Αλλιώς το φανταζόμασταν, αλλιώς μας προέκυψε.. Αντί να πηγαίνουμε στη Μαδρίτη για το 5ο, πήγαμε
για τουρισμό.. Ας όψεται ο τουρισμός που έκαναν οι “υπεύθυνοι” στο top16 και στον καλοκαιρινό σχεδιασμό της ομάδας.. Το ταξίδι ξεκίνησε ψιλοστραβά, αφού πρωΐ πρωΐ πέσαμε πάνω στον ..Ελληνιάδη, παρ’ότι στην αρχή νομίζαμε ότι λόγω νύστας δεν βλέπουμε καλά.. Παρεπιπτόντως, με αφορμή κάτι που διαβάσαμε στο Sport24, αναφέρουμε ότι δεν υπέπεσε κάτι τέτοιο στην αντίληψή μας.. Η ατμόσφαιρα ήταν ήρεμη, ο Ελληνιάδης δεν άκουσε καντήλια, αλλά δεν ακούσαμε να του ζητάνε και συγγνώμη.. Η “εμφύτευση” πάντως δεν έχει πετύχει.. Σε ότι αφορά τους οπαδούς (και αφού στους ημιτελικούς καθόμασταν μεταξύ Βάσκων και Εβραίων) παρατηρήσαμε τα εξής: οι Βάσκοι θέλανε πάρα πολύ το κύπελλο (θυμίζοντας έντονα τους δικούς μας το 1996 στο Παρίσι) και στο ημίχρονο του ημιτελικού πιστεύανε ότι θα περάσουνε στον τελικό.. Πάντως, η συνήθειά τους να διαμαρτύρονται με το παραμικρό είναι απίστευτη.. Κάθε τρεις και λίγο αρχίζουν τα puta και τα cojones, θυμίζοντάς μας τα λόγια ενός πολυ κάλού φίλου σε σχέση με αυτά που επικρατούν στο Fernando Buesa Arena και τον τρόπο με τον οποίο προσπαθούν να επηρεάσουν τους διαιτητές.. Μετά πως να μην γίνουν μέγιστοι θεατρίνοι οι παίκτες της Ταού.. Οι Ισραηλινοί είναι αυτό που με μια λέξη ονομάζουμε “μπούγιο”. Τρελλοί τσιγκούνηδες, έψαχναν για εισητήρια μισοτιμής λέγοντας πως δεν έχουν λεφτά και λίγο πιο πέρα έβγαζαν πάκους με πενηντάευρα απο τις τσέπες τους.. Είχαν δε και το θράσος ν’αναρτήσουν πανό που έλεγε €uroleague.. Βρε ουστ από εδώ.. Μέσα στο γήπεδο, οι “τσαρόβ” επιστρατεύουν και αυτοί με τη σειρά τους κάθε μέσο για να κερδίσουν (ραβίνοι κλπ.) Οι Ιταλοί γενικά ήταν ψιλοψαρωμένοι, όμως έβγαζαν άφθονο γέλιο με τις αντιδράσεις τους και ήταν συμπαθέστατοι, ενώ οι Ρώσοι κυκλοφορούσαν με τα καλύτερα “κομμάτια” της αγοράς.. Έλληνες υπήρχαν αρκετοί και μάλιστα στον τελικό δημιουργήθηκε στο πάνω διάζωμα του πετάλου “πράσινη” εξέδρα.. “Πράσινη” εξέδρα στήθηκε και στο πάρκο El Retiro με ανταλλαγή συνθημάτων ανάμεσα σε τύπους που έκαναν βαρκάδα μέσα στη λίμνη.. Σε ότι αφορά τα αγωνιστικά, η ανωτερότητα της ΤΣΣΚΑ ήταν εμφανής και αναμενόμενα κατέκτησε το κύπελλο, παρ’ότι βασικά στελέχη της βρέθηκαν σε μέτριες βραδιές.. Το ρόστερ της όμως, της έδινε αυτή την πολυτέλεια.. Η Μακάμπι μάλλον πρέπει να είναι ευχαριστημένη που έπαιξε στον τελικό με την ομάδα που είχε φέτος.. Η Σιένα ήταν απελπιστικά προβλέψιμη και η Ταού μάλλον έχει στο DNA της τη νοοτροπία της αποτυχίας. Για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ότι στα final four μετράνε πολύ οι φανέλες (βλ. Σιένα-Μακάμπι). Μπορεί MVP του τελικού ν’αναδείχθηκε ο Λάνγκτον, όμως συνολικά ο καλύτερος παίκτης του final four μάλλον ήταν ο Άντερσεν.. Η βράβευση των προσωπικοτήτων με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος μας έδωσε την ευκαιρία να πετύχουμε μέσα στο Palacio de Deportes διάφορες μυθικές μορφές του αθλήματος.. Αll time classic και η παρουσία του Συρίγου στους διαδρόμους του γηπέδου.. Έξω από το γήπεδο, την μεγαλύτερη αποθέωση από τους φιλάθλους όλων των ομάδων (πριν και μετά τον τελικό) γνώρισε ο Μποντιρόγκα, ενώ από τους “πράσινους” αποθεώθηκε και ο Ράτζα.. Η αλήθεια είναι πως το final four χωρίς τον Παναθηναϊκό κύλησε πιο χαλαρά, αφού μακρυά από την πίεση των αγώνων βλέπεις τα δρώμενα πιο χαλαρά και απολαμβάνεις την όλη κατάσταση.. Πέρισυ π.χ. ήμασταν συνεχώς “στην τσίτα”.. H πτήση της επιστροφής ήταν αμιγώς μπασκετική (Γκέρσον, Ρήγας, Σκουντής, Ιωάννου, Μπατής, Βραχάλη, Ελληνιάδης). Κάτι έλεγε ο Ρήγας για μείωση των διαιτητών που σφυρίζουν στην Ευρωλίγκα.. Περιμένοντας τις αποσκευές τους, οι Έλληνες “μασόνοι” μαζί με τον Ελληνιάδη είχαν στήσει πηγαδάκι και ο Πίνχας ήταν στην απ’έξω.. Και του χρόνου.. Próxima Estación Berlin..
P.S.1 Όλοι έψαχναν για οπαδούς της Ρεάλ μέσα στο γήπεδο την ώρα του τελικού. Η απάντηση δόθηκε λίγο αργότερα στην Plaza de Cibeles..
P.S.2 Μα καλά, αυτός ο Παπαλουκάς ούτε μια σαμπάνια δεν μπορεί ν’ανοίξει; Επίσης, ήταν παραφωνία η εμφάνισή του στην αναμνηστική φωτογραφία με αθλητική αμφίεση..
P.S.3 Γυρνώντας σπίτι και ανοίγωντας την τηλεόραση, έπεσα πάνω σε αθλητικά.. “Επεισόδια στον Αγ. Θωμά” έλεγε το ρεπορτάζ.. Είναι αυτό που λέμε επιστροφή στη θλιβερή Ελληνική πραγματικότητα..
6 Μαΐου 2008 at 7:43 μμ
Θεωρώ ότι το φετινό φάιναλ φορ ήταν μακράν το χειρότερο που εχω παρακολουθήσει. Τρεις μετριότατες ομάδες για τέτοιο επίπεδο (Σιένα, Μακάμπι, Τάου) και λογικά το κύπελλο πήγε προς Μόσχα. Θα ήταν εντελώς διαφορετική διοργάνωση αν αντί των Τάου και Μακάμπι, ας πούμε ήταν ο ΠΑΟ και η Ρεάλ…
Πέρυσι, (παρεπιπτόντως σαν σήμερα παίρναμε το τρόπαιο) η διοργάνωση ήταν σαφώς πιο ενδιαφέρουσα, καθώς και το θεωρητικό αουτσάιντερ, η Μάλαγα, έπαιξε μπάσκετ και απείλησε μέχρι τέλους την ΤΣΣΚΑ παίρνοντας και την τριτη θέση. Φέτος, μόνο στο μικρό τελικό είδαμε μπάσκετ…
7 Μαΐου 2008 at 5:49 μμ
ΦΙΛΕ ΠΑΝΟ, ΔΙΑΦΩΝΩ ΚΑΘΕΤΑ ΜΕ ΤΗ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ. ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΙΕΝΑ-ΜΑΚΑΜΠΙ ΗΤΑΝ ΜΑΤΣΑΡΑ, Η ΔΕ ΤΑΟΥ ΚΟΝΤΡΑΡΕ ΣΤΑ ΙΣΑ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΤΗΝ ΤΣΣΚΑ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΒΟΗΘΟΥΣΑΝ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΜΗ ΣΦΥΡΙΓΜΑΤΑ, ΤΑ ΚΟΡΑΚΙΑ, ΠΟΥ ΑΦΗΣΑΝ ΤΟ ΞΥΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΝ ΨΗΛΩΝ ΤΗΣ ΤΣΣΚΑ, ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΤΕΛΗΓΕ ΤΟ ΜΑΤΣΑΚΙ.
Η ΤΣΣΚΑ ΠΑΝΤΩΣ ΕΧΕΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΩΣ ΟΜΑΔΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΒΟΗΘΕΙΑ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ.
7 Μαΐου 2008 at 10:41 μμ
Πάνο, πέρσι με την Μάλαγα τρελαθήκαμε να βλέπουμε αιρμπολ. Ξύλο και πάλι ξύλο έπαιζε, με καλύτερο παίκτη και 5άρι (έλεος) τον Τούσεκ.
Και οι ημιτελικοί, όντως THANOS 2, φέτος ήταν μια χαρά. Απλά δεν ευχαριστηθήκαμε όσο έπρεπε τον τελικό, καθώς και δέκα ημέρες να έπαιζαν, οι Ρώσοι δεν έχαναν με τίποτα από τον Μπάινουμ στο 1 και τον Μπλούθενταλ στο 3.
Drazen, που ήσασταν; Βαρέθηκα να διαβάζω τις “Αλλαγές κανονισμών”! Αλλά τουλάχιστον μας έμεινε η χαρά ότι εμείς (και όχι εσείς) απολαύσαμε το δίδυμο Μπατής-Σιγάλας. Τι πλέι μέικερ τον Χαλπερίν βάφτισαν, τι για τον αδελφό του Λαβρίνοβιτς μας πληροφόρησαν, τι απορίες για την μη εκμετάλλευση του Ζήση εξέφρασαν, τι έλλειψη πάθους στους πάγκους διέγνωσαν.. Χάρμα, χάρμα.
Για τον Άντερσεν είπε και το μοναδικό του (εντάξει, υπερβάλω) εύστοχο σχόλιο ο Σιγάλας. Ότι, αντίθετα από τον “ψάχνω να δώσω κάπου τη μπάλα” Βούιτσιτς, ο Αυστραλός έπειθε (και όλους μας και) τους κοντούς του ότι η δουλειά τους έκλεινε με την πάσα σε αυτόν και ότι από εκεί και πέρα αυτός θα την τελείωνε τη φάση. Εν τω μεταξύ πρέπει να έχει το πιο αρμονικό τζαμπ-σουτ από όλους τους “Ευρωπαίους” ψηλούς. Αλλά ο καθοριστικός παίκτης του F-4 ήταν μάλλον ο τρελό-Χόλντεν, αφού ήταν ο μόνος που μπορούσε να βγάλει σουτ από το πουθενά και να κρατήσει μία ομάδα στα δύσκολα. Κάτι που πεντακάθαρα δεν μπόρεσε να κάνει ο Σίσκα…
Υ.Γ. Ο Παπαλουκάς την επόμενη φορά που θα τυλιχθεί με τη σημαία θα πλησιάσει δυστυχώς τη γραφικότητα… Εκτός κι αν ο Ζήσης είναι αναρχικός.
7 Μαΐου 2008 at 11:30 μμ
Χαχαχαχα εκτός και αν ο Ζήσης είναι αναρχικός. Μπάκι έγραψες…
8 Μαΐου 2008 at 1:04 πμ
Τελος πάντων, απόψεις ειναι αυτές. Σε σχέση με άλλες χρονιές, εγώ δεν ενθουσιάστηκα από τα ματς. Ίσως να έχω αυτή την άποψη επειδή ήμασταν απόντες εμείς!
Συμφωνώ απόλυτα με το ΥΓ του Μπάκι. Γενικά, κάτι πιάνει τους έλληνες αθλητές και θέλουν να τυλιχτούν με μια σημαία στους τελικούς. Όπως π.χ. και ο Ζήκος στο ποδόσφαιρο το 2004… Να πω ότι το έκαναν και άλλοι παίκτες (στην ΤΣΣΚΑ θα γινόταν παρέλαση σημαιών – Pωσία, HΠΑ, Αυστραλία, Σλοβενία, Λιθουανία, Ελλάδα, Βέλγιο κλπ!), τότε εντάξει. Αλλά, όντως, είναι γραφικό…
8 Μαΐου 2008 at 2:23 πμ
Η Πατουλίδου φταίει για το (όντως γραφικό) φαινόμενο με τις σημαίες, νομίζω αυτή το πρωτοξεκίνησε επί Καταλανικού εδάφους..
Η παρουσία Παναθηναϊκού και Ρεάλ θα έδινε άλλη αίγλη στο final four, δεν νομίζω πάντως ότι ήταν άσχημα τα παιχνίδια. Π.χ. ο περσινός ημιτελικός ΤΣΣΚΑ-Μάλαγα δε βλεπόταν με τίποτα.. Προσωπικά, πιστεύω ότι από άποψη ποιότητας ομάδων το καλύτερο final four (τουλάχιστον επί ULEB) ήταν μάλλον αυτό της Μπολόνια..
Οι Έλληνες σχολιαστές και τα βατράχια που συνηθίζουν να πετάνε δεν μας έλειψαν καθόλου.. Και μόνο που τους πετύχαμε στην πτήση του γυρισμού ξενερώσαμε..
Οι Σισκάουσκας, Σμόντις και εν μέρει ο Παπαλουκάς ήταν κατώτεροι του αναμενομένου, ενώ από τον Ζήση δεν περίμενα και πολλά πράγματα. Ιδιαίτερα ο Σμόντις ήταν σκέτη απογοήτευση. Τι διάολο, μόνο στο (εφιαλτικό) 1ο ημίχρονο του τελικού στη Μπολόνια ήξερε να τα βάζει;
Το αδύνατο σημείο του Άντερσεν είναι ότι στην άμυνα “μπάζει” (π.χ. ο Τομάσεβιτς τον “χόρεψε” για τα καλά στον περισυνό τελικό). Πάντως, ο Βούισιτς άλλαξε όλη τη λειτουργία της Μακάμπι στον ημιτελικό, την ώρα που ο Πιανιτζιάνι πιανόταν απελπιστικά αδιάβαστος με τον Σαρπ..
Νόμιζα ότι το είχα ξεκαθαρίσει το θέμα παραμονές της αναχώρησης για Μαδρίτη (Λογικά, από βδομάδα θα έχουμε να πούμε πολλά..). Laptop δεν είχαμε μαζί μας και το μοναδικό PC του ξενοδοχείου κόλλαγε συχνά, ιδιαίτερα όταν έμπαινες στο Euroleague.net, οπότε η όλη φάση δεν προσφερόταν για άνετο blogging.. Αν είχε περάσει ο Παναθηναϊκός ίσως ψάχναμε για κανένα internet cafe στην Puerta del Sol.. Δοθείσεις της ευκαιρίας, ενημερώνω ότι λόγω αυξημένων δικών μου υποχρεώσεων και οσονούπω των στρατιωτικών υποχρεώσεων του scire, θα υπάρξει ένα σχετικό “κενό” στη συχνότητα με την οποία θα ανεβάζουμε τα post (κάτι σαν τα κενά του Παναθηναϊκού στην 3η περίοδο..)
8 Μαΐου 2008 at 8:31 πμ
Στην επιστροφή από Μαδρίτη και καθώς ο Ελληνιάδης (που είναι ο μόνος που δικαιούται να ντύνεται με την σημαία λόγο ονόματος) περνούσε προς τα πίσω καθίσματα άκουσε κάτι “καντήλια” από κάποιον. Τα έκανε γαργάρα και προχώρησε…
Στο λεωφορειάκι του αεροπλάνου στη Μαδρίτη κάποιος είπε στον Σιγάλα (που κυκλοφορούσε με την γκόμενα του): “Α, ρε Γιώργαρε! Πήρες κιλά, ε;”. Εκείνος του έγνεψε ψιλοενοχλημένος…
Πάνω στις γύρες μου να πουλήσω το εισιτήριο (2 Χ 350€ τα πούλησα 600€. Σε εβραίο..) έπιασα κουβέντα με έναν οπαδό της Μακάμπι και τα έχωσε στον Πίνι. Είπε οτι δεν τον πάνε καθόλου στην Μακάμπι.
Άσχετο. Οι Ισπανίδες δεν είναι οι περισσότερες άχημες;
Υ.Γ1 Δηλαδή τώρα με τα νέα δεδομένα (στρατιωτική θητεία) παίζει να δούμε σε post και το scire αγκαλιά με την ελληνική σημαία;
Υ.Γ2 Αυξημένες υποχρεώσεις; Στην ΠΕΚ δουλεύεις drazen;
8 Μαΐου 2008 at 10:55 πμ
Εύχομαι καλή θητεία στον scire.
Είμαι σίγουρος πως την σημαία θα την τιμήσει και δεν θα προσπαθήσει να τιμηθεί από αυτήν όπως ο Παπαλουκάς. Έχει καταντήσει αηδία η ιερή σημαία να αποτελεί πετσέτα για τον ιδρώτα κάθε αθλητή και κάθε ντοπαρισμένης αθλήτριας με μουστάκι και ακμή…
Ας μας πει λοιπόν ο Παπαλουκάς, που τόσο αγαπάει την πατρίδα του, πόσες ώρες σκοπιά προτίθεται να κάνει όταν αποσυρθεί από την ενεργό δράση…
drazen, μην κάνεις καμια τρέλα και αφήσεις το blog ε?
8 Μαΐου 2008 at 11:17 πμ
Paidia egw poulisa ta eisitiria mou 4*160 gia 850Eur… me pirane koroido i kala pigane? Etsi gia na mou figei i periergeia perissotero…
8 Μαΐου 2008 at 12:33 μμ
scrire ψαρακα, θα πηξεις!!!!!!!!
8 Μαΐου 2008 at 4:01 μμ
[quote] ..είναι ο μόνος που δικαιούται να ντύνεται με την σημαία λόγω ονόματος.. [/quote] Έγραψε.. Ίσως και να ήμασταν εμείς αυτοί που τον “καντηλιάσαμε”.. Σε κάποια φάση σηκώθηκαν και δυο παλικάρια και κινήθηκαν προς τη θέση του, αλλά δεν υπήρξε συνέχεια..
Μέσα στο γήπεδο μας πλησίασε κάποιος παράγοντας της Μακάμπι για να βρει εισητήρια. Τα ψιλοέχωνε στον Στεφάνου, επειδή δεν τους έδωσε πολλά εισητήρια από τις ακυρώσεις.. Όπως από άποψη της ποιότητας των ομάδων που συμμετείχαν, το καλύτερο final four ήταν αυτό της Μπολόνια, από άποψη οπαδών το πιο cult ήταν αναμφίβολα αυτό της Θεσσαλονίκης.. Παναθηναϊκοί, Τούρκοι, Εβραίοι, ΠΑΟΚτζήδες και κάποιοι ανυποψίαστοι Καταλανοί..
Δημοσθένη, να το αφήσω τελείως το blog δεν νομίζω, να ψιλοαραιώσουν τα postαρίσματα παίζει. Υπάρχει και ένα (μικρό) ενδεχόμενο κάποια στιγμή να είμαστε και δυο (ταυτόχρονα) φαντάροι, αλλά έχουμε αρκετό καιρό μέχρι τότε. Εν τέλει, πιστεύω κάπως θα τα βολέψουμε..
8 Μαΐου 2008 at 6:31 μμ
Kαλώς τους Καστιλλιάνους.
Δεν νομίζω (ελπίζω) να αραιώσουν πολύ τα τεφτέρια των commando Scire και Drazen έλεω Ε.Σ. Πέρα από την απαγορευτική πρώτη περίοδο, στον ελεύθερο χρόνο σου δεν έχεις και πολλά να κάνεις και καταλήγεις στο ίντερνετ καφέ με γεωμετρική ακρίβεια. Επίσης, στην μονάδα πάντα θα βρεις ένα PC να γράψεις το κείμενο. Όσον αφορά την ενημέρωση, ο ταχυδρόμος φροντίζει για τις αθλητικές εφημερίδες. Νευραλγικό σημείο η οργάνωση του ΚΨΜ για να μπορείς να βλέπεις τα προγράμματα και τους αγώνες που θες (όταν μπορείς).
Επιπλέον, το να συνεχίσεις όσο μπορείς κάποιες από τις δικές σου προσωπικές ρουτίνες βοηθάει στο να κρατάς ισορροπίες μέσα στην παράλληλη πραγματικότητα του Ε.Σ.
Σόρρυ για το άσχετο, αλλά επίκαιρο.
Όσον αφορά τα μπασκετικά, συμφωνώ με τα προαναφερθείσα και μάλιστα επαυξάνω διότι πιστεύω πως το F4 ήταν από καλό έως αρκετά καλό, απλά εμείς καταστραφήκαμε από την ΚΑΚΙΣΤΗ παραγωγή του κατακόκκινου πλέον ΣΚΑΙ. Ο chubby Σιγάλας ήταν το λιγότερο. Τι να πεις για τον πάντα ξενυχτημένο “δημοσιογράφο” που περιέγραφε τα πρώτα παιχνίδια? Μιλάμε για άτομο τελείως άσχετο με το μπάσκετ, που ότι “λέει” το έχει διαβάσει μάλλον στα προγνωστικά στοιχημάτων, και που μας τα έπρηξε με την “Σιένα που όλοι αγαπήσαμε”. Say that again???
Ο Μπατής, που κάποτε ήταν πιο σοβαρός, έχει παρασυρθεί από την όλη μετριότητα και φαίνεται να μην προσπαθεί καθόλου.
Φωτεινή εξαίρεση οι τηλεγραφικές, αλλά μεστές ανταποκρίσεις των nik, rik, nik mik…
Στο επίμαχο θέμα της Παπαλουκοσημαίας να πω ότι:
1. πιστεύω ότι έπαιζαν “γούρια”
2. ο συγκεκριμένος ζει πολλά χρόνια έξω και δεν γνωρίζουμε ποιούς είχε στο μυαλό του ως αποδέκτες.
3. ο Ζήσης και να ήθελε τι να την έκανε την σημαία, σάμπως έπαιξε?
4. Ο Παπαλούκ έψαχνε να βρεί έναν τρόπο να ξεχωρήσει και τον βρήκε.
Ο Άντερσον έπαιξε για το όλο το Pacific Division.
Κατά τα άλλα, στην Κρατική Τηλεόραση του Νότου ετοιμάζονται πυρετωδώς για την τελική σειρά των play offs, με κύριο πρωτεργάτη τον αμίμητο πλέον Χζ’γεωργίου.
Υ.Γ. Οι inside ιστορίες από τις πτήσεις ακούγονται πολύ καλές.
8 Μαΐου 2008 at 8:45 μμ
Κρίμα που δεν πήραμε το πέμπτο. Ο scire θα είχε μια καλή δικαιολογία για να πάρει ‘Ι5 ψυχολογικό’. Δεν πιστεύω πάντως να εγκαταλείψουν τα παιδιά το blog. Το πολύ-πολύ να κοτσάρουν ένα bannerάκι με σπόνσορα το ‘Αραπάκι Στεργίου’…
8 Μαΐου 2008 at 9:44 μμ
“Ιντερνετ καφέ, μονάδες με PC”.. Ρε σεις σε ποιόν αιώνα υπηρέτησα εγώ;
drazen, δεν είμαι σίγουρος αν το καλύτερο F-4 των αντίχριστων της ULEB ήταν εκείνο της Μπολόνια (με δύο πρωταθλητές Ευρώπης, με τον τελευταίο “ενιαίο” πρωταθλητή και την γεννημένη για τα 24″ Μπένετον) ή αυτό της Μόσχας (με δύο υπερομάδες και δύο πολύ δυνατά αουτσάιντερ), αλλά είναι βέβαιο ότι το Ιταλικό ήταν αυτό που είχε τους καλύτερους (και σε πλήρη ακμή) προπονητές: Ζοτς, Μεσίνα, Μπλατ, Ντ’ Αντόνι. Έστω και χωρίς τον Πίνι..
Υ.Γ.1 = Για να είμαι ειλικρινής, αυτό το “να το αφήσω ΤΕΛΕΙΩΣ το blog δεν νομίζω” με ψιλοτρόμαξε. Τώρα που αρχίζουν τα ωραία, με τελικούς, Ολυμπιάδες και μεταγραφικό πόλεμο αιωνίων; Ξανά αναβολή και οι δύο αμέσως!
Υ.Γ.2 = Καθάρισε και ο Μιλισάβλιεβιτς τον Άρη, οπότε κλείδωσε και ο τελικός..
8 Μαΐου 2008 at 10:44 μμ
Mπάκυ, δεν ξέρω για τις υποδομές την εποχή του Στρατηγού Παπάγου
Πάντως, όταν υπηρέτησα πάνω στο Μillennium υπήρχαν PC σε όλες τις μονάδες. Το μόνο που χρειάζεται είναι να είσαι φίλος με τους γραφείς (ή να “γίνεις” εσύ ένας από αυτούς).
Η ερώτηση που έχω να κάνω στους νεοσύλλεκτους είναι πόσους μήνες πρόκειται να υπηρετήσουν.
Επιστρέφοντας στα πορτοκαλί θέματα, να δηλώσω πως το στυλ των Mπάυνουμ, Γουάσινκτον, ακόμη και του Μακιντάιερ, είναι κουραστικό, αναχρονιστικό και σαφώς αναποτελεσματικό.
17 Μαΐου 2008 at 2:54 πμ
σόρρυ για το άσχετο, αλλά υπάρχει κάποιο video με τον Μεσσίνα που αγκαλιάζει την οικογένειά του;
15 Ιουνίου 2008 at 1:15 μμ
hala madrid!