Ήταν ο αληθινός MVP του Final Four της Αθήνας (ποιός Διαμαντίδης τώρα; Ας είμαστε λίγο σοβαροί..) Στα πλεϊ οφ η απόδοσή του
έπεσε αισθητά (παραλίγο να γίνει μοραίος στον 3ο τελικό, αλλά τον έσωσε ο Διαμαντίδης), όμως χτύπησε εκεί που έπρεπε (τρίποντο μαχαιριά στον 5ο τελικό λίγο πριν το τέλος). Εαν καθότανε μερικά χρόνια ακόμα και εμφάνιζε ανάλογα κατορθώματα θα μπορούσε να μοιάσει λίγο στον τύπο με το 10 (δεν εννοώ τον Χατζηβρέττα, το φόραγε και κάποιος άλλος πριν από αυτόν…) Αυτός όμως αποφάσισε να αποχωρήσει και να πάει προς Ρωσία μεριά και ΤΣΣΚΑ Μόσχας, αφού του προσέφεραν τα διπλάσια και του πλήρωσαν και τη ρήτρα. Με τη στάση του έδειξε ότι δεν πολυγούσταρε να μείνει, αφού έφυγε σαν κλέφτης.. Το δεχτήκαμε όμως, γιατί μιλάμε για επαγγελματικό αθλητισμό. Μέχρι εδώ όλα καλά. Μετά από λίγο, άρχισε να λύνεται η γλώσσα του και άρχισε κάθε τρεις και λίγο τις δηλωσούλες στις εφημερίδες της Ρωσίας..
1η δήλωση: ”Το πρωτάθλημα της Ρωσίας είναι πιο δυνατό από το ελληνικό, αλλά είναι κατώτερο από το ισπανικό και το ιταλικό”. Σοβαρά ρε φίλε; Ποιό Ρωσικό πρωτάθλημα; Η Δυναμό Περιχώρων ή η Ουράλ Γκρέιτ; Πλην της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, που είναι οι υπόλοιπες ομάδες της Ρωσίας στον μπασκετικό Ευρωπαϊκό χάρτη; Απλά υπενθυμίζουμε ότι η Ρωσία εκπροσωπείται από μια ομάδα στην Ευρωλίγκα (η Δυναμό Μόσχας συμμετείχε φέτος ως νικήτρια του ULEB Cup της προηγούμενης χρονιάς).
2η δήλωση: “Όλα έγιναν τόσο γρήγορα που κανείς απο τους οπαδούς του Παναθηναϊκού δεν πρόλαβε να αντιδράσει. Εάν το είχαν μάθει νωρίτερα δεν ξέρω τι θα έκαναν. Οι φίλαθλοι της ομάδας ήταν πολύ παρορμητικοί. Μετά την κατάκτηση της Ευρωλίγκας βγήκαν στους δρόμους της Αθήνας και πανηγύρισαν. Δεν μπορούσαμε να φύγουμε από το ΟΑΚΑ. Όσο για τους φιλάθλους της ΤΣΣΚΑ, δεν είναι λιγότερο ένθερμοι αν κρίνω από το Final Four. Η υποστήριξή τους θα είναι πολύ σημαντική για την ομάδα”. Σε λίγο θα μας πει ότι τον καθυστερήσαμε κιόλας και άργησε να πάει στο θέατρο μετά τον τελικό.. Μην γκρεμίζεις ότι έχτισες έναν ολόκληρο χρόνο με την (αναμφισβήτητη) αξία σου.. Θα δεις πάντως πώς θα αντιδράσουμε όταν με το καλό επιστρέψεις στο ΟΑΚΑ ως αντίπαλος.. Γιατί ούτε στο Ευρωπαϊκό All Star δεν τόλμησες να έρθεις, γιατί άραγε; Μήπως δεν είχες καθαρή τη συνείδησή σου;
Υ.Γ. Ήταν μεγάλη η ευκαιρία που είχες.. Όχι τίποτα άλλο, αλλά δεν νομίζουμε ποτέ να γίνεις τζένεραλ μάνατζερ και να φορτώσεις με σέντερ-παλτό από την ομάδα σου τον Ολυμπιακό.. Ο “Μποντ” τις δύο φορές που γύρισε ως αντίπαλος αποθεώθηκε όπως του άξιζε.. Εσύ;
27 Ιουλίου 2007 at 1:34 πμ
Ο Σισκάουσκας ήρθε από μια εντελώς διαφορετική ομάδα και από ένα εντελώς διαφορετικό πρωτάθλημα (σε όλα τα επίπεδα, από την ανταγωνιστικότητα μέχρι το στυλ των ομάδων και των προπονήσεων) και χρειάστηκε περίπου ένα τρίτο του πρωταθλήματος για να ενσωματωθεί, δηλαδή να αποκτήσει την κατάλληλη φυσική κατάσταση (στην Ιταλία οι προπονήσεις είναι σαφώς χαμηλότερου επιπέδου σε ένταση από την Ελλάδα) και να μπει στα συστήματα του Παναθηναϊκού τα οποία όπως πολύ σωστά έχει επισημάνει η αλεπού των πάγκων Κώστας Πολίτης κατά το παρελθόν βασίζονται στο γρήγορο passing game και όχι στα απανωτά σκριν.
Όταν όμως ενσωματώθηκε στην ομάδα ήταν σταθερά ο καλύτερος παίχτης στο overall δηλαδή στο μ.ο. άμυνας και επίθεσης με αποκορύφωμα φυσικά τον τελικό του Final Four όπου καθάρισε μόνος του και του στέρησαν “με το έτσι θέλω” τον τίτλο του MVP για να το δώσουν στον αγαπημένο των δημοσιογράφων κο Διαμαντίδη (αν υπάρχει κανείς που πραγματικά πιστεύει ότι ο κος Διαμαντίδης ήταν MVP του FF να σηκώσει το χέρι για να έρθει να τον μαζέψει η μπασκετική αστυνομία).
Ήταν ο κος Τέλειος και θα μας λείψει (αγωνιστικά πάντα)…
Από εκεί μέχρι να τον συγκρίνεις με το νο 10 είναι ιεροσυλία. ‘Οπως ιεροσυλία είναι να μην έχουμε κρεμάσει τη φανέλα με το 10 από την οροφή και όχι μόνο αυτό αλλά να αφήνουμε να την βεβηλώνει ο άντρας της μαγείρισσας.
27 Ιουλίου 2007 at 3:19 μμ
Φίλε scire τον κο Τέλειο θα τον έκρινα ως τετοιο σε μια μετωπική με τον Πάπ, αλλά δυστηχώς κάτι τέτοιο δεν θα γίνει τουλαχιστον για φέτος..