Σαν σήμερα, 15 ολόκληρα χρόνια πριν σκοτώθηκε σε τροχαίο ο μεγαλύτερος Ευρωπαίος μπασκετμπολίστας όλων των εποχών.. Φυσικά και αναφερόμαστε στον ύψιστο Ντράζεν Πέτροβιτς, τον
“Μότσαρτ” του μπάσκετ.. Ολόκληρη η ιστορία είναι γεμάτη από τραγικές συμπτώσεις.. Στις 5 Ιουνίου του 1993 η Κροατία δίνει τον τελευταίο της αγώνα στο challenge round (που διεξαγόταν στο Βρότσλαβ) εναντίον της Σλοβενίας. Για την ιστορία οι Κροάτες (οι οποίοι είχαν ήδη εξασφαλίσει την πρόκριση για το Ευρωμπάσκετ της Γερμανίας που θ’ακολουθούσε) είχαν ηττηθεί με 90-94 από τους Σλοβένους και ο Ντράζεν είχε σκοράρει 30 πόντους. Εν συνεχεία, την επόμενη ημέρα το πρόγραμμα περιελάμβανε μετάβαση της αποστολής της Εθνικής Κροατίας από την Βαρσοβία στο Ζάγκρεμπ μέσω Φρανκφούρτης. Ο Ντράζεν, ο οποίος είχε φοβία με τα αεροπλάνα (”you fly, you die” έλεγε χαρακτηριστικά..) επέλεξε να μην ακολουθήσει την υπόλοιπη αποστολή, η οποία θα ταξίδευε αεροπορικώς και αποφάσισε να πάει οδικώς, αρχικά στο Μόναχο (για κάποιες δουλειές τραπεζικής φύσεως) και έπειτα στο Ζάγκρεμπ. Μαζί του επέβαιναν η τότε σύντροφός του (και πρώην μις Γερμανία) Κλάρα Σέλεντζι (η οποία ανέλαβε και χρέη οδηγού) και μια άλλη γυναίκα, η Χιλάλ Χένε. Αργότερα, ο Ντίνο Ράτζα θα διηγηθεί ότι όταν η πτήση βρισκόταν πάνω από το Μόναχο, ο πιλότος
τους ανακοίνωσε ότι θα υπάρξουν αναταράξεις λόγω κακοκαιρίας.. “Υπήρχαν μαύρα σύννεφα στον ουρανό και εκείνη την ώρα κοίταξα το ρολόι μου. Ήταν η ώρα που έγινε το ατύχημα” θα πει χαρακτηριστικά ο Ντίνο.. Την ίδια ώρα το μοιραίο κόκκινο Golf συγκρούεται με μια νταλίκα, η οποία ξέφυγε από το αντίθετο ρεύμα.. Οι δυο γυναίκες θα τραυματιστούν σοβαρά, ο Ντράζεν όμως θα ανασυρθεί νεκρός μέσα από τα συντρίμμια.. Το γεγονός ότι ο Πέτροβιτς ήταν άγνωστος στους Γερμανούς οδήγησε στο να αργήσει να μαθευτεί η είδηση. Πρώτος την μετέδωσε μέσα στη νύχτα ένας νεανικός ραδιοφωνικός σταθμός στο Ζάγκρεμπ.. Στην αρχή όλοι νόμιζαν ότι πρόκειται για κάποιο αστείο.. Τα υπόλοιπα είναι απλά ιστορία.. Έτσι για να θυμόμαστε οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι..
P.S.1 Η πιο τραγική σύμπτωση έχει να κάνει με το γεγονός ότι το πρωϊ της 7ης Ιουνίου του 1993 κυκλοφόρησε το καινούριο τεύχος του Τριπόντου (καθώς ήταν Τρίτη..), με μια αποκλειστική συνέντευξη του Ντράζεν στον Βασίλη Σκουντή που είχε πραγματοποιηθεί λίγες ημέρες νωρίτερα. Τι έλεγε ο “Μότσαρτ”; «Θα καταβροχθίσουμε τους τίτλους.. Ναι, είμαστε πολύ κοντά με τον Παναθηναϊκό..»
P.S.2 Oι ιστορίες και οι “μύθοι” που έχουν ακουστεί γι’αυτόν είναι αμέτρητοι.. Ενδεικτικά θ’αναφέρουμε ότι κάθε πρωΐ πριν πάει σχολείο ξύπναγε νωρίτερα και βάραγε 500 σουτ και ότι οι συμπαίκτες του που κοιμόντουσαν μαζί του στις αποστολές συχνά τον άκουγαν να παραμιλάει στον ύπνο του φωνάζοντας ώστε να του δώσουν τη μπάλα για να σουτάρει, να του κάνουν σκριν κλπ..
P.S.3 Tην επόμενη “Ο Φίλαθλος” είχε γράψει: “το μπάσκετ πρέπει πλέον να πάιζεται με τέσσερις παίκτες..”
Πηγές: Διάφορα άρθρα από το Τρίποντο Νο 240 (15/07/1993) καθώς και μεταγενέστερα αφιερώματα (από το Sportime.gr και το Superbasket.gr)
Ιουνίου 7, 2008 at 11:48 πμ
Είχα την τύχη να απολαύσω τη “συναυλία” του Μότσαρτ, στο Φάληρο στο τελικό με τη Ρεάλ, λίγο πριν το Ευρωμπάσκετ του ‘87.
Σαν φυσιογνωμία οφείλω να ομολογήσω ότι δεν μου ήταν και πολύ συμπαθής, κάτι σαν τον Σάρας ας πούμε!
Ιουνίου 7, 2008 at 11:05 μμ
Ακόμα θυμάμαι το εξώφυλλο με την φωτό στον καναπέ, αλλά και το άρθρο του Σκουντή στο επόμενο τεύχος για τον Ντράζεν, τον Τζέρτζια και τα Ντάνχιλ του. Από τα καλύτερα άρθρα του.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ: τα πορτοκάλια που του πετούσαν οι Ισπανοί το 1986, τη μαγνητοσκοπημένη μετάδοση του τελικού με τη Ζαλγκίρις του Σαμπόνις με Συρίγο από την ΕΡΤ το 1985, την μονομαχία με τον Οσκάρ (και τον Τζεντίλε), τις αποδοκιμασίες του 1987, αλλά και το επεισόδιο με τον Γιαννάκη το 1988 στην Ολλανδία, τα όργια του 1989 στο Ευρωμπάσκετ με 70% σε δίποντα και τρίποντα (αλλά και την έμπνευση του Ευθύμη να βάλει τον Στεργάκο να τον φυλάει) και πάνω από όλα την περιπέτεια της Αμερικής: πως είναι να φεύγεις βασιλιάς από την Ευρώπη, να πηγαίνεις στην Αμερική, να βιώνεις την τεράστια διαφορά, να μην μπορείς να περάσεις στο 1-1, αλλά ούτε και να παίξεις άμυνα κανέναν, να σε χτυπάει και να σε βρίζει μέσα στους αγώνες ο Πόρτερ και εσύ να φεύγεις, να αλλάζεις ομάδα και πάνω απ’όλα να αλλάζεις στυλ παιχνιδιού: τέρμα το ένας με έναν και τα κολπάκια, τώρα μόνο σουτ μετά από σκριν, προσποιήσεις και τίποτε άλλο. Και σε συνδυασμό με τον όγκο στο πάνω μέρος του σώματός σου να γίνεσαι κυριολεκτικά άλλος παίκτης.
Ο Τζεντίλε είχε πει στο Τρίποντο ότι πριν την Αμερική ήταν καλύτερος, γιατί ήταν περισσότερο απρόβλεπτος και πλήρης, αλλά ο Ντράζεν προφανώς ήξερε ότι όταν περνάς τη γραμμή οφείλεις στον εαυτό σου να μην γυρίσεις ξανά ποτέ πίσω και να κυνηγήσεις κάθε νέα πρόκληση, ακόμα και αν κινδυνεύεις να χάσεις τα πάντα και να μεταμορωθείς από βασιλιάς σε αυλικό. Τ’ακούς Βασίλη Σπανούλη;
Ιουνίου 8, 2008 at 12:51 πμ
..και εν τέλει στην τρίτη (και τελευταία του) χρονιά είχε Μ.Ο. 22,3 πόντους.. Επίσης, όλα όσα συνέβησαν στην Αμερική, έλαβαν χώρα σε μια εποχή σαφώς πιο δύσκολη από την σημερινή για τους “φιλόδοξους” Ευρωπαίους παίκτες. Ελάχιστοι παίκτες προερχόμενοι απ’ευθείας από την Ευρώπη χωρίς να έχουν αγωνιστεί σε Αμερικάνικα Κολλέγια (όπως οι Σρεμπφ και Σμιτς) στέριωσαν στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Μόνο ο Ντίβατς, ο (βιονικός) Μαρτσουλιόνις (επίσης μεγάλη μου αδυναμία) και μετέπειτα οι Κούκοτς, Σαμπόνις και Ράτζα το κατόρθωσαν (αν δεν μου ξεφεύγει κάποιος).. Μερικά χρόνια μετά άλλαξαν τα πράγματα.. Το μόνο ίσως που δεν άλλαξε είναι ότι για να επιβιώσεις σταθείς αξιοπρεπώς στην Αμερική πρέπει να είσαι 100% επαγγελματίας, διότι κανείς δεν πρόκειται να σου χαρίσει τίποτα και μονίμως θα βρίσκονται δεκάδες αραπάκια (χωρίς απολύτως καμμία ρατσιστική διάθεση) να σου πάρουν τη θέση.. Ο Ντράζεν ήταν ο ορισμός του επαγγελματία..
Το συγκεκριμένα Τρίποντα αποτελούν ανεκτίμητους θησαυρούς, ενώ ο τελικός Ρεάλ-Καζέρτα στο ΣΕΦ ήταν αλησμόνητος για όσους τον έχουν παρακολουθήσει. 62 πόντοι ο Ντράζεν με 14/15 βολές, 12/14 δίποντα και 8/16 τρίποντα, 44 ο Όσκαρ και 34 ο Τζεντίλε (με 10 ριμπάουντ{!!} μεταξύ άλλων). Το ίδιο και ο ημιτελικός με τη Γαλλία στο Ευρωμπάσκετ του ‘89 (έπαιξε μόνο στο β’ημίχρονο και έβαλε ..30 πόντους), όπως εξάλλου και οι εμφανίσεις του στην Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης.
P.S.1 Στην Ρεάλ τότε έπαιζαν ακόμη ο Τζόνι Ρότζερς και ο (επίσης πρόωρα χαμένος) Φερνάντο Μαρτίν..
P.S.2 Πόσο διαφορετική θα ήταν η ιστορία αν δεν είχε συμβεί το μοιραίο;
P.S.3 Πότε πέρασαν 15 χρόνια ρε διάολε;
Ιουνίου 8, 2008 at 1:13 πμ
Θα ορκιζόμουν ότι ήταν στο εξώφυλλο η φωτογραφία. Στους Ευρωπαίους του ΝΒΑ ξέχασες τον Γκλούτσκοφ (χα, χα). Γιατί όπως λέγαμε και τότε, θα φέρουμε παίκτη που να έχει παίξει και στο ΝΒΑ…
Πάντως, έχω την εντύπωση ότι το ματς με την Γαλλία ήταν το τελευταίο του ομίλου (όπου και εμείς αγωνιούσαμε για νίκη των Γιούγκων). Ημιτελικό πρέπει να έπαιξαν με τους Ιταλούς.
P.S.1 = Γκάλης-Πέτροβιτς; Ωχ μωρέ, τι να τους κάνεις; Αυτοί δεν θα έπαιζαν άμυνα…
P.S.2 = Αλήθεια, πότε; Και έχω και γενέθλια πια σήμερα: το μακρινό 1973…
Ιουνίου 8, 2008 at 1:29 πμ
Δίκιο έχεις, στον όμιλο ήταν, το έψαξα διαδικτυακά.. Ημουν και μικρός τότε..
Δεν υπήρχε άμυνα εκείνα τα χρόνια, όποιος έβαζε τα περισσότερα κέρδιζε..
P.S.1 Χρόνια πολλά
Τώρα που το θυμάμαι, το δυσάρεστο το είχα μάθει στο σχολείο, από ένα παιδί που το είχε δει στην τηλεόραση. Όύτε internet υπήρχε τότε, ούτε τίποτα..
P.S.2 Και όμως υπήρχε άμυνα.. Περίπου έναν μήνα νωρίτερα Πρωταθλήτρια Ευρώπης είχε αναδειχθεί η Λιμόζ του Μάλκοβιτς..
Ιουνίου 8, 2008 at 1:45 πμ
Thanks, μια και μιλάμε για Αμερική. Internet; Τι να πούμε κι εμείς, του ΄80 οι εκδρομείς, με Θοδωρή Κοτσώνη και Λουκά Παπαιωάννου…
Ιουνίου 8, 2008 at 1:30 μμ
Μπάκι δεν είμαι σίγουρος πως κατάλαβα την ερώτηση σου, αλλά στην Αμερική δεν είχαν ίντερνετ με τη σημερινή μορφή τότε. Μετά από 1 χρόνο έγινε διαθέσιμο στο κοινό αυτό που ονομάζεται “παγκόσμιος ιστός” (www). Κατά πάσα πιθανότητα σε κάποιο newsgroup θα είχε διαδοθεί.
Ιουνίου 8, 2008 at 2:14 μμ
Χρόνια πολλά Μπάκι! Ντράζεν, αυτό το ΥΓ3 δεν χρειαζόταν, πωπωπω γερνάμε..
Ιουνίου 8, 2008 at 2:36 μμ
Σ’ένα αφιέρωμα για τον Ντράζεν, είχα διαβάσει για την απίστευτη ομοιότητα του ανιψιού του -αν δεν κάνω λάθος- τόσο φυσιογνωμικά, όσο και στις κινήσεις.. Ποιος ξέρει?? Ίσως η μοίρα επιστρέψει με ένανα διαφορετικό τρόπο αυτό που στέρησε σε εμάς τους νεότερους..
ΥΓ: Η πάσα Ντράζεν που έκανε πέρισυ ο Σάνι, ποιά είναι?? Παίζει κανένα link??
Ιουνίου 9, 2008 at 1:31 πμ
Εγώ γιατί θυμάμαι το εξώφυλλο με ένα πράσινο φόντο και τον Ντράζεν;
Ημέρες εξετάσεων κι έδινα αρχαία με έναν κομπλεξικό γάβρο να λέει: “Καλά να πάθετε”!!!
Ανατριχίλα…
Υ.Γ. χάρη στο youtube ξαναθυμάμαι εκείνο το τελικό στο ΣΕΦ. Αυτούς τους αγώνες εάν τους έδινε η ΕΡΤ, θα ήταν ό,τι το καλύτερο.
Ιουνίου 9, 2008 at 11:36 πμ
εγώ γιατί θυμάμαι ότι ο τελικός Ντράζεν-Όσκαρ στο ΣΕΦ ήταν το ‘89 και όχι το ‘87;
το εξώφυλλο του Τρίποντου με τον Ντράζεν σε πράσινο φόντο πρέπει να ήταν την επόμενη -του θανάτου- εβδομάδα με μεγάλο αφιέρωμα στον μακαρίτη, δακρύβρεχτο άρθρο του Σκουντή, κ.λ.π. δεδομένου ότι το τεύχος με τη συνέντευξη εκδόθηκε ουσιαστικά πριν τον θάνατό του και δεν ήταν αφιερωμένο σε αυτόν.
πραγματικά προκλητικός -ακόμα θυμάμαι τις ιστορίες μετά τον αγώνα του προολυμπιακού του Σερτόκενμπος (σωστά το λέω?) όταν ο Γιαννάκης τον είχε πιάσει από τον λαιμό- πάντως τότε μας είχε σκοτώσει, με τα τρίποντά του, (σόρυ δεν θυμάμαι ακριβώς πόσα –είναι και η ηλικία βλέπετε- πάντως πολλά …5,6,7?) ο Κούκοτς και όχι ο Ντράζεν, σωστά;
τώρα που τον ξαναβλέπω, πράγματι το στυλάκι του (και το μπασκετικό και το εξωαγωνιστικό, στις αντιδράσεις του, κ.λ.π.) μοιάζει υπερβολικά με τον Σάρας.
και πραγματικά, Γκάλης-Πέτροβιτς… τι χάσαμε…
Ιουνίου 9, 2008 at 2:10 μμ
O Ολυμπιακος παιρνει Πελεκανο και ο Γιαννακης ξεκινησε να φτιαχνει ελληνικο κορμο της ομαδας. Οταν ειπα για Παπαδοπουλο, Ζηση και Παπαλουκα καποιοι χλεβασαν εδω μεσα. Ασε να παρει και Παπαλουκα ο Ολυμπιακος κι εμεις να χωνουμε λεφτα σε μισθοφορους τυπου Ντελκ που παιρνεις 3 για να σου βγει ο ενας και αν… Περιμενω να διαβάσω απο εσας προτασεις για το πως φανταζεστε τον Παναθηναικο του χρόνου. Η δική μου αποψη ειναι πως εαν δεν παρει Ελληνες θα ειναι μια απο τα ίδια. Δεν βαζω τον Φωτση μεσα γιατι θεωρω πως εαν ερθει Ελλαδα ειναι δεδομενο οτι θα τον παρουμε εμεις.
Ιουνίου 9, 2008 at 2:45 μμ
Αν πιστέψω τα διάφορα που γράφονται, τότε πραγματικά απορώ με ότι διαβάζω.
Δεν καταλαβαίνω, γιατί διώχνουμε τον Σάνι.
Διώχνουμε τον Μπετσίροβιτς, για να πάρουμε ποιον;;; Ε αφού δεν πήρε τον χρόνο που είχε πέρσι, ε πως θα βρει ρυθμό ο άνθρωπος;
Διώχνουμε τον Ντικούδη, γιατί προφανώς έχουμε υπεροπλία στους ποιοτικούς ψηλούς…..και τον στέλνουμε στον στόλο! Μα είναι δυνατόν; Τι πάει να πει έκανε κακή χρονιά; Ο άνθρωπος έχει το τσαγανό και την εμπειρία. Ψυχολογία δεν είχε και δεν ξέρω τι άλλο έχει συμβεί.
Πραγματικά κρίμα και για τους δύο που φεύγουνε…και ο Θεός βοηθούς για αυτούς που θα πάρουνε την θέση τους.
Ο Πέκοβιτς θεωρώ είναι φοβερή κίνηση, η αποδέσμευση του Τομάσεβιτς (λόγω ηλικίας και προβλημάτων πάντα) ακόμα φοβερότερη.
Τώρα για τον Ουίνστον δεν έχω ξεκαθαρίσει τι θέλω.
Ακούγεται και για τον Βεργίνη, τον οποίο προφανώς θα τον πάρουμε…για να μην τον πάρει ο στόλος!
Δηλαδή ο Βεργίνης θα πάρει την θέση του Σάνι; Ε μα δεν γίνονται αυτά. Το παλικάρι αν τον πάρουμε ας τον δώσουμε δανεικό για να μην τον κάψουμε. Θα γίνει ο νέος Ξανθόπουλος δηλαδή.
Ψηλούς δεν έχουμε, ψηλούς διώχνουμε, γκαρντ κοιτάμε. Έλεος.
Για τον Φώτση πάλι είμαι επιφυλακτικός. Το άτομο είναι φραγκοφονιάς και δεν έχει μυαλό. Δεν θα μου φανεί παράξενο να πάει και στο γάβρο με παραπάνω λεφτά. Όλο έρχεται, μετά φεύγει και μετά ξανάρχεται στην ομάδα.
Απορώ πως τον ανέχεται ο Ζοτς και οι γίγαντες.
Ιουνίου 9, 2008 at 2:59 μμ
Ρε παιδιά, το ποστ είναι για τον Ντράζεν…
Ιουνίου 9, 2008 at 3:50 μμ
ΡΕ ΦΙΛΕ ΔΗΜΗΤΡΗ, ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΙΠΕ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΙΧΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ. ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΟΜΩΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΕΝΑ ΕΠΙΠΕΔΟ. Ο ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ ΣΤΑ 32 ΤΟΥ? ΕΧΩ ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ΝΕΟΤΕΡΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΟΝ ΠΑΠΑΛΟΥΚΑ? ΟΧΙ ΦΙΛΕ, ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΟΝ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑ ΤΟΝ ΒΕΡΓΙΝΗ ΠΟΥ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ 2 ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΑΣΤΕΡΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ 19 ΕΤΩΝ. ΤΟΝ ΛΑΖΑΡΟ? ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΣΕΡΒΑΚΙ ΤΟΝ ΠΕΚΟΒΙΤΣ, ΣΤΑ 22 ΤΟΥ, ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ, ΓΙΑΤΙ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ Ο ΛΑΖΟΣ ΑΝ ΚΑΙ 28, ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΜΕΤΡΑΕΙ ΑΝΑΠΟΔΑ. ΤΟΝ ΠΕΛΕΚΑΝΟ? ΑΣΕ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΕΤΟΣ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΠΕΛΕΚΑΝΟ ΓΙΑ ΠΡΩΙΝΟ.
ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΟΙ ΠΑΥΛΟΘΑΝΑΣΗΔΕΣ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΝ ΠΙΣΩ.
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΙΛΕ ΔΗΜΗΤΡΗ, ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΙ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΡΟΣΤΕΡ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΕΙΝΑΙ 19ΧΡΟΝΑ ΚΑΙ 20ΧΡΟΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΛΕΝΤΟ. ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ(ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ, ΣΠΑΝΟΥΛΗΣ, ΤΣΑΡΤΣΑΡΗΣ) ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΗΔΗ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ.
ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΙΩΝΙΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ, ΕΝΑΝ ΠΑΙΧΤΗ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΠΟΛΥ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΟΥΡΟΥΣΗ. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΠΛΗΡΩΜΕΝΟ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟ, ΟΤΑΝ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ 3 ΑΠ’ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ, Ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΣΙΣΚΑΟΥΣΚΑΣ, ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΣΟΥΠΕΡ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ ΚΑΙ BUCK UP ΤΟΥ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ. ΑΛΛΩΣΤΕ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΣΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ ΔΕΝ ΕΙΔΑΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟ…
Ιουνίου 9, 2008 at 4:03 μμ
ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙ’ΑΥΤΟ. ΜΙΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΜΟΝΟ (ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟΨΗ), ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΜΑΣΕΒΙΤΣ, ΟΥΙΝΣΤΟΝ, ΖΙΖΙΤΣ, ΝΤΙΚΟΥΔΗ ΚΑΙ ΜΠΕΤΣΙΡΟΒΙΤΣ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΛΑΘΟΣ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ 5 ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΡΟΣΤΕΡ, ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ, ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΕ 10 ΚΑΙ 11 ΠΑΙΧΤΕΣ ΚΙ ΟΧΙ ΜΕ 7,5.
Υ.Γ ΦΙΛΕ ΠΑΝΟ ΗΤΑΝ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΟΥΡΑ ΜΑΣ Ο ΜΟΤΣΑΡΤ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΝΑΘΑ ΜΑΣ. ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙ΄ΑΥΤΗΝ, ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΓΙ’ΑΥΤΗΝ ΚΙ ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ… ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΝΟΜΙΖΩ…
Ιουνίου 9, 2008 at 4:39 μμ
Δεν διαφωνώ για την καψούρα… Την ίδια έχουμε όλοι μας! Άλλωστε, δεν είμαι εγώ αυτος που έχει το blog και δεν μου πέφτει λόγος… Απλά, οι περισσότεροι σχολιαζουμε την μεταγραφολογία στο ποστ “Έλεγχος προόδου” και έτσι ψιλομπερδεύεται η κατάσταση και “χάνονται” απόψεις…
Ιουνίου 9, 2008 at 4:50 μμ
Θανο, συμφωνω με οσα γραφεις εν μερει, αλλα να σου πω οτι δεν παιζει ρολο η ηλικια, αφου 32 χονων δεν θεωρειται καποιος μεγαλος. Ισα ισα που σε αγωνες φαιναλ φορ και σε τελικους δεν νομιζω να προτιμας τους 19αρηδες απο το βαρος που εχει ενας Παπαλουκας… Εξαλλου, ο Παναθηναικος δεν εχει αναγκη να επενδυει σε παικτες αφου τους παιρνει ετοιμους. Τι να τον κανω τον 19αρη που μολις γινει 23 μπορει να παει στην Ρεαλ? Οσο για τον Φωτση, ναι χρειαζεται, αλλα δεν ειναι ο παικτης που μπορει να παρει μια ομαδα στις πλατες του οταν ερθουν τα δυσκολα, οπως μπορει να το κανει ο Διαμαντιδης η ο Σπανουλης. Οποτε δεν καιγομαι και πολυ εαν δεν τον παρουμε.
Για τον Μπουρουση που αναφερεις συμφωνω οτι ειναι πολυ καλος και μας χρειαζεται πολυ ενας τετοιος παικτης.
Για τον Ουινστον δεν νομιζω οτι ειναι τοσο κακος οσο λες. Τον εχω δει να κανει καλους αγωνες. Δεν λεω οτι ειναι φοβερος, αλλα πιστευω οτι εχει θεση στο ροστερ του Παναθηναικου. Μπορει να δωσει βοηθειες εαν χρειαστει (απο τον Ζιζιτς πηγε πολυ καλυτερα).
Αυτο που θελουμε ειναι ετοιμους παικταραδες (που λεει κι ο Αλεφαντος) να τους “δεσει” ο Ζοτς και να μπουν στο παρκε να δαγκωνουν σιδερα. Αληθεια δεν υπαρχει ρε παιδια ενας Αμερικανος στυλ Ροι Ταρπλει να παρουμε ? Καλοοοο
Ιουνίου 9, 2008 at 5:26 μμ
Δημήτρη από την μια μου λες θέλεις έτοιμους παικταράδες και από την άλλη μου λες να κρατήσουμε τον Ουινστον και να χτυπήσουμε Πελεκάνο και Λάζο????
Να υποθέσω ότι κεραυνοβολήθηκες από την μεσημεριανή μπόρα ή το φαινόμενο είναι μόνιμο??
Καλοοοοοο!!!
Ιουνίου 9, 2008 at 5:38 μμ
Θανο εγω δεν λεω να παρουμε 10 michael Jordan. Οταν λεω παικταραδες φυσικα βαζω μεσα τον Λαζο και τον Πελεκανο. Ο Λαζος δεν απεχει πολυ απο τον Μπατιστ που δεν τον ακουμπαει κανενας εδω μεσα και ο Πελεκανος ειναι αυτος που θα σβησει τον Σαρας του χρονου και θα γελαμε. Τον Ουινστον τον προτιμω απο 19χρονα ταλεντα (οπως ενα ταλεντακι που ειχε πατερα προπονητη και εμπαινε μεσα να σουταρει ενα τριποντο και εβγαινε παλι) που θα περιμενεις να παιξουν μετα απο 5 χρονια και τελικα δεν παιζουν ποτε.
Οχι ταλεντα !!! Δεν χρειαζονται. Τα ταλεντα στον Πανιωνιο. Στην Παναθα ετοιμοι. Ρε μπας και εισαι Πανιωνιος και μας το κρυβεις ??
Ιουνίου 9, 2008 at 6:05 μμ
Αρες ΣΑΡΕΣ Κουκουναρες
Ιουνίου 9, 2008 at 6:07 μμ
ΡΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΙ ΠΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙΣ? ΠΟΙΟΣ ΣΟΥ ΕΙΠΕ ΝΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΟΥΙΝΣΤΟΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ Ο ΣΑΚΟΤΑ? ΑΥΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΕΣΥ? ΕΝΑΝ ΣΟΥΠΕΡ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΤΗ ΘΕΣΗ 3, ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΟΥ ΑΣΤΕΙΟΥ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΕ ΟΥΙΝΣΤΟΝ. ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ, ΟΧΙ ΤΟ ΣΑΚΟΤΑ. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΙΧΤΑΡΑ ΤΟΝ ΠΕΛΕΚΑΝΟ, ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΑ 6 ΛΕΠΤΑ ΜΕΣΟ ΟΡΟ ΠΟΥ ΕΠΑΙΖΕ ΦΕΤΟΣ ΣΤΗ ΡΕΑΛ ΘΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΑΥΡΟ Η ΘΑ ΚΑΘΕΤΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΠΑΙΧΤΑΡΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΣ ΔΙΧΩΣ ΕΙΣΗΤΗΡΙΟ? ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΦΙΛΕ ΔΗΜΗΤΡΗ. ΜΗΠΩΣ ΕΙΣΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ, Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ο ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΑΡΑΣ ΑΡΧΙΖΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΣΥ ΤΟΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΚΑΙ ΨΑΧΝΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΜΠΑΤΖΕΤ. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΝ ΣΒΗΣΕΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ Ο ΠΕΛΕΚΑΝΟΣ ΜΑΛΛΟΝ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ, ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΚΜΙΔΕΝΗΣΕ ΦΕΤΟΣ ΣΤΑ ΡLAY OFFS KAI ΣΗΚΩΣΕ ΤΗΝ ΚΟΥΠΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 11 ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΙΤΑΣ.
Υ.Γ ΑΥΤΗ ΡΕΑΛ ΠΟΥ ΦΕΤΟΣ ΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΠΑΙΧΤΕΣ ΤΟΝ ΛΑΖΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΛΕΚΑΝΟ, ΣΑΡΩΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΗΣ, ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΑΦΗΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ (ΛΑΙΚΟΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΧΝΕΙ ΚΛΩΤΣΗΔΟΝ)? ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΛΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ…?
Ιουνίου 9, 2008 at 7:31 μμ
Αύριο ο Πρωταθλητής και το Φως θα γράφουνε:
“Έκανε το πρώτο μπαμ ο Θρύλος, αφού ΑΡΠΑΞΕ τον Πελεκάνο από …. τον Πανελλήνιο”
Χα χα χα.
Ιουνίου 9, 2008 at 7:50 μμ
Λες ο Πελεκάνος εκτός από μωρά να φέρνει και πρωταθλήματα???
Ιουνίου 9, 2008 at 8:17 μμ
Κάτσε φίλε Θάνο να φέρει πρώτα τα μωρά…
Ιουνίου 9, 2008 at 9:09 μμ
ρε παιδια δεν πανε να παρουν και τον πελεκανο και οποιον αλλο θελουνε? μου φαινεται οτι ο γιαννακης αυτη τη στιγμη παιρνει ελληνες παικτες, μονο για το οτι ειναι ελληνες και να λεμε οτι ο ολυμπιακος εφτιαξε ομαδα με ελληνοπουλα και τα γνωστα… για αυτο μην σας φανει παραξενο αν κινηθει ακομα και σε κανεναν τσαλδαρη και τιποτα τετοιους (εκτος απο τις δεδομενες κρουσεις που θα κανει σε παπλουκα, ζηση, φωτση, ντικουδη, λαζο κτλ).
για μενα η ιδανικη ομαδα (και εφικτη με βαση τα οσα ακουμε) θα ηταν:
1) διαμαντιδης, σαρας, (βεργινης?)
2) σπανουλης, αντι-μπετσι, χατζηβρεττας
3) περπε, ουινστον (δεν με χαλει), φρανκυ
4) τσαρτσαρης, αντι-ντικ (δυστυχως), αντι-ζιζιτς (μακαρι)
5) μπατιστ, πεκοβιτς, (βουισιτς)???
αλλα χλωμο το βλεπω.
αφηστε τον γιαννακη να φτιαχνει την δικια του ‘κοκκινη’ εθνικη και εμεις ειμαι σιγουρος οτι θα κανουμε τις απαραιτητες κινησεις…!
Ιουνίου 9, 2008 at 9:25 μμ
Λάθος πουλί παίδες .. (τι πελαργός τι πελεκάνος ε?)
Μπερδεύτηκα με τους πελαργούς της εθνικής του δράκου…
Ιουνίου 9, 2008 at 9:33 μμ
Θάνο λίγη σημασία έχει… Έτσι κι αλλιώς ούτε ο Πελαργός, ούτε ο Πελεκάνος, ούτε κανένα άλλο πτηνό δεν πρόκειται να φέρει πρωτάθλημα στον Πειραιά (και) φέτος…
Ιουνίου 9, 2008 at 10:21 μμ
Pano, με κάλυψες πλήρως.. Παιδιά, καλό θα είναι να τοποθετείστε στα σχετικά με το σχόλιο που κάνετε post και όχι στο πιο πρόσφατο, για να υπάρχει μια ομοιομορφία.
Αριστοτέλη, ο τελικός με τη Ρεάλ ήταν όντως το 1989. Το εξώφυλλο του Τρίποντου μια εβδομάδα μετά τον θάνατό του ήταν αυτό..
ζπ, σιγά μην έχουν διασωθεί αυτοί οι αγώνες στο αρχείο της ΕΡΤ. Εδώ δεν έχουν κρατήσει άλλα και άλλα.. Ας είναι καλά το YouΤube..
saniboy, ισχύει αυτό που αναφέρεις. Πρόκειται για τον Μάρκο, τον γιο του Αλεξάντερ Πέτροβιτς (αδερφού του Ντράζεν). Δεν νομίζω πάντως ότι τίθεται θέμα ομοιότητας.. Η πάσα του Μπετσίροβιτς είναι ενδεικτική (και αυτός όπως και πολλοί άλλοι τον είχαν για ίνδαλμα άλλωστε) και την είχε κάνει πέρισυ στη Νεάπολη εναντίον του Μακεδονικού. Δυστυχώς όμως το εν λόγω παιχνίδι δεν μεταδιδόταν τηλεοπτικά, οπότε.. Υποθέτω πάντως ότι ήταν κάτι σαν αυτό..
Ιουνίου 12, 2008 at 11:43 μμ
Μπάκι, έχουμε ημερολογιακές “ομοιότητες”. Χρόνια Πολλά.
Ντράζεν, έχεις έναν μοναδικό τρόπο να μας μεταφέρεις στις εποχές της εφηβικής αθωότητας. Με έχεις μεταφέρει στο τραπέζι της κουζίνας να διαβάζω το επίμαχο Τρίποντο προσπαθώντας να καταλάβω τι ακριβώς σημαίνει ή έλευση του Ντράζεν Πέτροβιτς στον ΠΑΟ. Ακόμη περισσότερο δυσκολέυτηκα να καταλάβω το νόημα του δελτίου ειδήσεων που ακολούθησε.
Πάντως, διαφωνώ πως μας έχουν πάρει τα χρόνια. Δεν λένε πως “είσαι όσο νιώθεις“?
ΥΓ. Αν νομίζετε πως πήρε το μάτι σας τον Χαζ”γεωργίου, πρόκειται περί οφθαλμαπάτης.
Ιουνίου 13, 2008 at 12:51 πμ
o vujanic stin efes… opote oi thavmastes tou ksexaste ton gia ton panathinaiko…
Ιουνίου 14, 2008 at 1:33 μμ
Έστω και καθυστερημένα, από την “σεισμόπληκτη” Πάτρα ευχαριστώ για τις ευχές.