριστεί το αντίθετο. Και μεγάλο μέρος αυτής της επιτυχίας πιστώνεται στον Ζούρο (κι ας σας πιάνει μελαγχολία…). Βεβαίως από εκεί μέχρι να ανακηρύσσεται  ο Ζούρος «καλύτερος προπονητής του Ευρωμπάσκετ» υπάρχει απόσταση κε Παπαδογιάννη μας. Δηλαδή τι να πει κι ο Ντοκουζόφσκι που έφτασε 4^ος με τα αγριοκάτσικα και πήρε και την ταυτότητα του Ηλία στο μεταξύ τους; Σε κάθε περίπτωση πάντως αξίζουν συγχαρητήρια στους παίχτες για την προσπάθεια, με λίγη τύχη και λίγη συγκέντρωση παραπάνω (κε Βασιλειάδη) θα μπορούσαν να έχουν περάσει την Γαλλία και να πηγαίνουν για μετάλλιο.

Από τις υπόλοιπες ομάδες, εντάξει, η Ισπανία εννοείται ότι δεν χρειάζεται ειδική μνεία αλλά πάρα πολύ μας άρεσε η Ρωσία κι ας μην πήγε τελικό. Ειδικά αυτός ο Σβεντ μας έβγαλε τα μάτια…

…Σε αντίθεση με κάτι άλλους που μας έβγαλαν τα αυτιά αφού όπως σε κάθε μεγάλη διοργάνωση που καλύπτει η ΕΡΤ έτσι και τώρα είχαμε το γνωστό ρεσιτάλ βλακείας. Ακούσαμε πολλά αλλά το καλύτερο ήταν η αποθέωση της Ισπανίας στον τελικό. Εκεί που ο  Χατζηγεωργίου που αναφέρθηκε σε «κάποιους κακεντρεχείς» που έλεγαν ότι ο Μαρκ Γκασόλ παίζει χάρη στον αδερφό του (ναι, ποιοι δύο να είναι άραγε;) Εκεί που ο Ρέγιες έγινε «πολύ καλό παιδί». Και εκεί που η Ισπανία που μέχρι χτες ήταν «οι απατεώνες που τους σπρώχνουν οι διαιτητές» ξαφνικά έγινε η πληρέστερη, καλύτερη κλπ ομάδα της δεκαετίας. Αιδώς πια! Δεν είμαστε χρυσόψαρα! Μην ξεφτιλίζεστε έτσι! Συρίγος που σας χρειάζεται…

Πάντως υπήρχαν και οι απολαυστικές στιγμές. Όπως η ψύχωση με το «Τε Πε». Κάποια στιγμή στην απονομή η κάμερα πέρναγε μπροστά από τους Γάλλους και ο Χ’’γεωργίου άρχισε να λέει ένα-ένα τα ονόματα τους: «…Νοά, Πιετρούς, Ζελαμπάλ, Τε-Πε…». Φαντάζεστε να μετέδιδε το ‘87; «…Ανδρίτσος, Ιωάννου, Γκανγκστερ, Δράκος, Αράχνη, Μπέμπης…». Είναι απόλαυση ο τύπος. Ποιος δεν θυμάται ποιος κέρδισε τον τελικό του ’81 στο Ρολάν Γκαρός;

Τέλος για να κλείσουμε το (πάντα αγαπημένο) κεφάλαιο ΕΡΤ, δυο λόγια για τον Ιωάννου.

Ο τύπος είναι γλοιώδης. Τελεία. Δεν τον είχα ποτέ σε εκτίμηση, τον θεωρούσα πάντα γλύφτη του κερατά αλλά δεν περίμενα να ακούσω αυτά που άκουσα. Ξαφνικά ο Ιωάννου ανακάλυψε ότι ο Τεόντοσιτς είναι επιπόλαιος, κάνει πολλά λάθη, καταστρέφει επιθέσεις και όλα τα σχετικά. Ο ίδιος Τεόντοσιτς που μέχρι πριν λίγους μήνες ήταν ηγέτης, το έλεγε η καρδιά του και είχε «βαρίδια». Ρε ουστ! Η δε ατάκα του στο ματς με την Γαλλία ότι «η υπέρβαση για την Ελλάδα πρέπει να έρθει από την επίθεση» άφησε εποχή. Μέχρι και ο Χ”γεωργίου  δαγκώθηκε. Αλλά ο μπούλης απτόητος. Προκειμένου να αυτοεπιβεβαιωθεί πηγαίνει στην μικτή ζώνη και ρωτάει τον Ζήση πρώτη ερώτηση: «Η υπέρβαση έπρεπε να έρθει από την επίθεση έτσι δεν είναι;». Άντε ρε φιόγκο! Από τα μακρινά ριμπάουντ έπρεπε να έρθει η υπέρβαση, γελοίε! (τα είπα και ξαλάφρωσα…)

Τέλος πάντων το Ευρωμπάσκετ πέρασε και πλέον το ενδιαφέρον μετατοπίζεται εκεί που πραγματικά πρέπει. Στον εξάστερο, την πιο πετυχημένη ευρωπαϊκή ομάδα της τελευταίας 15ετίας (για να μην ξεχνιόμαστε). Πάνω που λέγαμε (και κλαίγαμε) ότι η ομάδα διαλύεται ξαφνικά αντιλαμβανόμαστε ότι η ομάδα είναι αρκετά καλή ακόμα και για Final Four! Και πάνω που λέγαμε ότι το μπάτζετ θα μηδενιστεί ξαφνικά αντιλαμβανόμαστε πως …χμμμ… δεν μειώθηκε και τόοοοσο πολύ τελικά. Η μόνη απουσία που θα έχει αντίκτυπο είναι ο Φώτσης. Για τον Νίκολας δε μου καίγεται καρφί προσωπικά, ειδικά για τον περσινό Νίκολας. Περισσότερο θα λείψει η Κοκκίνου :Ρ

ΥΓ1. Αν το κατσίκι του Βελιγραδίου (ή ο Γεωργιανός Μπόρατ) γίνουν αιτία να μην επιστρέψει στην ομάδα ο Μάγος της Βαλτικής θα πέσει πολύ γιούχα του χρόνου. Δεν το νομίζω φυσικά, θέλω να ελπίζω ότι είναι τελειωμένη υπόθεση. Άντε να ξανάρθει Αθήνα να ξανακάνει τα γνωστά «μαγουλάκια» γιατί πολύ αδυνατισμένο τον είδα στο Ευρωμπάσκετ και ανησύχησα

ΥΓ2. Αυτό που γίνεται φέτος στον Ολυμπιακό είναι φοβερό. Η ομάδα κάνει προετοιμασία και  ο αρχηγός κάνει μπάνια. Και την ίδια ώρα τον προπονητή τον κράζει ακόμα και ο …Σλάβνιτς! Για να μην μιλήσω για μεταγραφικό σχεδιασμό… Ποιος ξέρει να πει απ’έξω τους ξένους του Αμερικάνους του Ολυμπιακού (μην κλέβετε, ε!);

ΥΓ3. Αρχίσαμε από νωρίς με τους τραυματισμούς. Να δούμε πόσος καιρός θα είναι οι 2 εβδομάδες φέτος…

ΥΓ4. Άντε καλή αρχή! Ποιος δεν πήρε διαρκείας ακόμα;

Το Μουντομπάσκετ μας τελείωσε, οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέκτησαν μετά από το 1994 την πρώτη θέση (με τον Ντουράντ στα τρία τελευταία ματς να έχει Μ.Ο. συμμετοχής 38 λεπτά!!) και εμείς πάμε να σχολιάσουμε συνοπτικά κάποια πράγματα που μας έμειναν..

Σε ότι αφορά την Εθνική μας Ομάδα..  Αρχικά, ας καταλάβουν κάποιοι ότι αυτή η κωμωδία που ονομάζεται τουρνουά Ακρόπολις είτε πρέπει να καταργηθεί τελείως, είτε πρέπει να σφυρίζουν και ξένοι διαιτητές.. Αυτη η κατάσταση με τις υπερ του δέοντος άνετες νίκες μόνο καλό δεν μας κάνουν.. Επι λέξη μετά το περιβόητο ματς με τη Σερβία γράφαμε κάτι για “ελάχιστη προσομοίωση στις συνθήκες που θ’αντιμετωπίσουμε στην Τουρκία”. Ξεπερνόντας την αστεία δικαιολογία ότι επηρεαστήκαμε από τα επεισόδια που έγιναν στο Ακρόπολις (οι Σέρβοι γιατι δεν επηρεάστηκαν;), γράφτηκε ότι επηρεαστήκαμε και από την βαριά ήττα από τις ΗΠΑ την παραμονή της αναχώρησής μας για την Άγκυρα.. Λες και πρέπει de facto να κερδίσουμε όλα τα φιλικά.. Πάντως το πιο κωμικό που ακούσαμε όλες αυτές τις ημέρες, ήταν πως επηρεαστήκαμε από την υπερβολικά χαλαρή άμυνα ζώνης των Κινέζων.. Μας αποσυντόνισε λέει..

Όσο για τα τραγελαφικά γεγονότα της τελευταίας αγωνιστικής.. Από τη στιγμή που η Γαλλία αγωνιζόταν αργότερα από εμάς με αποτέλεσμα να είναι στα δικό τους χέρι ενδεχόμενη επιλογή αντιπάλων στις διασταυρώσεις, μάλλον σκάψαμε μόνοι μας το λάκκο μας.. Καθήσαμε να χάσουμε, δείχνοντας ότι φοβόμαστε ΗΠΑ, αλλά και Ισπανία (ας μην κοροϊδευόμαστε) και εν τέλει πέσαμε πάνω στην Ισπανία από την οποία ξαναχάσαμε.. Γενικώς η κουτοπονηριά πληρώνεται κάποια στιγμή και είτε ξεβρακώνεσαι (βλ. Ελλάδα), είτε γελιοποιείσαι (βλ. Γαλλία η οποία έχασε περισσότερο απ’όσο ήθελε και αντί για τη Ρωσία αντιμετώπισε την Τουρκία..) Άξιοι της μοίρας τους και οι δυο..

Στα αγωνιστικά, ο Διαμαντίδης παρ’ότι δεν ήταν σε καθόλου καλή κατάσταση, έκανε το καλύτερο του παιχνίδι εκεί που έπρεπε (στο τελευταίο του παιχνίδι με το Εθνόσημο), ενώ ο Τσαρτσαρής ήταν ανέλπιστα θετικός.. Ο Καϊμακόγλου έδειξε ότι θα μας είναι χρήσιμος, ενώ ο Φώτσης ήταν “as usual”.. Αυτοί που εμφανίστηκαν κατώτεροι των προσδοκιών ήταν οι Περπέρογλου, Καλάθης και Βουγιούκας . Μια από τα ίδια (και χειρότερα) ο Τέπιτς.. Όσο και αν προσπαθείς να το δεις θετικά, με Καλάθη και Τέπιτς δεν βγαίνει..

Ο Χατζηγεωργίου πάλι μας χάρισε δυνατές συγκινήσεις (έστω και στο πάρα πέντε) με το “σινικό τείχος της Τουρκίας” (βλ. Ερντέν), τον Ιλιασόβα που είναι Ουζμπέκος (το έλεγε κάθε φορά που έπιανε τη μπάλα στα χέρια του), τον Γκονλούμ που κάποτε ήταν το μεγάλο project του Τουρκικού μπάσκετ και διάφορα άλλα ωραία.. Από την άλλη ο Ιωάννου σε κάθε ευκαιρία μας υπενθύμιζε πως ο ηγέτης της Εθνικής είναι ο Σπανούλης, ενώ πανηγύρισε το τρίποντο του Τεόντοσιτς εναντίον της Ισπανίας λες και έπαιζε ο Ολυμπιακός τελικό Ευρωλίγκας.. Όσο για τα 1000+1 καλάθια, μπορεί να μας έκαναν να λησμονήσουμε με τον Περπερίδη (Vamos Eurobasket και τα σχετικά), οφείλουμε όμως να ομολογήσουμε ότι μας έδωσαν και το απόλυτο highlight..

P.S.1 Πραγματικά είναι πολύ διασκεδαστικό να βλέπεις τους Σέρβους να διαμαρτύρονται για τη διαιτησία.. Είναι σαν να σου λέει ένας κλέφτης ότι του διέρρηξαν το σπίτι..

P.S.2 Δεν μπορώ να μην υποκλιθώ στον πραγματικό MVP Μαρτίνας Πότσιους.. Ο τύπος έχει μετατρέψει το μειονέκτημά του σε πλεονέκτημα.. Respect..

Είναι πολλά τα οποία μπορεί να γράψει κανείς μετά από τα χθεσινά έκτροπα στο ΟΑΚΑ και φυσικά αυτά δεν είναι αγωνιστικά.. Συνοπτικά..

Το έχουμε αναφέρει πολλάκις στο παρελθόν ότι οι διαιτησίες κάθε χρόνο στα τουρνουά Ακρόπολις είναι για πραγματικά γέλια.. Μια από τα ίδια και φέτος.. Επίδειξη διαιτητικού “πατριωτισμού” και ελάχιστη προσομοίωση στις συνθήκες που θ’αντιμετωπίσουμε στην Τουρκία (όπου και λόγω τις ήττας που υπέστη ο “Σωλήνας” στις αρχαιρεσίες της FIBA Europe τα πράγματα να μην είναι όπως τα έχουμε συνηθίσει). Από την άλλη πλευρά είναι επιεικώς αστείο να βλέπεις έναν άνθρωπο 70 Μαΐων να βρίσκει αφορμή από αυτά τα φαλτσοσφυρίγματα και να προσπαθεί να δημιουργήσει κλίμα εν’όψει της επόμενης σεζόν. Δεύτερο unfair του “Σοφού” μετά τις υποτιμητικές αναφορές του για τους προκατόχους του στον πάγκο του Ολυμπιακού. Παρατηρούμε μια μικρή νευρικότητα ή κάνουμε λάθος;

Γενικώς οι Σέρβοι δεν γουστάρουν να χάνουν και όταν χάνουν εκνευρίζονται, ειδικά όταν νιώθουν ότι αδικούνται.. Μάλλον καλόμαθαν (εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων) από την χρυσή εφταετία 1995-2002.. Για θυμηθείτε λίγο τις δηλώσεις του Μίλισιτς ύστερα από τον αγώνα Ελλάδας-Σερβίας στο Ευρωμπάσκετ του 2007..

Ο Τεόντοσιτς πραγματικά χρειάζεται τεχνική υποστήριξη.. Είναι κλασική περίπτωση απροσάρμοστου.. Όσο για τον Κρστιτς, το καλύτερο το φύλαγε για το τέλος, καθώς μετά από όλα όσα έγιναν υποστήριξε ότι μπέρδεψε τον Μπουρούση με… οπαδό.. Αφού γλύτωσε τον ξυλοδαρμό από τον Sofo και αφού τον άφησαν ελεύθερο, μας δουλεύει και από πάνω..

Οι χθεσινοβραδυνές εικόνες μας έφεραν στο μυαλό τον αγώνα Ελλάδας-Βοσνίας στο Ευρωμπάσκετ του 2001 (επί Τουρκικού εδάφους) και τα όσα κωμικοτραγικά είχαν γίνει εκεί.. Παρ’ότι το παίχνίδι ήταν επίσημο, τότε δεν τιμωρήθηκε κανένας.. Η αλήθεια πάντως είναι ότι ένας αρχηγός σαν τον Σιγάλα έλειπε χθες..

Στον επόμενο αγώνα ίσως κληθεί και ο Τσαρτσαρής...

ΥΓ. Πάντως η μεγάλη είδηση της βραδιάς δεν είναι ούτε ο Αλβέρτης, ούτε η βράβευση του Δουβή που έγινε στο περιθώριο του αγώνα, ούτε η παρουσία του Ψωμιάδη που έδωσε μια νότα κιτς γκλαμουριάς στην εκδήλωση. Η είδηση της βραδιάς έχει αύρα θυληκού. Ο Σύλλογος παλαιμάχων Ιωαννίνων βράβευσε την Βίκυ Μιχέλη για την πολυετή της προσφορά στο άθλημα. Ακούς Ντράζεν;