Ήταν ο MVP του 5ου τελικού των play off και όχι μόνο… Αν ήταν ανύπαντρος, θα μιλάγαμε για τον πιο περιζήτητο εργένη… Οι ατάκες του έξυπνες και κοφτερές όπως ο τρόπος που αγωνίζεται: “Έχω δημιουργήσει σχολή των πέντε δευτερολέπτων. Σκέφτομαι μάλιστα να διοργανώσω και ένα σχετικό καμπ” … “Πως να έχω καλό ποσοστό στις βολές (σ.σ. είχε 3/14 στην κανονική περίοδο!) όταν εκτελώ την πρώτη βολή τον Οκτώβριο, τη δεύτερη τα Χριστούγεννα και την τρίτη το Πάσχα;” “Έκανα ένα triple crown το 1997 με τον Ολυμπιακό και ένα το 2007 με τον Παναθηναϊκό. Θα κάνω άλλο ένα το 2017 και μετά θα σταματήσω…” Απέδειξε με το σπαθί του ότι ανήκει στους κορυφαίους, όμως το τεχνικό τιμ του Παναθηναϊκού δεν είχε αποφασίσει αν θα τον κρατήσει και του χρόνου στην ομάδα, αφού ήθελαν προφανώς να δουν ποιούς παίκτες θα αποκτήσουν.. Δεν ζήταγε πολλά, μα μόνο μια ξεκάθαρη απάντηση. Αναγκάστηκε να πάρει ο ίδιος τηλέφωνο τον Ιτούδη για να ρωτήσει για το μέλλον του. Εισέπραξε μια απάντηση του στυλ: “εμείς σε θέλουμε, αλλά ο ρόλος σου θα είναι περιορισμένος”. Οι 99 στους 100 θα καθόντουσαν στις δάφνες τους και θα εξαργύρωναν την επιτυχία τους με μία ανανέωση συμβολαίου. Αυτός όμως προτίμησε τον δύσκολο δρόμο και απάντησε: “Σας ευχαριστώ, αλλά θέλω να παίζω μπάσκετ”. Αυτός είναι ο λόγος που σε λατρεύουμε και σε σεβόμαστε Δημήτρη Παπανικολάου. Γιατί ορισμένες φορές ο σεβασμός είναι το σημαντικότερο προσόν. Ο Παπ δεν έγλυψε ποτέ, δεν πούλησε οπαδιλίκι, δεν έκανε καραγκιοζιλίκια και ταρζανιές, παρά μόνο δούλευε σαν σκυλί, καταπίνοντας πολλά (βλ. αποκλεισμός απο την αποστολή του final four ελέω …Τόνι Ντελκ) περιμένοντας την δικάιωση του, η οποία ήρθε στο κύκνειο άσμα του με την φανέλα του Παναθηναϊκού…
Υ.Γ. Τώρα ποιός θα κάνει τα σουτ της απελπισίας; Δημητράκη, θα μας λείψουν τα τικ σου και οι άμυνες σου με τη γλώσσα έξω σαν λυκόσκυλο.. Kαλή τύχη όπου και αν πας..
26 Ιουλίου 2007 at 12:03 πμ
Πραγματικά δεν το πιστεύω ότι δεν θα ξαναδώ αυτό το περίφημο “τίναγμα κεφαλιού προς τα αριστερά μέχρι το αυτί να ακουμπήσει στιγμιαία τον ώμο και επαναφορά αργά στην αρχική θέση” πριν από την εκτέλεση βολών. Ο μόνος λόγος για τον οποίο δεν υπάρχει στο Hall Of Fame η αντίστοιχη φωτογραφία είναι γιατί η κίνηση είναι τόσο αστραπιαία που ο φακός δεν προλαβαίνει να την συλλάβει. Ο Μήτσος πρέπει να ήταν ο Flash Gordon των τικ…
Πάντως πέρα από την πλάκα οι άμυνα “ανεμόμυλος” πραγματικά θα μου λείψει. Περιμένω την ώρα του αγώνα με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ για την αποθέωση. Να δω, θα έχει τιμητικές πλακέτες τότε ή η Giatra θα τα έχει ξεχάσει όλα;
26 Ιουλίου 2007 at 12:19 πμ
Πάντως ως highlight καριέρας θεωρώ την προσποίηση προς τη σέντρα στον εκτός έδρας αγώνα με το Αιγάλεω και το βολέ στον ημιτελικό με τη Γιουγκοσλαβία το 1998…
22 Αυγούστου 2007 at 2:13 πμ
pote dn hmoun fun enos paixth pou koita3e ta lefta k hr8e sto pana8hnaiko,enw htan k palaiotera antipalos sth xeiroterh omada,alla de mporw k na ton sygkrinw me ton perperoglou pou sta playoff mono sto ellhniko skorare k sta ektos 3exnouse!krima gt me epeise oti a3izei na einai sto pana8hnaiko ystera apo to 5o teliko,alla de fovamai otan exw ton obradovic sto pagko,kati 8a skeftei..
22 Αυγούστου 2007 at 2:24 πμ
Μιλάμε για επαγγελματίες αθλητές, τα χρήματα παίζουν σημαντικό ρόλο. Νομίζω ότι ο Παπανικολάου έχει παραδεχθεί τα λάθη που έκανε όταν ήταν “απέναντι”. Πάντως στον Παναθηναϊκό άκουγε όλο καντήλια (ειδικά τα πρώτα δυο χρόνια που παίζαμε στο Σπόρτιγκ), αλλά δεν αντέδρασε ποτέ και ούτε πήγε να κερδίσει τους οπαδούς με δηλώσεις στις εφημερίδες. Τους κέρδισε εντός γηπέδου. Όσο για τον Περπέρογλου, είναι αρκετά ταλαντούχος, αλλά θέλει αρκετή δουλειά ακόμα. Όσο περισσότερο δουλέψει, τόσο καλύτερος θα γίνει.
25 Μαΐου 2012 at 1:17 μμ
Ωραιο post και το αξιζε ο Παπανικολαου.Ομολογω οτι δεν γουσταρα που ηταν στην ομαδα και δεν τον πηγαινα.Αυτο αλλαξε τη βραδυα του τελικου της Αθηνας,στο Καραβελ,οπου μεσα στο κλιμα αποθεωσης και χαρας καποιοι τον εβριζαν πολυ ασχημα.Και γενικα παρα την εικονα που ειχε στον οσφπ αποδειχτηκε καλο παιδι και αρκετα λογικος σε αυτα που λεει κατα καιρους για θεματα του μπασκετ.