DOUBLE TEAM – Παναθηναϊκός | Μπάσκετ

Ένα παιχνίδι έμεινε και στο τέλος του δεν δικαιολογείται κανείς να έχει ανάσες. Ό,τι αποθέματα ενέργειας υπάρχουν, ό,τι δυνάμεις και κουράγια  έχουν απομείνει πρέπει να «κατατεθούν» στο παρκέ το Σάββατο το βράδυ. Μέχρι τελευταίας ρανίδας…

Δείξτε τους ότι δεν έχετε γίνει τυχαία η κορυφαία ομάδα της Ευρώπης. Δείξτε τους ότι δεν είναι συγκυρίες που έφεραν ΕΣΑΣ (και όχι εκείνους) στην κορυφαία ομάδα της Ευρώπης. Δείξτε τους απλά αυτό που φαίνεται να ξεχνάνε. Πως ΕΙΣΑΣΤΕ οι καλύτεροι.

Και πάνω απ’όλα  δείξτε τους ότι η φανέλα με τα 6 αστέρια είναι πολύ βαριά για να την υποτιμήσουν. Και την έχουν υποτιμήσει τόσες φορές τις τελευταίες εβδομάδες με τις δηλώσεις τους και τους κόκκινους (καρμοίρηδες και κακομοίρηδες) κοντυλοφόρους τους. Θυμίστε τους πως τα 6 αστέρια  κερδήθηκαν από εσάς και τους προκατόχους σας βάζοντας κάτω όλους τους γίγαντες του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Μακάμπι,  ΤΣΣΚΑ… όλοι γονάτισαν ταπεινωμένοι μπροστά στο τριφύλλι τα τελευταία 15 χρόνια.

Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί με τα κόκκινα που τολμάνε –και με πόση υπεροψία το κάνουν!- να σας αμφισβητήσουν έτσι ανοιχτά; Ποιοι είναι αυτοί που τολμάνε να σας λοιδορήσουν και να σας αποκαλέσουν -τόσο απαξιωτικά!- «τελειωμένους»; Τι έχουν κάνει αυτοί μέχρι σήμερα που τους επιτρέπει τέτοια συμπεριφορά; Ποιοι είναι αυτοί;

Βάλτε τους στην θέση τους! Έχετε αποδείξει στο παρελθόν σε όλη την Ευρώπη το «μέγεθός» σας. Αποδείξτε το μια ακόμα φορά και κλείστε τα στόματά τους μια και καλή. Τιμήστε την φανέλα που φοράτε και όσους την φόρεσαν πριν από εσάς. Δώστε τα όλα! Για κάποιους από εσάς είναι το τελευταίο παιχνίδι με την πράσινη φανέλα. Κάντε το να μείνει για πάντα αξέχαστο…

Ο Παναθηναϊκός έχασε (ή  νομίζω ότι είναι πιο δίκαιο να πούμε ο Ολυμπιακός κέρδισε) και η σειρά έγινε 2-1. Και αυτό είναι όλο.

Κάθε παιχνίδι στους τελικούς είναι διαφορετικό παιχνίδι. Διαφορετικό ήταν το προηγούμενο, διαφορετικό θα είναι και το επόμενο. Ο Παναθηναϊκός έχει μόνο έναν αγώνα να κοιτάει μπροστά αυτή τη στιγμή. Αυτόν της Τετάρτης. Ας πάρει αυτόν και μετά βλέπουμε. Προς το παρόν δεν υπάρχει τίποτα άλλο.

Επίσης τώρα δεν είναι ώρα για σκληρή κριτική. Είμαστε στα μισά της «παράστασης». Οι ομάδες προετοιμάστηκαν για την σύντομη σειρά των τελικών και οφείλουμε να τις κρίνουμε εκ του (τελικού) αποτελέσματος. Ας μην κρίνουμε την παράσταση από το διάλειμμα γιατί μπορεί να επιφυλάσσει γκραν φινάλε. Φυσικά δεν λέω να εθελοτυφλούμε αλλά ας περιμένουμε να πέσει η αυλαία πρώτα για να έχουμε την ολοκληρωμένη εικόνα να αναλύσουμε. Έτσι κι αλλιώς όποια κριτική και να γίνει τώρα -εν μέσω τελικών- δε μπορεί να αλλάξει την κατάσταση προς το καλύτερο παρά μόνο προς το χειρότερο.

Οπότε ψυχραιμία, δίπλα στην ομάδα την Τετάρτη παρά το προβληματικό της ώρας και πάμε για το 2-2.

ΥΓ. Κάποιους θα τους δούμε από κοντά τελευταία φορά την Τετάρτη. Μην παρεξηγηθώ, δεν υπονοώ τίποτα, μια απλή λογική παρατήρηση κάνω…

Ο τίτλος έχει διττή σημασία! Κρίμα, γιατί..

-αν μετρούσε για τρεις, θα αποκτούσαμε το πλεονέκτημα έδρας (αμφιβάλλει κανείς τι θα γινόταν στην παράταση;) και στο ΣΕΦ θα τσίμπαγε ο ένας τον άλλο για το αν ήταν εφιάλτης ή πραγματικότητα! 

-κρίμα, γιατί από τη στιγμή που πάτησε ο Μιχάλης τη γραμμή και χάσαμε με -1, θα προτιμούσα να μην είχε γίνει όλη αυτή η ανατροπή και στον Πειραιά να σιγοψιθύριζαν “τους έχουμε..”. Αυτή θα ήταν και η μεγαλύτερη παγίδα για τους τελικούς.. πέρα ,όμως, από το τι θα γίνει με τον Ολυμπιακό, θα ήταν και η ευκαιρία του Ζοτς για “γκάζια” στη συνέχεια (Ούνιξ).. 

Στα του παιχνιδιού.. για 30 λεπτά θυμίζαμε τον Παναθηναϊκό του ΟΑΚΑ! Άνευροι, χαλαροί, υπερόπτες, με έλλειψη καθαρού μυαλού επιθετικά και χωρίς διάθεση να παλέψουμε στην άμυνα. Όλα αυτά απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που  ήθελε το παιχνίδι περισσότερο, που ήταν εύστοχος, που βρήκε λύσεις από τους Μάντζαρη – Λο, που είχε τον Πρίντεζη  με 3/4 τρίποντα! Ο Διαμαντίδης, εγκλωβισμένος από τα νεύρα του, αποσυντόνισε και τους υπόλοιπους και βρεθήκαμε να χάνουμε με 19! Κάπου εκεί αλλάξαμε το περίφημο τσιπάκι, βγάλαμε ενέργεια στην άμυνα, πέρασε ο Σάρας δίνοντας λύσεις στην επίθεση και αν είχαμε ένα λεπτό ακόμα θα είχαμε εμφράγματα στο ΣΕΦ! Επειδή, όμως, δεν είμαστε η ομάδα  του “αν..”  και η συνέχεια είναι δύσκολη, πρέπει κάποια πράγματα να αλλάξουν. Πρώτα απ’όλα, ο Διαμαντίδης. Είναι η κολώνα της ομάδας και τελευταία βγάζει μία νευρικότητα. Μετά τα περυσινά κατορθώματα, όλοι είναι περισσότερο υποψιασμένοι απέναντι του και όταν κάτι δεν του πάει καλά (Ούνιξ-ΟΣΦΠ), θολώνει, γίνεται αρνητικός, ενώ παράλληλα το παιχνίδι μας είναι τρομερά προβλέψιμο. Ο Ομπράντοβιτς το είδε σήμερα και είμαι σίγουρος ότι θα βρει τη λύση..  Άλλος ένας που πρέπει να βελτιωθεί, είναι ο Καλάθης. Λείπει ο εγωισμός και η προσωπικότητα που έβγαλε στο δεύτερο μισό της περυσινής σεζόν και …τον χρειαζόμαστε. Αν αυτοί οι δύο θυμηθούν το περυσινό εαυτό τους, η ομάδα θα ανεβάσει ένα επίπεδο την απόδοση της και λίγο πολύ θα μοιάζει με τη περυσινή  που τα πήρε όλα!

υ.γ: Θα χάσουμε τέσσερα παιχνίδια στο ΣΕΦ;; Δεν νομίζω…

υ.γ1: Μόνο εγώ ένιωθα ότι παίζει ο ΟΣΦΠ με ξένη ομάδα; ο ΟΣΦΠ το ένα, ο ΟΣΦΠ το άλλο.. έπαιζε κανείς με πράσινα σήμερα;;

υ.γ2: Ο σκηνοθέτης είχε πάρει τίποτα; Παιζόταν το παιχνίδι και αυτός έδειχνε τον Παπαδόπουλο να παίζει με τα μούσια του, τη μύτη του Μαρινάκη, τον λαό του θρύλου, το παιδάκι που τρώει ποπ κορν!  Πάνε καλά;;

Όποιος πιστεύει ότι ο Παναθηναϊκός «χτύπησε» το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα  να σηκώσει το χέρι! Αυτό που είδαμε χτες ήταν ένας «υπνωτισμένος» Παναθηναϊκός (με αδιάφορο προπονητή) να νικάει ΜΟΝΟ 4 πόντους έναν αξιοθρήνητο Ολυμπιακό (με ανύπαρκτο προπονητή). Τί να λέμε τώρα, πονέσανε τα μάτια μας…

Από πού να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς. Ο Ομπράντοβιτς έχοντας μέσα στο παρκέ ανά πάσα στιγμή 3-4 μις ματς απέναντι στους παίχτες του Ολυμπιακού έπαιζε παθητική ζώνη στην άμυνα (με μερικές εκλάμψεις ζον-πρες της κακιάς ώρας)! Όταν έβλεπε ότι ακόμα κι έτσι μπορεί να πάρει μεγάλη διαφορά έβαζε τον Διαμαντίδη (αποκορύφωμα στο 2.30 πριν το τέλος στο +9). Συνήθως έβαζε τον Σάρας αλλά με σαφή εντολή «όχι τρίποντα». Μόλις έβλεπε ότι ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΤΣΙ μπορεί να πάρει διαφορά άφησε και τον Σάρας και έβαζε  τον Λόγκαν! Αντίθετα τον Σμιθ που έπαιζε άμυνα με τα μάτια δεν τον έβγαζε με τίποτα…  Τι άλλο να κάνει πια; Ό,τι μπορούσε έκανε…

Από την άλλη ο Ντούντα έδωσε ρεσιτάλ …ύπνου. Απέναντι σε έναν Παναθηναϊκό πιο μονότονο και «εύκολο» στο διάβασμα και από «Άρλεκιν» προτίμησε να μην ντουμπλάρει στο χαμηλό ποστ με αποτέλεσμα να δούμε την πιο μονότονη επιθετική δραστηριότητα. Η μπάλα στο ζωγραφιστό ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά… Βαρέθηκα να βλέπω τον Βουγιούκα να τελειώνει φάσεις. Κόντευα να κοιμηθώ… Στη δε επίθεση μείναμε όλοι άφωνοι με τον επιθετικό πλουραλισμό και τα ασύλητα συστήματα. Η μπάλα στον Σπανούλη και ό,τι ήθελε προκύψει (και μια προσευχή να του σφυρίξουν φάουλ). Και πάνω που βρήκε ένα (και μοναδικό) μις ματς με τον Πρίντεζη (απέναντι στους Σμιθ και Καϊμακόγλου) τον έβγαλε έξω κάποια στιγμή και τον ξέχασε μέχρι το 4^ο δεκάλεπτο αν θυμάμαι καλά με αποτέλεσμα να μας στείλει για ύπνο μια ώρα αρχύτερα.

Πραγματικά τόσο ξενέρωτο ντέρμπι (ο Θεός να το κάνει) δεν θυμάμαι. Ο Ολυμπιακός είναι πραγματικά αξιοθρήνητος. Τόσο κακό Ολυμπιακό έχω να δω από την εποχή του Καζλάουσκας. Ειδικά όταν παίζει με τον Χάινς στο «5» και τον Άντιτς στο «4» είναι να τον κλαίνε και οι ρέγγες. Έμπαινε ο Διαμαντίδης στο ζωγραφιστό και ήταν ψηλότερος από τον αντίπαλο σέντερ. Αστείο θέαμα. Για να μην μιλήσω για αυτό το κακέκτυπο του Πεν που έχουν στον άσσο που κοπάνησε και ένα μεγαλειώδες έρμπολ κάποια στιγμή αν θυμάμαι καλά. Με κορυφαίο τον Πρίντεζη έπαιζαν, από κει να καταλάβει κανείς.

Και αντί να τους ρίξουμε –όχι 35- δεκαπέντε πόντους στο χαλαρό εμείς ψωλαρμενίζαμε… Γενικά υπήρχε η αίσθηση ότι ο Παναθηναϊκός “φρέναρε” όταν η διαφορά μεγάλωνε. Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται και από τα 21 λάθη τα οποία υπό νορμάλ συνθήκες θα είχαν φέρει το γνωστό βυσσινή χρώμα στο πρόσωπο του Ζοτς, όμως -φευ- χτες απλά καθόταν και έπαιζε με τα κλειδιά…

Έτσι κι αλλιώς πάντως δεν έχει και πολύ νόημα. Αν ο Ολυμπιακός δεν πάρει κανέναν παίχτη από Αμερική μεριά φέτος πάει για χαλαρό sweep το πράγμα. Το μόνο καλό είναι ότι δεν αποθαρρύνθηκαν οι Ολυμπιακοί κι έτσι θα συνεχίσει να έχει ένα (σχετικό) ενδιαφέρον το πρωτάθλημα.

Και για να μην ξεχνιώμαστε… Ντέρμπι χωρίς Γιάννη προκοπή δεν κάνει…