Ο μεγαλύτερος αθλητής στην ιστορία του Ελληνικού Αθλητισμού, ο ανυπέρβλητος Νίκος Γκάλης βρίσκεται στη Μαδρίτη με αφορμή την ένταξή του στο “Hall of Fame” της FIBA. Η σχετική εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του εορτασμού των 75ων γενεθλίων της διεθνούς ομοσπονδίας. Ο Νικ είναι ένας από τους 11 παίκτες που συμπεριλήφθηκαν στην “γενιά του 2007″, παρέα με τους Σεργκέι Μπέλοφ, Ντράζεν Νταλίμπαγκιτς, Ίβο Ντανέου, Πιερλουίτζι Μαρτζοράτι και άλλους θρύλους του αθλήματος. Η συγκεκριμένη τελετή θα πραγματοποιηθεί στο μουσείο του αθλήματος που έχει δημιουργήσει η FIBA στην Ισπανική πρωτεύουσα. Εκτός από τους 11 παίκτες, στο Hall Of Fame θα εισέλθουν τέσσερις προπονητές, τρεις διαιτητές και ο Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς..
Η τελετή των εγκαινίων του Hall of Fame είχε πραγματοποιηθεί την 1η Μαρτίου με την είσοδο των 8 ομοσπονδιών που υπέγραψαν την ιδρυτική διακύρηξη της FIBA το 1932 (ανάμεσά τους βρίσκεται και η Ελλάδα) και 43 προσώπων που δεν βρίσκονται εν ζωή (Ντράζεν Πέτροβιτς, Κρέζιμιρ Τσόσιτς, Μίρζα Ντελίμπασιτς, Ραντιβόι Κόρατς, Φερνάντο Μαρτίν, Αλεξάντερ Μπέλοφ, Λιλιάνα Ρονκέτι, Αντόνιο Ντιαζ Μιγκέλ, Αλεξάντερ Γκομέλσκι και άλλες μυθικές μορφές του αθλήματος). Αλλοι υποψήφιοι Έλληνες παίκτες για μελλοντική είσοδο είναι οι: Φάνης Χριστοδούλου, Παναγιώτης Φασούλας, Γιώργος Κολοκυθάς και Παναγιώτης Γιαννάκης.. Μεταξύ των διαιτητών που είναι υποψήφιοι, υπάρχουν και τα ονόματα των Κώστα Ρήγα και Μιγκέλ Ανχέλ Μπετανκόρ.. Άλλοι μεγάλοι αθλητές οι οποίοι θα εισέλθουν μελλοντικά στο κλαμπ των κορυφαίων του μπάσκετ είναι οι Μποντιρόγκα, Ντανίλοβιτς, Ντίβατς, Τζόρτζεβιτς, Τζόρνταν, Μάτζικ (ο αληθινός, όχι ο Σταυρόπουλος), Μαρτσουλιόνις, Μενεγκίν (ο Ντίνο, όχι ο Αντρέα!), Πάσπαλι, Ρόμπινσον, Σαν Επιφάνιο, Όσκαρ Σμιντ, Σρεμπφ, Σλάβνιτς, Σμιτς, Τκατσένκο, Βάλτερς, Ζίντεκ και αρκετοί άλλοι. Από προπονητές δεσπόζουν τα ονόματα των Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, Ντούσαν Ίβκοβιτς, Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, Σβέτισλαβ Πέσιτς, Μίρκο Νόβοσελ, Πέδρο Φεραντίθ, Σάντρο Γκάμπα, Βαλέριο Μπιανκίνι (για τον “Ξανθό” ούτε λόγος..)
Σίγουρα αποτελεί δικαίωση για τον άνθρωπο που άλλαξε την ιστορία ολόκληρου του Ελληνικού Αθλητισμού, γέμισε την Ελλάδα μπασκέτες και έδωσε αφορμή για Εθνικούς πανηγυρισμούς σε μια εποχή που θεωρούμασταν (και ίσως σε ένα βαθμό ήμασταν) τριτοκοσμικοί. Αυτό όμως που τον έκανε ακόμα μεγαλύτερο είναι το γεγονός ότι ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε για δημόσιες σχέσεις, ώστε να διεκδικήσει διάφορα πόστα όπως αρκετοί από τους οποίους ευεργέτησε.. Όπως είπε και ο Φίλιππας Συρίγος κατά την εμφάνιση του “γκάνγκστερ” στον φετινό τελικό του final four της Ευρωλίγκας: “Α, ρε Νικ μεγάλε!”
Υ.Γ. Ο Σαμπόνις απουσιάζει από τη λίστα των υποψηφίων προς ένταξη.. Υπάρχουν και άλλες απουσίες (π.χ. Ράτζα), αλλά αυτή είναι ίσως η πιο κραυγαλέα. Ε όχι να υπάρχει μέσα ο Γκέιζ και να απουσιάζει το “θαύμα της φύσης” κύριοι της FIBA..
11 Σεπτεμβρίου 2007 at 11:35 μμ
Ωραίο άρθρο Ντράζεν, ωραίες φωτογραφίες αλλά τον Φίλιππα τι τον ήθελες? Ένας από αυτούς που έχουν φάει ψωμάκι από το Νίκο είναι ο Φίλιππας. Ρώτα στο εργαστήρι δημοσιογραφίας του Sport FM κάποιον φοιτητή να σου πει για τα ωραία λόγια που λεει για το Γκάλη.
Μια ερώτηση για όλους εκτός από σένα που ξέρεις σίγουρα την απάντηση.Τι κοινό έχει ο Γκάλης με τον Στογιάκοβιτς?
11 Σεπτεμβρίου 2007 at 11:37 μμ
Επίτηδες μπήκε ο Φίλιππας, για να σε ιντριγκάρω
(Αλέκα την λένε..) Οι φωτό είναι από αρχείο Ραμπότα.. (από διακοπές στην Τυνησία..)
11 Σεπτεμβρίου 2007 at 11:51 μμ
Κάπου το θυμόμουν ότι είχες αναφέρει ότι είχες διαβάσει το βιβλίο του Ραμπότα. Μου φαίνεται σε κάποιο Hall.
Άλλη ερώτηση όπου θα χρειαζόταν η στατιστική υπηρεσία να βοηθήσει. Πόσες φορές γλείφει ο Ραμπότας στο βιβλίο του τον Γκάλη???
Όπως και να χει μάθαμε κουτσομπολιά και πληροφορίες από αυτό το βιβλίο, ενώ έγω έσπασα το ρεκόρ που έχω στην ανάγνωση στην του..έτα με το βιβλίο αυτό!!
12 Σεπτεμβρίου 2007 at 12:00 πμ
Ο “Ράμπο” έχει τη δικιά του ξεχωριστή θέση στο Hall of Fame, οι λόγοι εξηγούνται αναλυτικά εκεί.. Η φράση του συγγραφέα: “Νιώθω ότι στο μπάσκετ η ιστορία χρωστάει κάτι και σε μένα” είναι all the money, όπως ήταν και ένα άρθρο του Φίλιππα (sorry!) σε κάποιο Active της εποχής που τιτλοφορείται “Έλεος Κύριε Ραμπότα” και το χαρακτηρίζει ως “το ξεκατίνιασμα του Νίκου Γκάλη”..
12 Σεπτεμβρίου 2007 at 12:20 πμ
Την άλλη τη φήμη την ξέρεις για τον Ραμπότα σχετικά με τις γυναίκες του Γκάλη? Στη μετά Τζένη Γκάλη εποχή μιλάμε. Εκτός σάιτ αυτά όταν γνωριστούμε.
Άσχετο έκανα Ισπανικά με μια Χιλιανή Πινοσέτα την έλεγα (ήταν φαν του Πινοσέτ) και όταν πήγε η κουβέντα στον Γκάλη τι μου είπε? Με βεβαιότητα κιόλας ισχυριζόταν ότι ο Νικ την …Ήμαρτον
12 Σεπτεμβρίου 2007 at 12:33 πμ
Ντράζεν θα με ενδιέφερε η άποψή σου αρκετά για το Ευρωμπάσκετ του 95 με Λιέτουβα. Πιστεύεις και εσύ ότι στον τελικό σφάχτηκαν οι Λιέτουβος?? Σε άλλη στήλη έχω παραθέσει την άποψή μου αλλά θέλω τη γνώμη σου για τον τελικό.
12 Σεπτεμβρίου 2007 at 12:44 πμ
KJ τι άλλο κοινό από την Αλέκα! Μόνο που επί Νικ δεν έμοιαζε καθόλου στο σήμερα…
12 Σεπτεμβρίου 2007 at 1:08 πμ
Παρότι έχουν περάσει αρκετά χρόνια (και η αντίστοιχη δικιά μου κασέτα αγνοείται) θα σε παραπέμψω στα τότε σχόλια του Αλέκου Θεοφιλόπουλου: “Αυτή η αδερφή ο Ρίτσαρντσον, η αδερφή του ελέους..”. Απότι θυμάμαι πάντως, τα χοντρά στον τελικό τα είχε κάνει ο Τόλιβερ (με δυο απανωτές τεχνικές σε Σαμπόνις και Μαρτσουλιόνις ή κάτι τέτοιο). Είχαν ευνοηθεί γενικώς οι Σέρβοι (στον όμιλο έπαιζαν κάθε πρωι με την ομάδα που είχε παίξει το προηγούμενο βράδυ, με βάση το -κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους- σύστημα διεξαγωγής του Hall of Famer Στάνκοβιτς. Τι τα σκαλίζεις τώρα?
12 Σεπτεμβρίου 2007 at 1:13 πμ
Συμπίπτουν οι απόψεις μας για τον τρόπο και το σύστημα διεξαγωγής αλλά για τον τελικό διαφωνώ. Μην ξεχνάμε κάτι επιθετικά φάουλ του Σαμπόνις που δεν τα έδωσε ποτέ…
Νεβερ μαιντ, για τον όμιλο τα έγραψα το μεσημέρι και συμφωνούμε απόλυτα, προκειμένου να αποφύγουν Κροάτες…
Αν βρεις την κασέτα περιμένω πρόσκληση να το δούμε παρέα, χωρίς τον scire γιατί είχε ξελαρυγγιαστεί στο Λιέτουβα φαντάζομαι!!
12 Σεπτεμβρίου 2007 at 8:54 πμ
Ο Νικ έπαιζε όλη μέρα τάβλι στις κατασκηνώσεις του και κανείς δεν τολμούσε να τον νικήσει γιατί γινόταν θηρίο. Τις νύχτες πηγαίνει στα μαγαζιά της Χαλκιδικής.
Μην τον βλέπετε έτσι νηφάλιο στις δηλώσεις. Είναι ένας εγωίσταρος του κερατά – πώς θα μπορούσε να μην είναι;
12 Σεπτεμβρίου 2007 at 10:44 πμ
Εκανε ένα άρθρο Ισπανικό site για τα κρισιμότερα καλάθια στο τέλος των αγώνων σε Ευρωμπάσκετ. Ιδού το αποτέλεσμα.
1 Βελπ (1993)
2 Επι (1983)
3 Διαμαντίδης (2005)
4 Τούρκογλου (2001)
5 Νοβίτσκι (2005)
6 Τζόρτζεβιτς (1997)
7 Μπέρκοβιτς (1979)
8 Χριστοδούλου (1989)
9 Cernak (1969)
10 Βελπ (1993)
Πόσα από αυτά θυμάται κάποιος? Αν θυμάται και λεπτομέρειες θα φρεσκάρει και τη μνήμη μας γιατί εγώ πολύ λίγα από αυτά ενθυμούμαι.
Κουιζάκι για Ισπανούς: τι κοινό έχει ο Καμπέθας με τον Ροντίγια και τι σημαίνει Γρανάδα (Μαγουλάς) και Ρέγιες (εύκολο). Ντράζεν είσαι εκτός συναγωνισμού στο δεύτερο σκέλος.
13 Σεπτεμβρίου 2007 at 1:35 μμ
Στα καλάθια Νο7 και Νο9 ήμουν αγέννητος, ενώ στο καλάθι Νο2 ήμουν μπόμπιρας. Συνεπώς αναφέρομαι στα υπόλοιπα καλάθια. Το Νο3 εννοείται, το Νο4 μάλλον είναι το καλάθι απέναντι στους Γερμανούς στον ημιτελικό και το Νο5 το καλάθι κόντρα στους Ισπανούς (πάλι στον ημιτελικό). Το Νο6 είναι το buzzer beater του Τζόρτζεβιτς εναντίον της Κροατίας στην β’φάση, ενώ το Νο8 εννοείται επίσης (πάντως νωρίτερα είχε πατήσει γραμμή ο Γκάλης..) Τα Νο 1 και 10 είναι το καλάθι στον προημιτελικό απέναντι στην Ισπανία και το καλάθι στον τελικό με αντίπαλο την Ρωσία, συν το φάουλ που σφύριξε ο Πιτσίλκας..
13 Σεπτεμβρίου 2007 at 4:31 μμ
Ντράζεν είσαι εξαιρετικός αλλά τώρα θα σε τεστάρω πραγματικά.
Θέλω να μου πεις την ημέρα που πέθανε ο πραγματικός Ντράζεν, ένα σημαδιακό γεγονός που σχετίζεται με τον ίδιο. Η ερώτηση μου δεν είναι καλή, αλλά αν έχεις ιδέα για το τι εννοώ θα μπορέσεις να το απαντήσεις.
Αναμένω απάντηση για τον πραγματικό Ντράζεν
13 Σεπτεμβρίου 2007 at 5:01 μμ
Νομίζω έληγε το δελτίο ταυτότητας του..
Υ.Γ.Στα μελλοντικά σχέδια του blog είναι μια στήλη με κουϊζ-ρετρό
13 Σεπτεμβρίου 2007 at 5:04 μμ
Είσαι αρχηγός, όπως ήταν και αυτός στο γήπεδο.
Η ημερομηνία έκδοσης της ταυτότητάς του ήταν 7 Ιουνίου 1983 με διάρκεια 10 ετών. Έγραφε πάνω 10 god στα Γιουγκοσλαβοσερβικοκροάτικα. Δηλαδή την ημέρα που πέθανε έληγε η ταυτότητα του. Το διάβασα τυχαία σε ένα άρθρο στον Νέο Τύπο του Βόλου ενώ υπηρετούσα τη μαμά πατρίδα, από τον Φώτη Γαλούση. Τα καλά άρθρα πρέπει να λέγονται. Η δική σου πηγή για το συγκεκριμένο;
Κρίμα πάντως που κάποιοι δεν πρόλαβαν να δουν αυτόν τον παίκτη
13 Σεπτεμβρίου 2007 at 5:09 μμ
Εννοείται, οι πηγές πάντα πρέπει να αναφέρονται, δεν είμαστε ξερόλες/Σωτηρακόπουλοι.. Πρέπει να το είχα διαβάσει σε κάποιο παλιό “Τρίποντο”, αλλά επειδή δεν ήμουν απόλυτα σίγουρος έψαξα στα γρήγορα στο http://www.drazenpetrovic.com/ (φωτογραφίες). Πραγματικά αξίζει να το επισκεφτούν οι μικρότεροι (αλλά και οι μεγαλύτεροι) σε ηλικία το συγκεκριμένο site.
15 Φεβρουαρίου 2008 at 10:57 μμ
Μήπως στην επιτροπή που εξετάζει τις υποψηφιότητες εμπλέκεται το τμήμα marketing του Παναθηναϊκού; Λείπει ο Ράτζα..
30 Αυγούστου 2011 at 9:47 πμ
Το τελευταίο ντέρμπι του Νίκου Γκάλη!