Ξεκινάμε με το ρεπορτάζ του Δαμιανού Παπαχατζή στο allstar basket, όπου γράφεται πως ο “Σωλήνας” δεν θα προχωρήσει στην αποπομπή του Γιαννάκη (παρ’ότι διαφωνεί με την ταυτόχρονη απασχόληση σε Εθνική Ομάδα και Ολυμπιακό), διότι δεν θέλει -λέει- να δώσει αφορμή στον Ολυμπιακό να χαρακτηρίσει την ΕΟΚ “πράσινο κάστρο”.. Αστεία πράγματα λέμε εμείς.. Αναφέρεται επίσης ότι δεν υπάρχει διαθέσιμος Έλληνας προπονητής με το ειδικό βάρος του Γιαννάκη, ενώ ο Κατσικάρης (που φέρεται ως ο Νο1 υποψήφιος) από τη μια έχει ασυμβίβαστο στην λίγκα ACB και από την άλλη δεν θέλει να μπεί σε διαδικασία σύγκρισης με τον “Δράκο”. Οπότε κατά πάσα πιθανότατα ο Γιαννάκης θα μείνει, εκτός και αν αποφασίσει να φύγει ο ίδιος (χλωμό) ή του θέσει βέτο η ΚΑΕ Ολυμπιακός (καθώς το Ευρωμπάσκετ του 2009 θα συμπέσει με την προετοιμασία των “ερυθρολεύκων”. Εμείς απλά ρωτάμε; Ξένοι προπονητές δεν υπάρχουν; Δηλαδή γιατί ο προπονητής της Εθνικής Ομάδας πρέπει de facto να είναι Έλληνας; Σε ότι αφορά τους παίκτες αναφέρεται πως το αν θα συνεχίσει ο Παπαλουκάς είναι 50-50, ενώ αφήνεται και ένα (μικρό) ενδεχόμενο για αποχώρηση του Τσαρτσαρή..
Συνεχίζουμε με το χθεσινό άρθρο του Συρίγου (το οποίο και προσυπογράφουμε 1000%), καθώς για άλλη μια φορά ο Φίλιππας απλά γράφει αυτά που όλοι λίγο πολύ είδαμε και αρκετοί δεν θέλουν να παραδεχτούν.. Όσο για το υστερόγραφό του, ελπίζουμε να κάνει πλάκα.. Σε τρομερή φόρμα πάντως ο μουσάτος..

Τελειώνουμε με την Εθνική Νέων, καθώς είναι απίστευτα αυτά τα οποία γράφονται στο allstar basket.. Χοντρικά: ο Σιγάλας αρχικά αρνείται να ενταχθεί ο Κουφός, επειδή όπως υποστηρίζει η ομάδα είναι έτοιμη.. Όταν ζόρισαν τα πράγματα, ο “Ράμπο” δήλωσε ότι δεν έχει πρόβλημα και έγινε το γνωστό δημοψήφισμα, όπου οι παίκτες αποφάσισαν να μην έρθει ο Κουφός.. Συν τοις άλλοις, όπως γράφει η Κουρούνα, ο Καλάθης υποβλήθηκε σε αγωνιστικά καψώνια (με επικές ατάκες του Σιγαλα όπως: “don’t be rush”, don’t play for yourself, play for the others” κλπ.), ενώ επιπλέον δεν του μίλαγε και κανένας από τους συμπαίκτες του (εκτός από τον Σακελλαρίου), με αποτέλεσμα κάποια στιγμή ο παίκτης να ξεσπάσει λέγοντας ότι ήρθε για να παίξει για την Ελλάδα και όλοι παίζουν για την πάρτη τους.. Το αποτέλεσμα; Κάποιοι συμπαίκτες του τον χτύπησαν(!!) Υπενθυμίζουμε επίσης ότι είχε γραφτεί πως είχε λάβει χώρα και μία δεύτερη μυστική ψηφοφορία με σκοπό την αποπομπή του Καλάθη..
28 Αυγούστου 2008 at 4:13 μμ
Πολύ ενδιαφέρον άρθρο. Για ρίξτε μια ματιά…
28 Αυγούστου 2008 at 7:07 μμ
Sorry αλλα τι σχεση εχει το παραπανω αρθρο με το topic??
28 Αυγούστου 2008 at 9:07 μμ
Καμια απολυτως. Απλα διαβασα ενα πολυ ενδιαφερον αρθρο και ειπα να το προτεινω και σε εσας! Γιατι ομως τετοια επιθετικοτητα?
29 Αυγούστου 2008 at 1:15 πμ
Αν είναι αλήθεια αυτά για την εθνική νέων τότε με συγχωρείτε αλλά είμαστε πολύ ρόμπες…
29 Αυγούστου 2008 at 1:25 πμ
Ελπίζω αυτός που κτύπησε τον Καλάθη να επελέγη με ψηφοφορία και όχι με άλλες διαδικασίες αμφίβολης δημοκρατικότητας…
Η Κουρούνα άφησε υποννοούμενα και για γκρίνιες του Σόφο. Από την άλλη αυτό με τον Τσαρτς πως προέκυψε; Το έγραφε (“άλλος και όχι ο Παπαλουκάς σκέφτεται να σταματήσει”) και ο Φίλαθλος.
29 Αυγούστου 2008 at 1:14 μμ
Πέσανε πάλι τα όρνια πανω στην Εθνική για να πουλήσουν καμιά φυλλάδα.
ΥΓ1. Νομίζω σοβαρολογεί για τον Ιωαννίδη. Πως δεν πρότεινε και τον Φαίδωνα Ματθαίου;
ΥΓ2. Θα είχε πολύ ενδιαφέρον ένα πόστιν με την ανασκόπηση των προβλέψεων που έκαναν τα όρνια στην αρχή της χρονιάς, όταν ο Γιαννάκης ανέλαβε τον Ολυμπιακό (θα τσακωθούν οι παίκτες, θα πατώσει η εθνική, δε θ’ αφήσει ο Παύλος τους παίκτες του ΠΑΟ να κατεβούν στη προετοιμασία, και άλλα τέτοια φαιδρά..)
ΥΓ3. Όντως πολύ ψαγμένο το άρθρο σου, καραφλοδαίμονα. Θα το προτεινα και εγω στο blog..
29 Αυγούστου 2008 at 1:15 μμ
@ karaflodaimwn
Sorry, δεν εννοουσα να βγαλω επιθετικοτητα.
Γιαννακης + Ομπραντοβιτς στον παγκο θα ελυνε το προβλημα του φανατισμου. Η και 2 η κανενας απο τους 2.
Ελπιζω να ανεβει ο Σακοτα, ωστε να εχουμε μια τελεια λυση για 3αρι. Το παιδι εχει το καλυτερο σουτ στην Ελλαδα και ποναμε σαν ομαδα ακριβως στη θεση που παιζει (Μονο Φωτσης υπαρχει).
Αλλα αν το μελλον ειναι στα χερια του Σιγαλα ως εθνικου κοουτς…………… καλυτερα να αρχισουμε να ασχολουμαστε με αλλα ωριμα σπορ… οπως ας πουμε το ταβλι
Ο Σοφο αν δε βαλει μυαλο (που μαλλον δε θα βαλει) δεν προκειται να γινει ποτε μεγαλος παιχτης… βλεπε Ταπουτος.
Τα εσπασε με τον Γιαννακη που τον εχει σαν το γιο του και του εκανε και χαρη να τον παρει στους Ολυμπιακους.
29 Αυγούστου 2008 at 1:55 μμ
Συνήθως όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά. Αντίστοιχα γεγονότα με αυτά που συνέβησαν στην Εθνική Νέων είχαν συμβεί και παλαιότερα, νομίζω με τον Φώτση ή τον Διαμαντόπουλο και προπονητή τον Αποστολίδη, αν θυμάμαι καλά (έχουν περάσει και πολλά χρόνια). Ακριβώς επειδή οι πιτσιρικάδες είναι αρκετά επιρρεπείς σε τέτοιες συμπεριφορές (αν δεχτούμε το ελαφρυντικό της ηλικίας), χρειάζονται προπονητές οι οποιοι να είναι και παιδαγωγοί στις μικρές Εθνικές Ομάδες.
Όσο έχει συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό ο Ομπράντοβιτς δεν υφίσταται τέτοιο θέμα. Αν αποφασίσει ποτέ να φύγει, τότε το συζητάμε..
Υποθέτω ότι ο Τσαρτσαρής αναφέρθηκε ως ο δεύτερος γηραιότερος μετά τον Παπαλουκά.
Ο ίδιος ο Γιαννάκης συντηρεί τον φανατισμό με τις καθ’όλα υπερβολικές και θεατρινίστικες αντιδράσεις του στα play-off. Αν υποθέσουμε πως οι οπαδοί τον έχουν στην μπούκα, αυτός κάνει οτιδήποτε μπορεί για να τους δικαιώσει. Μόνος του χαλάει την (όποια) εικόνα του.
Η συμπεριφορά του Γιαννάκη και της Ομοσπονδίας είναι ο ορισμός της ευθυνοφοβίας. Ο ένας δεν φεύγει για να παραστήσει των Εθνικό ήρωα (και καλά κάνει από την πλευρά του) και η άλλη πλευρά σιωπηρά είναι δυσαρεστημένη, αλλά επίσημα δεν λέει τίποτα, κοινώς κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους. Σίγουρα ο Γιαννάκης έχει προσφέρει ως προπονητής (παρά τις κραυγαλέες αδυναμίες του) και όπως λέει και ο Φιλιππας η αντικατάστασή του δεν είναι εύκολη υπόθεση, αλλά το να λέμε ότι δεν μπορούμε να βρούμε με τίποτα τον αντικαταστάτη του είναι ακραία υπερβολή.. Πάντως, αν υπάρχει μια και μοναδική χειρότερη λύση από τον “Δράκο, σίγουρα αυτός είναι ο “Ξανθός”..
P.S.1 Τον βλέπω τον Γιαννάκη να καταντάει Αντόνιο Ντίαζ Μιγκέλ..
P.S.2 Ποιός Σάκοτα; Πλάκα κάνουμε τώρα; Μιλάμε για τον ορισμό της στασιμότητας..
29 Αυγούστου 2008 at 2:25 μμ
Το 1998 στο Ευρωπαικό Εφήβων στη Βουλγαρία, ο Φώτσης χτύπησε ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ τον Γιώργο Πετρόπουλο (ανηψιό του Κώστα) που έπαιζε πέρσι στην Ολυμπιάδα, επειδή δεν του έδωσε πάσα κι ενώ το “θύμα” ετοιμαζόταν να κτυπήσει βολές. Ας το έχει υπόψη του ο V- Span αυτό…
Εντάξει όμως, ο Τσαρτσαρής δεν είναι ούτε 30, άσε που ο επόμενος είναι ο 3-D. Δεν είναι λογικό να βγήκε έτσι. Οπότε;
29 Αυγούστου 2008 at 3:03 μμ
Ναι, ναι, τώρα που το λες κάτι μου θυμίζει.. Χαστουκάκι πρέπει να του είχε ρίξει..
Κακά τα ψέμματα, οι ρυθμοί πλέον είναι αρκετά κουραστικοί. Χειμώνα με τις ομάδες τους, καλοκαίρι με την Εθνική (και ειδικά οι προετοιμασίες με Ιωαννίδη και Γιαννάκη είναι αρκετά επίπονες), λογικό είναι μετά από κάποια χρόνια να συσσωρεύεται κούραση (βλ. Διαμαντίδης), ενώ υπάρχουν και παίκτες που από μικρή ηλικία συμμετέχουν στις Εθνικές ομάδες (π.χ. Σπανούλης, Ζήσης). Εκτός και αν παίζει τίποτα άλλο που δεν ξέρουμε..
29 Αυγούστου 2008 at 4:28 μμ
Μου φαίνεται πως την έχουμε πατήσει και έχουμε γίνει Εθνική Αγγλίας στο ποδόσφαιρο. Με μπροστάρηδες τα μήντια έχει χτιστεί ένα τεράστιο hype όπου κάθε φορά που ξεκινάει ένα τουρνουά εμείς πάμε να το πάρουμε σε φάση basket is coming home, οι αντίπαλοί μας, μας σέβονται αλλά στα κρίσιμα πλέον πάντα μας νικάνε, η θέση του προπονητή έχει γίνει “ηλεκτρική καρέκλα” και κανείς δεν “αναλαμβάνει τη ευθύνη” (πέραν του Venables/”Γιαννάκη”), οι ξένοι προπονητές μεταφέρουν μολυσματικές ασθένειες, υπάρχει πλέον μόνιμο παρασκήνιο με παίκτες, προπονητή κλπ, ενώ οι οπαδοί κλείνουν τα μάτια και παραμένουν αιωνίως πιστοί.
Και η Ομοσπονδία στον γυάλινο κόσμο της.
Δεν ξέρω πως θα βγούμε από αυτή την λούπα.
Σε αγωνιστικό επίπεδο, η αποχώρηση Τσάρτς θα μας αποδυναμώσει ακόμη περισσότερο. Ο Παπαλουκάς πάντως φαίνεται να είναι σε παρατεταμένη κάθοδο. Σίγουρα πολύ κουρασμένος.
Η όλη ιστορία Σιγάλα ακούγεται πολύ χωριό. Κρίμα. Καλά, αυτός που δεν μπορεί να οργανώσει μια ομάδα μπάσκετ που αποτελείται από πιτσιρίκια τι δουλειά έχει στην επιτροπή Ελλήλων Ολυμπιονικών?? Μιλάμε για πολύ σπρώξιμο…
Paidiki xara forever ο Σάκοτα στον ΠΑΟ ήταν αστείος (μην ξεχνάς ότι θεωρείται 3αρι) και τα σούτ έμπαιναν μόνο στην προθέρμανση. Στον Πανιώνιο δεν τον είδα, αλλά δεν πιστεύω ότι έχει γίνει άλλος παίκτης μέσα σε ένα χρόνο.
karaflodaimwn τελικά το είδα το λινκ..
29 Αυγούστου 2008 at 4:37 μμ
Ά, ξέχασα και το πιο χαρακτηριστικό – οι δημοσιογράφοι πλέον συμπεριφέρονται λες και μπορούν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα… κάτι σαν τα βουδιστικά κέντρα του Χόντλ…
(πάντως όλα αυτά τα παραψυχολογικά κάτι μου θυμίζουν..)
29 Αυγούστου 2008 at 6:26 μμ
Σωστός ο Abelokipoi.
29 Αυγούστου 2008 at 7:43 μμ
Σόρρυ για τα συνεχόμενα, αλλά το σχόλιο του Φιλ. Συριγ. σχετικά με τον biohazard Ιωαννίδη δεν ήταν ούτε αστείο ούτε πραγματικότητα, παρά ένα “γκρι” γλυψιματάκι. Επειδή το έπαιξε Δον Κιχώτης στις κάμερες (παρότι στο Κόκκινο κανάλι του ΣΚΑΙ) σχετικά με τους Έλληνες βιονικούς συγχωρείται.
29 Αυγούστου 2008 at 8:01 μμ
Δηλαδή προβλέπεις ότι το σλόγκαν του Ευρωμπάσκετ της επόμενης χρονιάς (αν αυτό γίνει στον Πύργο) θα είναι “basketball comes home”;
Πάντως, αυτή η κωλυσιεργία της Ομοσπονδίας σε ότι αφορά τη λήψη αποφάσεων (η οποία πάντοτε υπήρχε) με έχει κάνει να αποστασιοποιηθώ αρκετά από την Εθνική εδώ και χρόνια.
Ως γνωστόν: “When the going gets tough, the tough gets going…”, όπως άλλωστε θα έλεγε και ο Βαγγέλης ο Ιωάννου…
29 Αυγούστου 2008 at 8:17 μμ
Ένα έχω να πω για τα τελευταία post του abelokipoi.
Κατ’ευθείαν στο hall of fame του blog!!
29 Αυγούστου 2008 at 8:25 μμ
Καλά, ο Ιωαννίδης στη φωτο είναι σαν μέλος των Troggs..
29 Αυγούστου 2008 at 9:25 μμ
respect ston abelokipoi
29 Αυγούστου 2008 at 9:29 μμ
abelokipoi σε βρίσκω λίγο υπερβολικό, καθώς εξακολουθώ να θεωρώ αυτή την Εθνική, στον σκληρό πυρήνα της, ότι πιο υγιές έχει να παρουσιάσει ο ελληνικός αθλητισμός την τελευταία δεκαετία. Και η επιβίωσή της μέσα στη πρασινοκόκκινη ανοιξιάτικη θεομηνία που περάσαμε αυτό ακριβώς επιβεβαιώνει. Άλλο πράγμα φυσικά η άνοια της (υπό εκλογές) ΕΟΚ που φοβάται να ξεκαθαρίσει ακόμα και τώρα το προφανές: η ομάδα έχει προπονητή.
Και για να σε πειράξω λίγο, θα πρέπει να δεχθείς ότι οι προβλέψεις σου για την Εθνική και το κλίμα της μάλλον δεν επιβεβαιώθηκαν ιδιαίτερα…
29 Αυγούστου 2008 at 9:35 μμ
Καλά, για το αν έχουμε προπονητή κι εγώ δεν είμαι τόσο σίγουρος…
30 Αυγούστου 2008 at 1:18 πμ
Μόλις έριξα μια ματιά στο άρθρο του Παπαδογιάννη, το οποίο στην ουσία είναι μια απάντηση στο άρθρο του Συρίγου. Μηδέν επιχειρήματα ειλικρινά…
Μπάκι μπορείς να μου δώσεις τον ορισμό της υγείας σε παρακαλώ;;;
30 Αυγούστου 2008 at 2:16 πμ
Mπάκι, και η Εθνική Αγγλίας στο ποδόσφαιρο ήταν ότι καλύτερο είχε να επιδείξει ο Αγγλικός ομαδικός αθλητισμός (ακόμη και σε σύγκριση με το κρίκετ και το ράγκμπυ στα οποία μόνο τώρα τελευταία δυνάμωσαν). Συν ότι ο Μπέκαμ χρησιμοποιήθηκε σαν πρότυπο για μια όλόκληρη γενιά Βρετανών παρόλη την δραματοποίηση στο γκαζόν.
Όσον αφορά το κλίμα, οι πολλές εκούσιες αποχωρήσεις έμπειρων, αλλά όχι τελειωμένων παικτών δεν μου ακούγονται και ότι καλύτερο-πιο πολύ διάλυση μου θυμίζουν. Τώρα το ότι θα υπάρξουν νέοι παίκτες που θα αρπάξουν την ευκαιρία δεν το συζητάω, και …εμένα άμα μου λέγανε θα πήγαινα …(χαχαχα)
(τις προβλέψεις μου βέβαια δεν τις πολυθυμάμαι, εκτός αν εννοείς το σκλαβοπάζαρο.. χαχα)
respect στα respect.
30 Αυγούστου 2008 at 2:44 πμ
karaflodaimwn, και μόνο ότι παίκτες και προπονητής κατάφεραν να αφήσουν πίσω τους την μισαλλοδοξία των τελικών νομίζω αρκεί. Ειλικρινά σήμερα έχοντας δει 10 αγώνες της Εθνικής, υπάρχει κάτι που να μας θυμίζει ότι προηγήθηκε και που να κάνει τους ανοιξιάτικους φόβους μας να μην μοιάζουν υπερβολικοί, αν όχι γελοίοι; Και μόνο ότι σήμερα συζητάμε για τα λάθη του Γιαννάκη χωρίς καμία αναφορά σε ΠΑΟ-ΟΣΦΠ, κατηγορώντας τον ότι έδειξε υπερβολική ανοχή στον Σπανούλη ή ότι ξέχασε τον Βασιλόπουλο στον πάγκο, δεν δείχνει το αν οι σχέσεις της ομάδας είναι κτισμένες σε στέρεα θεμέλια ή όχι και το πόσο αυτή η σταθερότητα τελικά επηρέασε και εμάς; Αγχώθηκε κανείς κατά τη διάρκεια των αγώνων για τις διαπροσωπικές σχέσεις της ομάδας; Κοίταξε κανείς τα λεπτά συμμετοχής πράσινων-κόκκινων; Τόλμησε καμία εφημερίδα να υποννοήσει κάτι για το κλίμα της ομάδας;
Υπογράφω ανεπιφύλακτα το με αριθμό -6- σχόλιο του Stratos. Τι από ότι φοβόμασταν (ή μας απειλούσαν) επιβεβαιώθηκε;
Αλλά και αγωνιστικά, όταν όλοι λέμε ότι το μόνο που θέλουμε από τις ομάδες μας είναι να τα δίνουν όλα και ας χάνουν, μπορούμε να σκεφθούμε καλύτερο παράδειγμα από την Εθνική; Δεν είναι πάλι σημαντικό ότι οι βασικές αρχές του παιχνιδιού της ήταν και φέτος εύκολα αναγνωρίσιμες; Μήπως τελικά αυτή η ομάδα, με τις αποτυχίες και τις επιτυχίες της, τα καλά και τα κακά της, δεν ανήκει καν στην μίζερη ελληνική αθλητική πραγματικότητα; Ας δούμε και λίγο δίπλα μας (ποδόσφαιρο, πόλο, βόλει)τι συμβαίνει, σε καταστάσεις μάλιστα πολύ μικρότερης επικινδυνότητας…
Υ.Γ. abelokipoi, δεν θυμάμαι η Εθνική Αγγλίας να είχε και καμία σημαντική επιτυχία τελευταία, ούτε να κέρδισε το χαμένο γόητρό της με νίκες και θριάμβους. Εκεί μιλάμε όντως για λεκτική αυτοικανοποίηση, αλλά και για ανταπόκριση του Τύπου στις απαιτήσεις της ποδοσφαιρικής λατρείας του κόσμου. Εδώ και να μην υπήρχε η Εθνική μπάσκετ, ο Τύπος θα έβρισκε τη λύση με τις ποδοσφαιρικές κληρώσεις της ΟΥΕΦΑ και τις μπασκετικές μεταγραφές των αιωνίων. Οπότε η Εθνική μάλλον αυτοεπιβλήθηκε παρά σπρώχθηκε. Ενώ και για τις αποχωρήσεις ουσιαστικά εννοείς μόνο τον Λάζο, αφού Κακιούζης-Ντικ είναι ιδιάζουσες περιπτώσεις. Όμως σοβαρά η ομάδα σου έδινε εικόνα διάλυσης; Αλλά ρε τυχεράκια, ας όψεται το wordpress και η τεμπελιά μου…
30 Αυγούστου 2008 at 3:06 πμ
Ναι, σίγουρα έχεις δίκιο. Πάντως, απ’ότι κατάλαβα επικεντρώνεσαι κυρίως στην συγκεκριμένη ομάδα-εγώ προσπάθησα να το δω λίγο πιό διαχρονικά.
Σωστή και αυτή η “λεκτική αυτοικανοποίηση”..
Επίσης έχεις δίκιο σχετικά με τις προφητείες-καλό είναι να επαληθεύονται.
30 Αυγούστου 2008 at 3:37 πμ
Διαχρονικά δεν υπάρχει θέμα, σίγουρα έχεις δίκιο, άλλωσε οι μεγαλύτεροι ακόμα θυμόμαστε τα δημοσιογραφικά “μεγαλεία” των ’90ς (τα οποία και σιγά σιγά πλησιάζουμε).
Όντως η “λεκτική αυτοικανοποίηση” μπαίνει στα χάι λάιτ μου. Θα τη συμπεριλάβω σίγουρα στο dvd με τις καλύτερες στιγμές της καριέρας μου.
30 Αυγούστου 2008 at 10:28 πμ
Επειδή ως γνωστόν δεν αναγνωρίζω άλλα αθλήματα πλην του μπάσκετ, νομίζω ότι η μεγαλύτερη επιτυχία του Βρετανικού αθλητισμού ήταν η νίκη του Ηνωμένου Βασιλείου επί της Εθνικής μας Ομάδας(!!) στο Προολυμπιακό τουρνουά του 1984 με 106-104.. Σαν αστείο ακούγεται..
Σε συλλογικό επίπεδο οι παρουσίες των Kingston (είχαν κερδίσει κάποτε τον Άρη) και μετέπειτα Guildford Kings με τον θρυλικό Ρίκι Πίρσον (της κατηγορίας των υπερβαρέων) και αργότερα των London Towers.. Αλήθεια, το 2012 (όντας διοργανωτές) τι ομάδα θα κατεβάσουν; Έχει σταματήσει και ο Αμίτσι..
P.S. Μιας και το γυρίσατε στους Άγγλους, έχει ενδιαφέρον το άρθρο σχετικά με τους επερχόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες και την “άρνηση των Άγγλων να μετατρέψουν τις μονάδες μέτρησης ίντσα και μίλι σε εκατοστά και χιλιόμετρα..” Hail to England..
30 Αυγούστου 2008 at 11:37 πμ
ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ ΣΥΝΒΑΖΕΛΟΙ, ΕΝΑΝ ΧΕΙΜΩΝΑ, ΕΥΧΟΜΑΙ, ΓΕΜΑΤΟ ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ. ΧΤΕΣ ΕΠΕΣΤΡΕΨΑ ΚΙ ΕΓΩ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΟΛΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΟΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ.
ΔΕΕ ΞΕΡΩ ΑΝ ΕΙΜΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ Η ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΦΙΛΟΔΟΞΟΣ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΘΕΩΡΩ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΥΠΕΡΒΟΛΗ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΠΟΛΛΩΝ ΟΤΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΤΥΧΕ ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ. ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΧΡΟΝΟΥ ΜΙΑΣ 5ΑΕΤΙΑΣ ΕΧΕΙ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ ΣΤΙΣ 5 ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ? ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΑΥΤΑ ΤΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΕΧΕΙ ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΤΗΣ ΟΜΑΔΕΣ ΣΑΝ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ, ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ, ΤΗ ΡΩΣΙΑ, ΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑ, ΤΗΝ ΣΛΟΒΕΝΙΑ, ΤΗΝ ΚΡΟΑΤΙΑ, ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΤΗΝ ΒΡΑΖΙΛΙΑ, ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΑΚΟΜΑ, ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ? ΜΗΠΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΧΑΣΕΙ ΛΙΓΟ ΤΟ ΜΕΤΡΟ? ΜΗΠΩΣ ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ? Η ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΠΟΥ ΟΙ ΙΣΠΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ. ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΠΟΥ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ΜΕ 4 ΠΑΙΧΤΕΣ ΒΑΣΙΚΟΥΣ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΝΒΑ, ΜΑΣ ΚΕΡΔΙΣΑΝ 2 ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 5ΑΕΤΙΑ ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΟΥΤ Η ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΛΕΠΤΟ. ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΚΑΤΕΒΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΑΜΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΒΑΛΗΣΕΙ?
30 Αυγούστου 2008 at 12:35 μμ
thano2 kalo xeimwna kai se sena. i apotyxia kai i epityxia kathorizontai apo tous stoxous pou theteis. otan loipon, oi idioi oi paixtes milagan gia metallio, kathorisan apo monoi tous to stoxo. synepws, kai panta kata tin proswpiki mou apopsi, apo ti stigmi pou dn petyxan to stoxo yparxei apotyxia. vevaia se afto pou les, exeis apolyto dikio. i ethniki exei kathierwthei -ksana- se ypsila epipeda, ki afto apo mono tou einai simantiko
30 Αυγούστου 2008 at 3:43 μμ
Mπάκι δεν έχεις άδικο σε αυτά που λές, εγώ όμως, για τον ορισμό της υγείας σε μία ομάδα, ζητούσα μία επαγωγή από το γενικό στο μερικό, οπου εκεί θα βλέπαμε αρκετά σημάδια… νόσου στην εθνική.
Όσο για την επιτυχία ή όχι, ξαναεκφράζω την άποψη ότι τα πάντα είναι θέμα υπέρβασης, πράγμα που δύσκολα είδαμε από αυτην την εθνική…
30 Αυγούστου 2008 at 3:45 μμ
Σε γενικές γραμμές με κάλυψε ο kostas13. Το είχαμε αναφέρει και παλαιότερα: οι ίδιοι οι παίκτες έλεγαν ότι ο στόχος είναι ένα μετάλλιο. Μάλιστα (προς τιμήν τους) κάποιοι εξ’αυτών (όπως ο Τσαρτσαρής και ο Ζήσης) είπαν ότι αποτύχαμε στον στόχο μας. Από τη στιγμή που με το υλικό που διαθέτει η Εθνική μας συγκαταλέγεται μέσα στη ελίτ του παγκοσμίου μπάσκετ, είναι απόλυτα λογικό οι στόχοι να είναι αρκετά υψηλοί και η μη εκπλήρωση αυτών να θεωρείται αποτυχία.
Πάρτε αντίστοιχα το παράδειγμα του Παναθηναϊκού. Εκ των πραγμάτων, με τους παίκτες και το τεχνικό τιμ που διαθέτει, ο στόχος μας κάθε χρονιά είναι η κατάκτηση των εγχώριων τίτλων και (τουλάχιστον) η παρουσία μας στο final four της Ευρωλίγκας. Π.χ., πως θα σας φαινόταν αν έβγαινε ο Ομπράντοβιτς να πει: “στόχος μας είναι η πρόκριση στην οκτάδα”. Τι θα λέγαμε; Ο αντίστοιχος στόχος της Εθνικής είναι η τετράδα. Δεν μπορώ να θεωρήσω επιτυχία ότι κερδίσαμε τη Γερμανία, είναι σαν να θεωρώ επιτυχία ότι κέρδισαμε τη Μπάμπεργκ..
30 Αυγούστου 2008 at 5:38 μμ
Drazen, ευχαριστώ θερμά για το, αναπάντεχο αλλά άκρως καλοδεχούμενο, δώρο. Μου μοιάζει και σαν ένα “πολεμικό προσκλητήριο”, οπότε παίρνω μετά από πολύ καιρό τη θέση μου στο Ηyde Park Speakers’ Corner και τοποθετούμαι:
1) Όλο το προηγούμενο διάστημα, γίναμε αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες μίας ακατάπαυστης “προπαγάνδας” να θεωρήσουμε αυτή την εθνική την καλύτερη όλων των εποχών και όλων των αθλημάτων (και πασών των Ρωσιών…). Υπό αυτό το πρίσμα, χαιρετίζω την ευθιξία των Ζήση-Τσαρτσαρή να παραδεχθούν την αποτυχία να κάνουν έστω μία μεγάλη νίκη (πέραν αυτής επί της Ανγκόλα, “άγρια ξημερώματα”…έλεος Παπαδογιάννη!) και να καταταχθούν ευδοκίμως 5οι. Πάντως, οφείλω να παραδεχθώ ότι τουλάχιστον δεν παίξαμε το εκτρωματικό μπάσκετ του 2007.
2) Είναι εμφανής, εδώ και μερικά χρόνια, η αδυναμία του ελληνικού μπάσκετ να παράγει έναν επιθετικογενή παίκτη, πάνω στον οποίο θα στηριχθεί μία ολόκληρη ομάδα “when the going etc.”, όπως λέει και ο Β. Ιωάννου (έλεος). Η σποραδική παρουσία τέτοιων παικτών, με όλα τα ελαττώματα τους (Διαμαντόπουλος), στις κλήσεις της Εθνικής καταδεικνύει το πρόβλημα φιλοσοφίας που διακατέχει το οικοδόμημα του ελληνικού μπάσκετ. Η χαρά του παιχνιδιού έχει αντικατασταθεί από την επιβολή της do-or-die νίκης.
2) Οι απόψεις μου για τον Γιαννάκη ως παίκτη, προπονητή και γενικότερα άνθρωπο του αθλητισμού είναι γνωστές και θα κουράσω αν τις επαναλάβω. Πάντως, συμφωνώ ότι η “ηρωική” στάση του θα τον παγιδεύσει συν τω χρόνω και θα αναγκαστεί να παραιτηθεί ή να κοουτσάρει την ομάδα παρά τις υποχρεώσεις του στον Ολυμπιακό. Όμως, αυτό το φρικαλέο deja vu να δούμε τον Ιωαννίδη να κοουτσάρει δε θα το αντέξω. Ας καθήσει να προπονεί την ομάδα της Βουλής, με Κυριάκο Μητσοτάκη στο πόιντ και Τραγάκη! σε ρόλο Τζέικ Τσακαλίδη. Ευτυχώς που τον μέγα προπονηταρά τον κλείδωσε ο Ζέκο στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας…
3) H αλήθεια, drazen, είναι ότι το Νησί πρέπει να το ζήσεις για να το καταλάβεις-αγαπήσεις. Το 99,9% όσων Ελλήνων σπουδάζουν ή/και εργάζονται εδώ, δε μπαίνουν ποτέ στον κόπο να συγχρωτιστούν με τους ντόπιους και τους φταίνε τα πάντα μέχρι να επιστρέψουν στην “ασφάλεια” της πατρίδας. Επειδή ανήκω στην ελάχιστη μειοψηφία που σκέφτεται διαφορετικά, πιστεύω ότι οι Ολυμπιακοί του Λονδίνου θα αποδειχθούν αξεπέραστοι για δεκαετίες (κι εμείς δε θα απολυθούμε…). Αλλά η σκοποβολή έπρεπε να διεξαχθεί στο Peckham
ΥΓ. Έχω πεθάνει στο γέλιο με την αναφορά του abelokipoi στο βουδιστή Χοντλ. Ah, those were the days…
30 Αυγούστου 2008 at 6:16 μμ
pete, όπως καταλαβαίνεις με το που το είδα, αμέσως μου ήρθες εσύ στο μυαλό.
Την συγκεκριμένη συζήτηση την έκανα και με έναν φιλαράκι τις προάλλες, πως να παράγουμε επιθετικογενείς παίκτες όταν το πράγμα που διδάσκεται κατά κόρον στα παιδιά είναι η άμυνα; Βλέπαμε πρόσφατα τον Γκασόλ και αναρωτιόμασταν: “Πότε επιτέλους θα βγάλουμε έναν Έλληνα ψηλό που να ξέρει μπάσκετ;”
Το έχω ξαναπεί: δεν μ’ελκύει το μπάσκετ που παίζουμε εδώ και χρόνια.. Από την καταστροφή, σαφώς και προτιμώ τη δημιουργία..
30 Αυγούστου 2008 at 9:56 μμ
Νομίζω πως όσα γράφτηκαν από την “κουρούνα” στο τελευταίο τεύχος του “all star basket”, σχετικά με τον Σιγάλα και την Εθνική νέων πρέπει να τα προωθήσει ο καθένας από εμάς. Τέτοια εκκωφαντική σιωπή και μυστικότητα μόνο σε στοές ταιριάζουν! Αν οι εθνομασώνοι φοβούνται, εμείς δεν έχουμε κανέναν τέτοιο λόγο.
Πώς και γιατί προσλήφθηκε ο “κος” Σιγάλας ως Α’ προπονητής;
Ποιος έδωσε αυτές τις “αμεσοδημοκρατικές” κατακτήσεις στα παληκαράκια;
Ποιος/ποιοι επιτέθηκαν στο Νικ Καλάθη;
Τα παληκαράκια, που “ψήφισαν” κατά της συμμετοχής του Κουφού, είναι όντως φοιτητές ύστερα από την μοριοδότηση που πήραν μετά το αργυρό μετάλιο (που ο Κουφός τους το έδωσε κατά 50%); Όπως προτείνει η “κουρούνα” να ξεγραφτούν από τις σχολές, καθώς επίσης να μην κληθούν ΠΟΤΕ στην Εθνική Ανδρών. Δε χρειαζόμαστε τέτοια κωλόπαιδα…
Ευελπιστώ πως ο ΠΑΟ δε θα αγοράσει κανέναν από αυτά τα κωλόπαιδα-πλην Σακελλαρίου.
2 Σεπτεμβρίου 2008 at 8:55 μμ
@petemaravich+abelokipoi
O Hoddle ειχε faith healer οχι βουδιστες, αλλα εχω πεθανει στο γελιο με σκεψη οτι σκαει Γιαννακης με αρχιμοναχο αγιου ορους σαν τον Ελληνα faith healer για προετοιμασια της εθνικης… χαχαχαχαχαχαχαχααχα
Οπου μουρμουριζουν οι παιχτες τρισαγιαους πριν εκτελεσουν καθε βολη… οχι οτι δεν τους χρειαζονται με τα ποσοστα που εχουν… χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα
Ντραζεν, δε βλεπω τιποτα ασχημο στο να διδασκουμε αμυνα στα νεα παιδια
Και η επιθεση διδασκεται, αλλα ειναι και θεμα ελευθεριας εκφρασης του παιχτη μεσα στο παιχνιδι.
Αλλα αμπελοκηποι σε βλεπω σε μεγαλη ρεντα, φτανει μεχρι Βικτορια NW1??
2 Σεπτεμβρίου 2008 at 8:59 μμ
Petemaravich,
respect gia post
Αλλα να βαλουν και κρικετ στους Ολυμπιακους για να παρουν αλλο ενα χρυσο οι Αυστραλοι και να κλαινε παλι οι Αγγλοι μετα το ashes!!
Χαχαχαχαχαχαχαχα
2 Σεπτεμβρίου 2008 at 10:40 μμ
Μακάρι να βάλουν το κρίκετ στους Ολυμπιακούς και να βγάλουν αυτή τη καρικατούρα το baseball!
Αυτός που είχε Παπά-foot healer ήταν ο Κεντέρης. Του έχτισε μάλιστα και μια εκκλησία.
Pete, πέρα από τις κορώνες για το London 2012, ελπίζω να μην κάνουν το δικό μας λάθος, αλλά να επενδύσουν και στις βασικές υποδομές για αθλητισμό
3 Σεπτεμβρίου 2008 at 12:26 πμ
Δεν είπα να μην διδάσκουμε άμυνα (αλίμονο), αλλά να μην τους ευνουχίζουμε το επιθετικό τους ταλέντο.. Η πλειοψηφία των παικτών που παράγουμε ως Ελληνικό μπάσκετ είναι (ή μετατρέπονται με την πάροδο των χρόνων) σε αμυντικογενείς παίκτες.