Η φανέλα με το 4 στον ουρανό του ΟΑΚΑ

Η βραδιά ήταν εξαιρετική. Πολύ προσεγμένη οργανωτικά (εύσημα στο τμήμα Μάρκετινγκ), με ωραία ατμόσφαιρα εορταστική από τη μια αλλά και γεμάτη συναίσθημα από την άλλη, με τον κόσμο παρόντα να συμμετέχει και να το ευχαριστιέται.

Τί μας μένει από αυτή την βραδιά…

Οι παρόντες

Ο Αρχηγός
Με το τελευταίο του καλάθι με την πράσινη φανέλα να είναι το σήμα κατατεθέν του, δηλαδή προσποίηση για “κόψιμο” στην ρακέτα, βήματα πίσω, ακροβολισμός στην γωνία και τρίποντο. Πόσες φορές το έχει κάνει αυτό; Αμέτρητες… Ιδιαίτερα συγκινητικός ο λόγος του φια μικροφώνου από το κέντρο του γηπέδου. Στις χαρές και τις λύπες μαζί, είπε, και δνε υπάρχει καταλληλότερος να το πει αυτό…

Ο κόσμος
Περίπου 16.000 φίλοι του Παναθηναϊκού ήρθαν να τιμήσουν τον Αρχηγό. Η θύρα 13 για μια ακόμα φορά έδωσε ρεσιτάλ

Ο Ομπράντοβιτς
Είδε όλο το γήπεδο να τον καλωσορίζει όρθιο για μια ακόμα φορά, άκουσε όλο το γήπεδο να φωνάζει το όνομά του για μια ακόμα φορά, έδειξε τους παίχτες για μια ακόμα φορά, εκνευρίστηκε με τους διαιτητές για μια ακόμα φορά, γενικά τα ίδια για μια ακόμα φορά….

Ο Παύλος
Αποθεώθηκε από τον κόσμο, έδωσε αναμνηστική πλακέτα στον Αλβέρτη, ψιθύρησε κάτι στο μικρόφωνο που δεν πολυακούστηκε κι έδωσε την σκυτάλη για να έρθει…

Ο Σίφουνας Θανάσης
Ήρθε, παρέδωσε πλακέτα, έβγαλε λόγο (“φίλοι μου αγαπημένοι, σας μιλάει ο Θανάσης, ο δικός σας άνθρωπος…”) και αποθεώθηκε. Τί θα ήταν ο Παναθηναϊκός χωρίς αυτούς τους ανθρώπους;

Ο Σάρας
Ιδιαίτερα κεφάτος, φορώντας την φανέλα με το “4″ και το όνομα του Αλβέρτη, δεν σταμάτησε να χαχανίζει στον πάγκο με τον Μπατίστ

Ο Μπατίστ
Ομόιως με τον Γιασικεβίτσιους αλλά χωρίς φανέλα Αλβέρτη…

Ο Τσαρτσαρής
Με γύψο λες και βγήκε αό τροχαίο στην Εθνική έκανε μια φιλική χειρονομία στο κεφάλι του Αλβέρτη όταν αυτός αποχώρησε 4 λεπτά από το τέλος της τρίτης περιόδου και αγρίεψε τον Αρχηγό. Με το μαλλί του Αλβέρτη η κοτσίδα πρέπει να είναι ιστορία ολόκληρη για να φτιαχτεί….

Η φαν πατρόλ
Με νέα “πρόσωπα” στην σύνθεσή της αλλά αρκετά “δεμένη” ομάδα. Θα μας λείψουν όμως ο θηλυκός Σχορτσιανίτης που είχαμε τα τελευταία δύο χρόνια και η κλαασική κοντούλα με την ξανθιά “περούκα”.

Ο Μίστερ Green…
…που έγινε Μίστερ Μπιν. Με χαραγμένο πλέον ένα χαζοχαρούμενο χαμόγελο, έχασε αυτή την “τσαμπουκαλεμένη” έκφραση που μας άρεσε και τον διαφοροποιούσε από όλες τις υπόλοιπες μασκότ. Τώρα το κεφάλι του έγινε κάτι μεταξύ μπάλας μπάσκετ και κολοκύθας του Halloween.

Η κοπελα που μοιράζει τα στατιστικά
Σοβαρότατος λόγος για να αγοράσει κανείς διαρκείας στις “πολυθρόνες”. Μακράν ότι πιο όμορφο κυκλοφορεί στο ΟΑΚΑ

Ο Παπ
Ο αγαπημένος αυτού του μπλογκ ήταν εκεί να δώσει πλακέτα στον κουμπάρο. Πάντως αυτό που του έδωσε περισσότερο με πιατέλα έμοιαζε παρά με πλακέτα

Το ντουμάνι…
…στο πάνω μέρος του ΟΑΚΑ που είχε “συννεφιάσει” πλήρως μέχρι το ημίχρονο. Κάποιες συνήθειες σε αυτή τη χώρα δεν θα σταματήσουν ποτέ…

Ο απών

Ο Drazen
Του οποίου το διαρκείας φέτος το ξεπαρθένιασε άλλος…

Οι αδιάφοροι

Το συγκροτηματάκι που έπαιξε στο διάλειμμα.
Μάλλον κακή έμπνευση από το τμήμα μάρκετινγκ. Πέρα από το ότι δεν ακουγόταν σχεδόν τίποτα λόγω κακής εγκατάστασης… όλο το ενδιαφέρον επάνω τους ήταν η κοντή φουστά της …καλλιτέχνιδος

Οι παίχτες της ΤΣΣΚΑ
Η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί και η καλή χρονιά από τα πρώτα παιχνίδια. Έτσι όπως τους βλέπω μέχρι που χάνουν το πρωτάθλημα από καμιά Χίμκι φέτος.

Οι υποσχέσεις

Ο Βεργίνης
Έδειξε ότι θα πρέπιε να βρεθεί χρόνος συμμετοχής και για εκείνον στο πρωτάθλημα και ίσως σε κάποια εύκολα ματς στην Ευρώπη

Ο μασκοφόρος Σερμαντίνι
Έδειξε ότι δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τον Χάνιμπαλ Λέκτερ ή μάλλον σχεδόν τίποτα, καθώς ο χάνιμπαλ Λέκτερ πρέπει λογικά να είναι λίγο πιο δυνατός μέσα στην ρακέτα… Εντάξει πλάκα κάνουμε δεν τα πήγε άσχημα ο μικρός αλλά θέλει δουλειά ακόμα

Ο Μπόγρης
Παρόν κι αυτός παρ’ότι ελαφρώς έξω από τα νερά του, πήρε πάντως αρκετό χρόνο που ίσως δεν θα τον ξαναβρεί μέχρι το τέλος της χρονιάς

Ο Καραμολέγκος
Με φανέλα από την μπουτίκ (η μόνη που είχε σήμα adidas και στην πλάτη και φυσικά σωρίς όνομα), έδειξε κάποια σημάδια θράσους που μπορεί να του φανούν χρήσιμα σε μερικά χρόνια όταν θα πάρει σοβαρές ευκαιρίες.

Η ΤΣΣΚΑ
Άφησε υποσχέσεις όχι για τον εαυτό της αλλά για τον Παναθηναϊκό που φαίνεται να υπερτερεί κατά κράτος φέτος της μεγάλης αντιπάλου του τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη

και τέλος ο διάδοχος

O Δημήτρης Διαμαντίδης
Ο Αρχηγός αποσύρθηκε, ζήτω ο Αρχηγος! Με τις ευλογίες του Αλβέρτη, με τον κόσμο να τον αποθεώνει ο Δημητράκης “χρίσθηκε” και επίσημα το νέο “σύμβολο” της ομάδας. Δεν ξέρω αν από αύριο θα νιώθει λίγο πιο βαριά την φανέλα ή όχι, σίγουρα όμως οι απαιτήσεις πλέον από εκείνον είναι στο μέγιστο.

Αντί επιλόγου…

Τόσα χρόνια, τόσοι τίτλοι, τόσες διακρίσεις αλλά πάνω απ’όλα μια ομάδα που τιμάει και αναγνωρίζει αυτούς που προσέφεραν. Και ένας κόσμος που επιβραβεύει με την παρουσία του τέτοιες ενέργειες.
Αυτές οι λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά ανάμεσα στις πραγματικά ΜΕΓΑΛΕΣ ομάδες και τις φαινομενικά “μεγάλες” ομάδες. Ο νοών νοείτω…

ΥΓ. Αξίζει το photostory από το sport24.gr

http://www.sport24.gr/html/ent/787/ent.320787.asp?tp=pu&iInd=0