Νοεμβρίου 12, 2009

“Η Αθήνα σιωπά”

Posted by scire10 under Euroleague, Παίκτες
[24] Comments 

Σήμερα γίναμε μάρτυρες (κυριολεκτικά, γιατί μαρτυρήσαμε) σε ένα από τα πλέον ανιαρά παιχνίδια που έχουμε παρακολουθήσει ποτέ. Είναι από αυτά τα παιχνίδια που σε κάνουν να αναρωτιέσαι για ποιόν λόγο υπάρχει η πρώτη φάση της Ευρωλίγκας. Αν δεν υπήρχε και ο Συρίγος με τις ατάκες του (όπως αυτή του τίτλου) θα μας είχε πάρει ο ύπνος. Όπως πήρε την ομάδα στο τέλος και από τους 23 πόντους πήγε εύκολα  στους 10. Το παιχνίδι φαινόταν από την αρχή που θα πάει. Ο Παναθηναϊκός έμοιαζε να βρίσκει λύσεις όποτε τις χρειαζόταν ενώ η Πρόκομ με πρώτο βιολί τον Γιάγκλα (εδώ πετάγεται Χατζηγεωργίου και προσθέτει: «Οι Γερμανοί τον είχαν ονομάσει Νέο Νοβίτσκι») δεν απειλούσε ούτε σε παράλληλο σύμπαν.

Όμως ακόμα και από αυτό το παιχνίδι που αύριο το πρωί θα το έχουμε ξεχάσει εντελώς αξίζει να κρατήσουμε κάποια πράγματα…

1. Το πρώτο ημίχρονο του Νίκολας ο οποίος τα έβαζε από παντού συνεχίζοντας από εκεί που σταμάτησε στους προηγούμενους αγώνες

2. Το δεύτερο ημίχρονο του Νίκολας που δεν έβρισκε καλάθι με τίποτα. Πώς άλλαξε έτσι η ψυχολογία του κανείς δεν ξέρει. Πάντως είναι επικίνδυνο και ανησυχητικό σημάδι από το απόλυτο να πέφτεις στο μηδέν σε ένα ημίχρονο όταν είσαι το βασικό δυάρι της ομάδας.

3. Τα τούβλα του Φώτση. Τραγική εμφάνιση στην επίθεση από τον μπάτμαν. Συνεχίζω όμως να πιστεύω ότι στα κρίσιμα θα είναι ο γνωστός Φώτσης. Πάντως αν συνεχίσει έτσι βλέπω να παίρνει την θέση του Σπανούλη εδώ μέσα J

4. Τα επιθετικά ριμπάουντ, ένας τομέας που ο Παναθηναϊκός δεν μας συνηθίζει σε μεγάλα νούμερα, σήμερα τα πήγε αρκετά καλά βγάζοντας πολλές δεύτερες επιθέσεις. Βέβαια και η Πρόκομ δεν έδειξε και καμία υπερδύναμη κάτω από τα καλάθια με αποτέλεσμα αρκετά από τα επιθετικά ριμπάουντ του Παναθηναϊκού να προέρχονται από Πέκοβιτς και Σερμαντίνι μετά από δικές τους ενέργειες

5. Το χαμένο λέι απ του Τέπιτς. Όταν ο παίχτης δεν μπορεί να καρφώσει αυτά συμβαίνουν. Μου θύμισε τον λευκό από την ταινία «Οι λευκοί δεν μπορούν να πηδήξουν» που προσπαθούσε να καρφώσει και δεν έφτανε… Γενικά ο Τέπιτς για άλλη μια φορά ήταν μέτριος.

6. Τα 2/2 τρίποντα του Καλάθη. Μάλλον τυχαίο…

Πέρα από τον Νίκολας που μάλλον ήταν ο κορυφαίος του αγώνα, αρκετά καλός ήταν ο Διαμαντίδης (αν και στο ρελαντί) ενώ επιθετικά βοήθησε και ο Πέκοβιτς ο οποίος όμως υπερτροφοδοτήθηκε (και κέρδισε και πάλι αρκετά φάουλ).

ΥΓ. Ότι θα έβλεπα Πολωνική ομάδα με 5 έγχρωμους και τους οπαδούς να φωνάζουν defence – defence ποιος θα το έλεγε κάποτε…

ΥΓ2. Για την ιστορία ο Παναθηναϊκός κέρδισε 65-75

 

Νοεμβρίου 10, 2009

Λένε ναι στην Εθνική

Posted by scire10 under "Ό,τι πεις...", Εθνική, Εξωγηπεδικά
[10] Comments 

Ο Διαμαντίδης και ο Παπαλουκάς ανανέωσαν την συνεργασία τους με την WIND. Στην συνέντευξη τύπου λοιπόν είπαν διάφορα γλυκανάλατα (πόσο χαίρονται που ανανέωσαν, τι καλή που είναι η WIND και τα σχετικά), είπε και την κοτσάνα του ο Παπαλουκάς που υποσχέθηκε η ευστοχία του φέτος να είναι αυξημένη (*) είπαν και για την Εθνική. Και οι δύο λοιπόν δήλωσαν ότι θα είναι παρόντες στην Τουρκία στο παγκόσμιο. Ο Παπαλουκάς άφησε και ένα ενδεχόμενο για το αντίθετο (αν τον βαστάει το σώμα του κι αν είναι μέσα στα πλάνα του προπονητή όπως είπε χαρακτηριστικά). Ο Δημητράκης ήταν πιο βέβαιος. Φαίνεται λοιπόν ότι η εκτίμηση που είχα ότι ίσως να έχει τελειώσει η Εθνική για τον Διαμαντίδη ήταν λάθος, αλλά δεν ξέρω αν πρέπει να πω “ευτυχώς” ή “γαμώτο”.

(*) θυμίζω ότι για κάθε καλάθι τους η WIND δίνει 100€ για την ανέγερση γηπέδου στο Μενίδι. Και εντάξει, ο Διαμαντίδης κάτι μπορεί να βγάλει, ο Παπαλουκάς όμως ούτε τις μπασκέτες δεν βγάζει φέτος

ΥΓ. Είχα πάει για μια δουλειά στο ΠΛΑΙΣΙΟ στο mall σήμερα και έπεσα επάνω σε ένα μικρό πανηγύρι που έστησε η nike στο κατάστημά της με παίχτς του Ολυμπιακού. Τι κρίμα να μην έχω μαζί μια φωτογραφία “10 μέρες” του Μπουρούση να μου την υπογράψει. Είχανε στήσει και ένα εντελώς pathetic σκηνικό όπου πήγαινε ο κόσμος και σούταρε σε μια μικρή μπασκέτα έχοντας από την μια τις τσιρλίντερς να χαζοκουνιούνται από την άλλη τον Κλέιζα να χαζοχειροκροτάει αμήχανα και παραδίπλα τον εκφωνητή (αυτόν που παλιά ήταν στο Μαρούσι και φώναζε “καρφώνει ο Λούυυυυυης”) να περιμένει υπομονετικά να πέσει κανένα από τα αναρίθμητα τούβλα των οπαδών του θρύλου στο καλάθι για να αποθεώσει. Κάποια στιγμή συνέβει το θαύμα και ξέδωσε: “Γιάαααααααανης”.

ΥΓ2. Χωρίς Δράκο, Μανουσέλη, Τόμιτς τέτοια happenings δεν έχουν αξία…

 

Νοεμβρίου 8, 2009

Πέρασε από το Αλεξάνδρειο

Posted by scire10 under Α1, Παίκτες
[23] Comments 

Νικηφόρα πέρασε ο Παναθηναϊκός από το Αλεξάνδρειο, μια έδρα που συνήθως τον προβληματίζει ιδιαίτερα. Παρότι ο Άρης ήταν σαφώς βελτιωμένος σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια ο Παναθηναϊκός υπερείχε σε ποιότητα και αυτό τελικά του έδωσε τη νίκη με 70-62.

Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε μουδιασμένα το παιχνίδι και ο Άρης γρήγορα πήρε κεφάλι στο σκορ. Η αντίδραση ήρθε γρήγορα, οι ισορροπίες αποκαταστάθηκαν και το πρώτο δεκάλεπτο βρήκε τις ομάδες κοντά στο σκορ να ψάχνουν που θα πρέπει να επικεντρώσουν το παιχνίδι τους στην συνέχεια.

Για τον Παναθηναϊκό βέβαια δεν υπήρχε ερώτημα. Πίεση στην άμυνα και με την έναρξη του δεύτερου δεκάλεπτου ο Παναθηναϊκός μπαίνοντας πιο ορεξάτος στην άμυνα, ανάγκασε τους παίχτες του Άρη να μείνουν με την μπάλα στα χέρια 3 φορές ενώ άφησε (;) δύο ελεύθερα τρίποντα από την γωνία στον Χατζηβρέττα στην αρχή (μετά τον απέσυρε ο Κατσικάρης και τον κράτησε έξω αρκετή ώρα). Ο Άρης αποπροσανατολίστηκε και γρήφορα το σκορ πήγε στο 20-27 με τον σπανούλη να βάζει ένα all-time classic καουμποιλίκι (κάτι σαν off balance lay up με επιτόπια περιστροφή – Pas mal!).

Στο τρίτο δεκάλεπτο ο Παναθηναϊκός μπήκε με σαφή προσανατολισμό να βρει τα πλεονεκτήματα στην επίθεση ποστάρωντας τους κοντούς του Άρη. Όταν δεν έκανε αυτό είτε αναλωνόταν σε χαμένα τρίποντα είτε έπαιζε με drives του Σπανούλη. Το ματς πήγαινε στο δίποντο μέχρι κανά δίλεπτο πριν το τέλος όταν ο Κατσικάρης αποφάσισε να παίξει με 4 κοντούς , βούτυρο στο ψωμί του Παναθηναϊκού και η διαφορά πήγε αμέσως στους 7 πόντους.

Στο τελευταίο δεκάλεπτο ο Παναθηναϊκός με μπροστάρη τον Νίκολας που τα έσταζε από παντού κράτησε την διαφορά στα επίπεδα των 7 έως 9 πόντων και την διατήρησε με ώριμες επιλογές και αξιοπρεπή άμυνα μέχρι το τέλος.

Διαμαντίδης: Έκανε τα πάντα (ως συνήθως), σκόραρε, πήρε αρκετά ριμπάουντ, έπαιξε την γνωστή του άμυνα αλλά η τάπα που έριξε στον Κακιούζη ήταν όλα τα λεφτά…

Περπέρογλου: Βοήθησε πολύ ειδικά στη δεύτερη περίοδο στην επίθεση. Ιδιαίτερα μαχητικός.

Φώτσης: Προσπάθησε πολύ στην άμυνα, ιδιαίτερα στα ριμπάουν αλλά στην επίθεση για άλλη μια φορά ήταν απών.

Σπανούλης: Προσπάθησε να πάρει το παιχνίδι επάνω τους στο πρώτο ημίχρονο αλλά δεν του βγήκε. Βοήθησε πολύ στην άμυνα με τα γρήγορα πόδια του απέναντι στους γρήγορους κοντούς του Άρη.

Σερμαντίνι: Έδωσε κι αυτός τις μάχες του, άλλες κέρδισε άλλες έχασε. Η έλλειψη εμπειρίας είναι εμφανής αλλά έχει δύο χαρακτηριστικά πολλά υποσχόμενα. Έχει καλό συντονισμό στην άλμα του στην άμυνα και έχει πολύ καλό τρόπο να υποδέχεται την μπάλα στην επίθεση και να εκτελεί αμέσως (αυτό που δεν έχει ο Μπατιστ). Πρέπει να προσέχει λίγο περισσότερο στα φάουλ του. Υποτίθεται ότι έχει και καλό σουτ αλλά δεν το τολμάει με τίποτα…

Πέκοβιτς: Υπήρξε ο βασικός προσανατολισμός του Κατσικάρη στην άμυνα και στην πρώτη περίοδο φαινόταν να του βγαίνει. Τελικά τελείωσε με 14 πόντους αρκετά ριμπάουντ και ακόμα περισσότερα κερδισμένα φάουλ.

Καλάθης: Ξεκίνησε βασικός αλλά δεν έκανε και πολλά…

Γκόλεματς (γνωστός και ως Γκολέματς): Μετά το πολλά υποσχόμενο ντεπούτο του δείχνει λίγο έξω από τα νερά του και επιρεπής στο λάθος. Στην τέταρτη περίοδο πήγε να γυρίσει το ματς μόνος του…

Τέπιτς: Δείχνει να μπορεί να κάνει πολλά αλλά τίποτα ιδιαίτερα καλά. Σουτάρει, πασάρει, ποστάρει, μαρκάρει αλλά σε όλα είναι μέτριος…

Νίκολας: Άλλο ενα καλό παιχνίδι. Έτρεξε, σκόραρε, έπαιξε άμυνα, γενικά έκανε πολλά πράγματα. Έχει ξεκινήσει πολύ δυνατά και δείχνει ότι η φετινή χρονιά τον βρίσκει πολύ πιο έτοιμο (πέρσι τέτοια εποχή δεν υπήρχε).
 
Ηighlights

Στο 18-17 μόλις που είχε ξεκινήσει το δεύτερο δεκάλεπτο ο Σπανούλης κάνει μια πάσα στον Πέκοβιτς από αυτές που καταλαβαίνουν ακόμα και τα κερελκάκια ότι θα γίνει. Εκτός από τα καρεκλάκια την καταλαβαίνει και ο Κακιούζης και μια “αστραπιαία” (λέμε τώρα) κίνηση πετάγεται και κλέβει. Στην αμέσως επόμενη φάση ο Νίκολας χάνει ένα ελεύθερο δίποντο. Αποτέλεσμα; Ο Ομπράντοβιτς τα “χώνει” στον Νίκολας ενώ στον Σπανούλη δίνει αυτό το “χειροκροτηματάκι” της τόνωσης… κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ…

Ο Μπάρλος πήρε α λα Αλβέρτης δύο φάουλ από Πέκοβιτς και  ένα από Νικολας “πλέκοντας” το χέρι του μέσα στο χέρι των παιχτών του Παναθηναϊκού και παριστάνοντας τον “μαγκωμένο”. Οι διαιτητές δεν το καταλαβαίνουν; Ο Διαμαντίδης πάντως τον κατάλαβε και του έχωσε κάτι γαλλικά στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου…

H τσιμπιά του Χατζηβρέττα στον κώλο του Διαμαντίδη

H αντίδραση του οπαδού του Άρη μετά το τυφλό δίποντο του Περπέρογλου 2 και κάτι πριν το τέλος του αγώνα

Μπορεί να λάμε διάφορα για τον Σπανούλη αλλά πολύ γούσταρα την αντίδρασή του στην κλωτσοπατινάδα με τον Μάιλς

 

Νοεμβρίου 6, 2009

Χωρίς κίνητρο

Posted by scire10 under Euroleague, Παίκτες
[26] Comments 

Προδωμένος από μια καταστροφική δεύτερη περίοδο όπου κατάφερε όχι μόνο να χάσει την διαφορά των 9 πόντων αλλά να βρεθεί και με 6 πόντους πίσω στο ημίχρονο, ο Παναθηναϊκός γνώρισε την ήττα στην Μαδρίτη από την Ρεάλ.

Η “αδιαφορία” του Παναθηναϊκού ήταν εμφανής στους παίχτες. Ακόμα πιο εμφανής όμως ήταν στον πάγκο όπου ο Ομπράντοβιτς κυριολεκτικά κοιμόταν κατά τη δεύτερη και καθοριστική περίοδο με αποτέλεσμα να αφήσει το παιχνίδι να του φύγει οριστικά. Ήταν εκείνη η περίοδος που η Ρεάλ με 20-0 (!!) σερί εκμεταλλεύτηκε την “ασυλία” που της έδωσαν οι διαιτητές στα μαρκαρίματα κυρίως στο ζωγραφιστό, τα πολλά λάθη του Παναθηναϊκού και την επιθετική παραγωγή του Λαβρίνοβιτς με αυτά τα εκνευριστικά σουτάκια από μέση απόσταση. Έτσι έβαλε ουσιαστικά τα θεμέλια της νίκης της.

Σε κάθε περίπτωση πάντως το σημερινό ματς απέναντι σε μια εξαιρετικά ποιοτική ομάδα με πολλές μεγάλες μπασκετικές προσωπικότητες στο παρκέ και στον πάγκο της ήταν ένας καλός καθρέφτης για κάποιους παίχτες, αυτούς που δεν είχαν μέχρι τώρα την δυνατότητα να παίξουν σε τέτοιο επίπεδο. Αν κάνουμε μια σύντομη κριτική σε κάθε έναν από τους παίχτες του Παναθηναϊκού ξεχωριστά μπορούμε να πούμε τα εξής:

Νίκολας: Προσπάθησε να βάλει τον Παναθηναϊκό στο παιχνίδι με την εκτελεστική του δεινότητα αλλά κάποια στιγμή απλά έπαψε να τα βάζει και κάπου εκεί τελείωσαν και οι ελπίδες του Παναθηναϊκού.

Σπανούλης: Ξεκίνησε καλά αλλά η συνέχεια ήταν τραγική. Πολλά λάθη, κακές επιλογές, δυστοκία γενικά έμοιαζε “μαγκωμένος” απέναντι στην μεγάλη πίεση της περιφέρειας της Ρεάλ.

Διαμαντίδης: Λίγα πράγματα σήμερα, δεν έμοιαζε να έχει το κίνητρο που χρειάζεται. Δεινοπάθησε κι αυτός ορισμένες φορές από τα γρήγορα πόδια των Γιούλ (κυρίως) και Καουκένας που έμοιαζαν να τον αποπροσανατολίζουν.

Πέκοβιτς: Για ένα ακόιμα παιχνίδι ήταν η εγγύηση κάτω από το καλάθι στην επίθεση αλλά στην άμυνα τον σημάδεψε ο Μεσίνα με τον Λαβρίνοβιτς να τον τραβάει έξω από την ρακέτα και να δημιουργεί διαδρόμους για τους περιφερειακούς. Με τον Μπατίστ υγιή δεν θα είχε τέτοια επιλογή ο Ιταλός.

Σερμαντίνι: Παιχνίδι με παιχνίδι μοιάζει να βελτιώνεται. Μας αρέσει που έχει ένστικτο στο παιχνίδι του, που μπορεί και χαμηλώνει το σώμα του στην άμυνα πολύ και μπαρκάρει και στην περιφέρεια αν χρειαστεί και που αρχίζει να μαθαίνει να κινείται σωστά μέσα στην ρακέτα τόσο χωρίς την μπάλα όσο και με αυτήν.

Καλάθης: Αν δεν φτιάξει το σουτ του άμεσα δεν προκειται να καταφέρει πολλά στην ευρώπη. Ακόμα κι ο Διαμαντίδης που είναι κλάσεις ανώτερος αναγκάστηκε να μάθει να σουτάρει. Θα αναγκαστεί και ο Καλάθης.

Τέπιτς: Συνεχίζει να είναι …αθόρυβος, συνεχίζει και να μην ξυρίζεται. Δεν ξέρω τι από τα δύο είναι πιο εκνευριστικό. Σίγουρα έχει potentials όμως και σίγουρα χρειάζεται ένα ξυραφάκι.

Φώτσης: Αδιάφορος. Ώρες ώρες έδειχνε νε μην έχει και ιδιαίτερη διάθεση σε άμυνα και επίθεση. Είναι ο παίχτης όμως που όταν θα έρθει η ώρα θα είναι όπως πρέπει…

Περπέρογλου: Απλά δεν υπήρχε. Πολλά λάθη στην επίθεση, κακές τοποθετήσεις στην άμυνα, γενικά σε κακή μέρα

Γκόλεματς: Λίγα πράγματα αλλά για το διάστημα που βρίσκεται στην ομάδα και μάλιστα σε μια τόσο απαιτητική ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός η απόδοσή και ο βαθμός ενσωμάτωσης του είναι τουλάχιστον αξιοπρόσεκτος.

Εν κατακλείδει, το σημερινό παιχνίδι ήταν το πρώτο πραγματικά δυνατό τεστ για τον Παναθηναϊκό και έδειξε ανέτοιμος. Ευτυχώς, διαφορετικά θα ήταν πολύ ανησυχητικό. Πάντως σήμερα φάνηκε η σημασία της απουσίας του Μπατίστ που θα μπορούσε να παίξει καλύτερα επάνω στον Λαβρίνοβιτς και να δώσει μεγαλύτερες δυνατότητα για πίεση στην περιφέρεια, εκεί που η Ρεάλ κατά διαστήματα “σκότωνε” από τα 6.25. Επίσης φάνηκε και η απουσία του Σάρας που όταν η Ρεάλ ξεκίνησε το σερί θα μπορούσε να πάρει κάποιες φάσεις επάνω του, να βάλει δύο τρίποντα, να γκρινιάξει λιγάκι στους διαιτητές, να πάρει μια τεχνική ποινη, να κάνει το γήπεδο να αφρίζει, γενικά να δημιουργήσει ένα “δημιουργικό” αναβρασμό…

ΥΓ. 3 τρίποντα από τον Πριχιόνι; Ήμαρτον!

 

Οκτωβρίου 30, 2009

Μαθήματα μπάσκετ στους «νέους»

Posted by scire10 under "Ό,τι πεις..."
[12] Comments 

Με το γκάζι πατημένο από την αρχή του αγώνα και στην θέση του οδηγού τον ξεκούραστο Διαμαντίδη ο Παναθηναϊκός ποδοπάτησε την Χίμκι με 101-66. Ειλικρινά δεν ξέρουμε αν πρέπει να βγάλουμε θετικά συμπεράσματα για την δυναμικότητα των Ρώσων από το παιχνίδι με την Ρεάλ την προηγούμενη εβδομάδα ή όχι (δηλαδή δεν ξέρουμε κατά πόσο η Χίμκι μπορεί να θεωρηθεί δυνατή όμάδα) αλλά σε κάθε περίπτωση η υπεροχή του Παναθηναϊκού σήμερα ήταν ολοκληρωτική. Ειδικά στο πρώτο και το τέταρτο δεκάλεπτο η ομάδα έπνιξε τους Ρώσους με την άμυνα (κυρίως στο διάστημα που έπαιζαν μέσα οι …μακρυχέρηδες Διαμαντίδης, Τέπιτς και Σερμαντίνι), έτρεξε πολλές φορές στο ανοιχτό γήπεδο, έβγαλε πολλές ασίστ και πρόσφερε ελεύθερο και θεαματικό μπάσκετ.

Γενικά δεν θα βρει κανείς υστερήσαντες σήμερα αλλά στους ιδιαίτερα διακριθέντες εκτός του Διαμαντίδη πρέπει να μπει και ο Πέκοβιτς ο οποίος για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι μοιάζει ανίκητος κάτω από τα καλάθια κυρίως λόγω των πολύ καλών του τοποθετήσεων που του επιτρέπουν να απειλήσει άμεσα και αποτελεσματικά όταν λαμβάνει την μπάλα σωστά.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στον «νέο» της ομάδας, τον Γκόλεματς ο οποίος στον αρκετό χρόνο που αγωνίστηκε έδειξε ιδιαίτερα καλά στοιχεία έχοντας μάλιστα και δύο ασιστ (και 1/1 τρίποντα!).

Τέλος αξίζει και μια αναφορά στον Βεργίνη ο οποίος φέτος δείχνει ξεψάρωτος και αποφασισμένος να διεκδικήσει την θέση του στην ομάδα. Πατάει πολύ καλύτερα, έχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό του και γενικά δείχνει πιο «έτοιμος». Δεν περιμένει κανείς φυσικά να πάρει θέση βασικού αλλά δεν θα μας κάνει εντύπωση να τον δούμε να παίρνει αρκετό χρόνο στο πρωτάθλημα. Και αν μη τι άλλο βάσει ταλέντου του αξίζει η ευκαιρία αυτή.

ΥΓ. Ο Μπατίστ και ο Τσαρτσαρής στην αρχή του παιχνιδιού όλο γελάκια και αστειάκια ήταν στον πάγκο. Μόλις είδαν τον Σερμαντίνι να παίρνει παραμάζωμα τον «Καρχαρία» τους κόπηκαν τα γέλια :)

ΥΓ2. Δεν είναι ειρωνία σε ένα τέτοιο το παιχνίδι ο μόνος παίχτης που δεν έβαλε καλάθη να είναι ο …Καλάθης;

ΥΓ3 (και πιο σημαντικό). Αν ο Διαμαντίδης συνεχίσει σε αυτά (ή έστω σε παρόμοια) επίπεδα απόδοσης όλη τη χρονιά ψάχτε για τον δεύτερο σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ο τύπος όταν είναι σε καλή μέρα και έχει όρεξη (όπως σήμερα) παίζει μπάσκετ από άλλον πλανήτη…

 

Οκτωβρίου 23, 2009

Ανέτοιμος

Posted by scire10 under Euroleague, Παίκτες
[33] Comments 

Μπορεί να νίκησε την Αρμάνι Μιλάνο 67-75 αλλά όπως αναμενόταν ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε ανέτοιμος και «πιασμένος» στο πρώτο επίσημο παιχνίδι για την φετινή σαιζόν. Από τους παίχτες πρώτης γραμμής ξεχώρισε ο Πέκοβιτς που γλένταγε κάτω από τα καλάθια, μέχρι που χρεώθηκε δύο ανύπαρκτα φάουλ, αποσύρθηκε και έχασε κάπως τον ρυθμό του.

Ο Σπανούλης σε πολύ καλή βραδιά, σαν από κεκτημένη ταχύτητα από την Πολωνία. Θα πρέπει να βρει χρόνο ξεκούρασης όμως.

Ο Περπέρογλου σε πολύ καλή βραδιά επίσης, έπαιξε σχεδόν σε όλο τον αγώνα με πολύ καλά στατιστικά και καλή άμυνα. Promising…

Ο Διαμαντίδης αν και δεν φαινόταν σε ιδιαίτερα καλή μέρα εντούτοις σκόραρε κάποιους πόντους, έκανε κλεψίματα, βοήθησε στην άμυνα και γενικά ήταν (για μια ακόμα φορά) θετικός.

Ο Σερμαντίνι έπαιξε καλά,, προσπάθησε να αντικαταστήσει τον Πέκοβιτς όσο καλύτερα γίνεται και δείχνει αρκετά βελτιωμένος σε σχέση με πέρσι (κρίνοντας από το λίγο που έπαιξε πέρσι βέβαια). Κυρίως όμως δείχνει πιο «δεμένος» και πιο «προσανατολισμένος» στο παιχνίδι του έχοντας βρει αρκετά καλύτερα τα πατήματά του στο γήπεδο και ειδικά μέσα στην ρακέτα. Παραμένει επιπόλαιος σε ορισμένες περιπτώσεις αλλά επίσης δείχνει και μια σιγουριά στις δυνατότητές του, έστω κι αν κάποιες φορές αποδεικνύεται υπέρμετρη και τον οδηγεί σε λάθη, ενώ παραμένει ιδιαίτερα επιρρεπής στα φάουλ. Πάντως το κλέψιμο που έκανε στην περιφέρεια (νομίζω επάνω στον Μασιούλις;;) ήταν πολύ καλό σημάδι.

Ο Τέπιτς βρήκε αρκετό χρόνο συμμετοχής αλλά δεν τον δικαιολόγησε. Πρέπει να ξυρίσει το μουστάκι άμεσα!

Ο Καλάθης πρέπει να δουλέψει πολύ στο σουτ. Πέρα από το τρίποντο (που δεν το έχει με τίποτα) έχει θέμα και με τις βολές. Επίσης πρέπει να βελτιώσει κι άλλες πτυχές του παιχνιδιού του αλά αυτό θα γίνει και μέσα από την εμπειρία που θα αποκτά με τους αγώνες.

Ο Νίκολας προσπάθησε στην άμυνα αλλά στην επίθεση ήταν δράμα. Πολλά χαμένα ελεύθερα τρίποντα, αναποτελεσματικές διεισδύσεις, γενικά σε κακή φόρμα. Πάντως δεν ανησυχούμε για αυτόν, στα κρίσιμα θα είναι έτοιμος.

Δεν έπαιξαν καθόλου οι Βεργίνης, Μπόγρης και Γκόλεματς. Για τον τελευταίο είναι απολύτως φυσιολογικό. Για τους άλλους δύο μάλλον δεν βγήκε το παιχνίδι στον Ομπράντοβιτς όπως θα το ήθελε  για να τους δώσει λίγο χρόνο. Next time!

ΥΓ. Για τον Φώτση δεν γράφω τίποτα. Ούτε πρόκειται να σχολιάσω εκείνο το ελεύθερο τρίποντο που δεν βρήκε καν στεφάνι…

ΥΓ2. Αντίθετα για τον Συρίγο θα σχολιάσω. Το πόσο τον εκτιμά αυτό το blog το γνωρίζετε, αλλά σήμερα ήταν τέτοια η αίσθηση της βαρεμάρας που έβγαζε που τον λυπόσουν. Ειδικά όταν είπε για το πόσο καλά τα πήγε η τριπλέτα Περπέρογλου, Καλάθης, Διαμαντίδης στην Πολωνία, πέσαν τα τσιμέντα…

ΥΓ3. Όλα τα λεφτά το συνολάκι του προπονητικού team της Αρμάνι. Casual ντυσιματάκι αλλά πολύ φινετσάτοι. Ειδικά ο συνδυασμός μεγάλος λευκός γιακάς στο πουκάμισο και λευκό παπουτσάκι κάτω ήταν μεγάλη έμπνευση.

 

Οκτωβρίου 20, 2009

Αποθέωση…

Posted by scire10 under NBA, Αποθέωση!, Παίκτες
[14] Comments 

Ναι, εντάξει, ξέρω ότι θα περιμένατε όλοι να γράψουμε κάτι για τον Γκόλεματς. Σιγά μην γράψουμε για κάποιον που έρχεται ως αντι-Τσαρτσαρής (για αντί-Μπατίστ ούτε λόγος φυσικά). Προτιμούμε να γράψουμε για πιο σημαντικές προσωπικότητες του ευρωπαϊκού μπάσκετ…

Μεγαλειώδης!

Μέχρι σήμερα λοιπόν όλοι θα πρέπει λογικά να ξέρετε ποιός είναι ο αγαπημένος ταβερνιάρης αυτού του blog. Ο άνθρωπος που λατρεύουμε να …λατρεύουμε. Αφορμή για αυτό το ποστ στάθηκε ένα άρθρο από το superbasket.gr. Τί έκανε λοιπόν ο μεγάλος Πίνι;

Η Μακάμπι έπαιζε φιλικό με τους Νικς στην Αμερική. Ο Γκέρσον με το γνωστό …ταπεραμέντο του κατάφερε στην τρίτη περίοδο και ενώ το σκορ ήταν 49-73 για τους Νικς να πάρει δεύτερη τεχνική ποινή σε φάση που σφυρίχτηκε επιθετικό φάουλ υπέρ της Μακάμπι. Ο διαιτητής με μια “Αμερικάνικη” κίνηση του έδειξε την τεχνική ποινή  και την έξοδο από το γήπεδο και φυσικά ο Πίνχας, δεν πήγαινε πουθενά. Ήρθαν λευκοί, ήρθαν μαύροι, ήρθαν παίχτες, ήρθαν παράγοντες, ήρθε ο υπεύθυνος ασφάλειας, ήρθε Ραβίνος, ο Πίνχας τίποτα. Μουλάρι… Τελικά μετά από 5-6 λεπτά διαβουλεύσεων και …αμηχανίας (παιχνιδάκια με την κάμερα, χαζολογήματα κλπ) αποφάσισε να αποχωρήσει μέσα σε αποθέωση.  Α, ρε Πίνχας μεγάλε!

ΥΓ. Σε αποθέωση γράψαμε; Ναι, σε αποθέωση… Και δεν είναι ότι το αμερικανικό κοινό λάτρεψε τον Πίνι. Ο λόγος της αποθέωσης είναι και η απόδειξη ότι μπροστά στην Μακάμπι κάτι Παναθηναϊκοί και Ολυμπιακοί φαντάζουν στα μάτια των Αμερικάνων σαν οι φτωχοί συγγενείς. Ο λόγος (και απόδειξη) από το 4:37 του βίντεο έως το 5:00 (θέλει ήχο για να ακούτε τους Αμερικάνους σχολιαστές)

ΥΓ2. Άντε να γράψουμε και για τον Γκόλεματς. Μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση που δεν έχει ομάδα. Ομολογώ ότι δεν τον έχω παρακολουθήσει πολύ αλλά από τον Πανελλήνιο που τον θυμάμαι, ειδικά στο μεταξύ μας παιχνίδι στην Κυψέλη όπου είχαμε χάσει έμοιαζε με τον Ντίβατς. Όταν δεν σκόραρε έβγαζε ασίστ… Τώρα πως κατάφερε να μείνει χωρίς ομάδα τέτοια εποχή και μάλιστα και σαν εν ενεργεία διεθνής της Σλοβενίας ένας Θεός ξέρει. Σε κάθε περίπτωση αυτό που ελπίζουμε να έρχεται σαν αντικαταστάτης του Σερμαντίνι. Ο μικρός έχει παλέψει για την θέση του στην ομάδα και τώρα είναι η ευκαιρία του.

 

Οκτωβρίου 16, 2009

Νέες εμφανίσεις…

Posted by scire10 under Marketing
[5] Comments 

Δύο εμφανίσεις και μια πιτζάμα παρουσίασε σήμερα ο Παναθηναϊκός σε μια εντυπωσιακή (σύμφωνα με το ρεπορτάζ) εκδήλωση. Συγκεκριμένα η ομάδα θα παρουσιαστεί στη νέα σαιζόν με τις δύο κλασικές εμφανίσεις την λευκή και την πράσινη ενώ το βράδυ οι αθλητές θα κοιμούνται με μια θαλασσιά. Η καινοτομία της εμφάνισης από φέτος έχει να κάνει με το σήμα όπου για πρώτη φορά μπαίνει το πορτοκαλί με την μπάλα αντί για το λευκό που έπαιζε μέχρι πέρσι. Φυσικά για άλλη μια φορά οι φανέλες είναι από την adidas.

Το εμφανές πρόβλημα που έχουν οι νέες εμφανίσεις σε κάποιες βερσιόν τους είναι ότι δεν χωράνε τα αστεράκια και καβαλάνε στον γιακά.

Πάντως σε κάθε περίπτωση σε σύγκριση με τον Ολυμπιακό και οι φανέλες είναι πολύ ομορφότερες από την κουρτίνα που θα φοράνε φέτος στο λιμάνι και το σήμα είναι σαφέστατα πιο σικάτο από την καγκουριά του «αιώνιου δεύτερου»…

Περισσότερες φωτογραφίες από την εκδήλωση στο sport24

 

Οκτωβρίου 12, 2009

Στον ουρανό

Posted by scire10 under Marketing, Αποθέωση!, Παίκτες, Παύλος & Θανάσης
[28] Comments 

Η φανέλα με το 4 στον ουρανό του ΟΑΚΑ

Η βραδιά ήταν εξαιρετική. Πολύ προσεγμένη οργανωτικά (εύσημα στο τμήμα Μάρκετινγκ), με ωραία ατμόσφαιρα εορταστική από τη μια αλλά και γεμάτη συναίσθημα από την άλλη, με τον κόσμο παρόντα να συμμετέχει και να το ευχαριστιέται.

Τί μας μένει από αυτή την βραδιά…

Οι παρόντες

Ο Αρχηγός
Με το τελευταίο του καλάθι με την πράσινη φανέλα να είναι το σήμα κατατεθέν του, δηλαδή προσποίηση για “κόψιμο” στην ρακέτα, βήματα πίσω, ακροβολισμός στην γωνία και τρίποντο. Πόσες φορές το έχει κάνει αυτό; Αμέτρητες… Ιδιαίτερα συγκινητικός ο λόγος του φια μικροφώνου από το κέντρο του γηπέδου. Στις χαρές και τις λύπες μαζί, είπε, και δνε υπάρχει καταλληλότερος να το πει αυτό…

Ο κόσμος
Περίπου 16.000 φίλοι του Παναθηναϊκού ήρθαν να τιμήσουν τον Αρχηγό. Η θύρα 13 για μια ακόμα φορά έδωσε ρεσιτάλ

Ο Ομπράντοβιτς
Είδε όλο το γήπεδο να τον καλωσορίζει όρθιο για μια ακόμα φορά, άκουσε όλο το γήπεδο να φωνάζει το όνομά του για μια ακόμα φορά, έδειξε τους παίχτες για μια ακόμα φορά, εκνευρίστηκε με τους διαιτητές για μια ακόμα φορά, γενικά τα ίδια για μια ακόμα φορά….

Ο Παύλος
Αποθεώθηκε από τον κόσμο, έδωσε αναμνηστική πλακέτα στον Αλβέρτη, ψιθύρησε κάτι στο μικρόφωνο που δεν πολυακούστηκε κι έδωσε την σκυτάλη για να έρθει…

Ο Σίφουνας Θανάσης
Ήρθε, παρέδωσε πλακέτα, έβγαλε λόγο (“φίλοι μου αγαπημένοι, σας μιλάει ο Θανάσης, ο δικός σας άνθρωπος…”) και αποθεώθηκε. Τί θα ήταν ο Παναθηναϊκός χωρίς αυτούς τους ανθρώπους;

Ο Σάρας
Ιδιαίτερα κεφάτος, φορώντας την φανέλα με το “4″ και το όνομα του Αλβέρτη, δεν σταμάτησε να χαχανίζει στον πάγκο με τον Μπατίστ

Ο Μπατίστ
Ομόιως με τον Γιασικεβίτσιους αλλά χωρίς φανέλα Αλβέρτη…

Ο Τσαρτσαρής
Με γύψο λες και βγήκε αό τροχαίο στην Εθνική έκανε μια φιλική χειρονομία στο κεφάλι του Αλβέρτη όταν αυτός αποχώρησε 4 λεπτά από το τέλος της τρίτης περιόδου και αγρίεψε τον Αρχηγό. Με το μαλλί του Αλβέρτη η κοτσίδα πρέπει να είναι ιστορία ολόκληρη για να φτιαχτεί….

Η φαν πατρόλ
Με νέα “πρόσωπα” στην σύνθεσή της αλλά αρκετά “δεμένη” ομάδα. Θα μας λείψουν όμως ο θηλυκός Σχορτσιανίτης που είχαμε τα τελευταία δύο χρόνια και η κλαασική κοντούλα με την ξανθιά “περούκα”.

Ο Μίστερ Green…
…που έγινε Μίστερ Μπιν. Με χαραγμένο πλέον ένα χαζοχαρούμενο χαμόγελο, έχασε αυτή την “τσαμπουκαλεμένη” έκφραση που μας άρεσε και τον διαφοροποιούσε από όλες τις υπόλοιπες μασκότ. Τώρα το κεφάλι του έγινε κάτι μεταξύ μπάλας μπάσκετ και κολοκύθας του Halloween.

Η κοπελα που μοιράζει τα στατιστικά
Σοβαρότατος λόγος για να αγοράσει κανείς διαρκείας στις “πολυθρόνες”. Μακράν ότι πιο όμορφο κυκλοφορεί στο ΟΑΚΑ

Ο Παπ
Ο αγαπημένος αυτού του μπλογκ ήταν εκεί να δώσει πλακέτα στον κουμπάρο. Πάντως αυτό που του έδωσε περισσότερο με πιατέλα έμοιαζε παρά με πλακέτα

Το ντουμάνι…
…στο πάνω μέρος του ΟΑΚΑ που είχε “συννεφιάσει” πλήρως μέχρι το ημίχρονο. Κάποιες συνήθειες σε αυτή τη χώρα δεν θα σταματήσουν ποτέ…

Ο απών

Ο Drazen
Του οποίου το διαρκείας φέτος το ξεπαρθένιασε άλλος…

Οι αδιάφοροι

Το συγκροτηματάκι που έπαιξε στο διάλειμμα.
Μάλλον κακή έμπνευση από το τμήμα μάρκετινγκ. Πέρα από το ότι δεν ακουγόταν σχεδόν τίποτα λόγω κακής εγκατάστασης… όλο το ενδιαφέρον επάνω τους ήταν η κοντή φουστά της …καλλιτέχνιδος

Οι παίχτες της ΤΣΣΚΑ
Η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί και η καλή χρονιά από τα πρώτα παιχνίδια. Έτσι όπως τους βλέπω μέχρι που χάνουν το πρωτάθλημα από καμιά Χίμκι φέτος.

Οι υποσχέσεις

Ο Βεργίνης
Έδειξε ότι θα πρέπιε να βρεθεί χρόνος συμμετοχής και για εκείνον στο πρωτάθλημα και ίσως σε κάποια εύκολα ματς στην Ευρώπη

Ο μασκοφόρος Σερμαντίνι
Έδειξε ότι δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τον Χάνιμπαλ Λέκτερ ή μάλλον σχεδόν τίποτα, καθώς ο χάνιμπαλ Λέκτερ πρέπει λογικά να είναι λίγο πιο δυνατός μέσα στην ρακέτα… Εντάξει πλάκα κάνουμε δεν τα πήγε άσχημα ο μικρός αλλά θέλει δουλειά ακόμα

Ο Μπόγρης
Παρόν κι αυτός παρ’ότι ελαφρώς έξω από τα νερά του, πήρε πάντως αρκετό χρόνο που ίσως δεν θα τον ξαναβρεί μέχρι το τέλος της χρονιάς

Ο Καραμολέγκος
Με φανέλα από την μπουτίκ (η μόνη που είχε σήμα adidas και στην πλάτη και φυσικά σωρίς όνομα), έδειξε κάποια σημάδια θράσους που μπορεί να του φανούν χρήσιμα σε μερικά χρόνια όταν θα πάρει σοβαρές ευκαιρίες.

Η ΤΣΣΚΑ
Άφησε υποσχέσεις όχι για τον εαυτό της αλλά για τον Παναθηναϊκό που φαίνεται να υπερτερεί κατά κράτος φέτος της μεγάλης αντιπάλου του τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη

και τέλος ο διάδοχος

O Δημήτρης Διαμαντίδης
Ο Αρχηγός αποσύρθηκε, ζήτω ο Αρχηγος! Με τις ευλογίες του Αλβέρτη, με τον κόσμο να τον αποθεώνει ο Δημητράκης “χρίσθηκε” και επίσημα το νέο “σύμβολο” της ομάδας. Δεν ξέρω αν από αύριο θα νιώθει λίγο πιο βαριά την φανέλα ή όχι, σίγουρα όμως οι απαιτήσεις πλέον από εκείνον είναι στο μέγιστο.

Αντί επιλόγου…

Τόσα χρόνια, τόσοι τίτλοι, τόσες διακρίσεις αλλά πάνω απ’όλα μια ομάδα που τιμάει και αναγνωρίζει αυτούς που προσέφεραν. Και ένας κόσμος που επιβραβεύει με την παρουσία του τέτοιες ενέργειες.
Αυτές οι λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά ανάμεσα στις πραγματικά ΜΕΓΑΛΕΣ ομάδες και τις φαινομενικά “μεγάλες” ομάδες. Ο νοών νοείτω…

ΥΓ. Αξίζει το photostory από το sport24.gr
http://www.sport24.gr/html/ent/787/ent.320787.asp?tp=pu&iInd=0

 

Σεπτεμβρίου 21, 2009

Ευρωμπάσκετ Britannica

Posted by scire10 under "Ό,τι πεις...", Δημοσιογράφοι, Εθνική
[64] Comments 

Θησαυρός γνώσης από τα golden boys της ελληνικής αθλητικογραφίας

Το ευρωμπάσκετ τελείωσε και μας αφήνει μια ευχάριστη επίγευση. Ο λόγος φυσικά για την επιτυχία της Εθνικής αλλά είναι μόνο αυτό; Όχι βέβαια. Όπως σε κάθε διοργάνωση την μετάδοση της οποίας αναλαμβάνει η αγαπημένη μας ΕΡΤ έτσι και σε αυτό το Ευρωμπάσκετ γίναμε σοφότεροι! Και φυσικά αυτή η μοναδική γνώση είναι το πραγματικό κέρδος!

Και τι δεν μάθαμε…

Μάθαμε ότι ο Πάου Γκασόλ είναι ο «πρώτος Ισπανός πρωταθλητής του ΝΒΑ» που όταν τραυματίστηκε δήλωσε ότι «θα είναι στο Ευρωμπάσκετ για το χρυσό»

Μάθαμε ότι ο έγχρωμος Γερμανός Green είναι «φιλαράκι, κολλητός, συγκάτοικος του Νοβίτσκι»

Μάθαμε ότι ο Στεφάνωφ στο τρίτο παιχνίδι της πρώτης φάσης έδινε «την τελευταία του παράσταση». Μετά κατάλαβε ο Χατζηγεωργίου ότι η FYROM θα προκριθεί οπότε αυτομάτως ο Στεφάνωφ έδινε «μια από τις τελευταίες του παραστάσεις».

Μάθαμε ότι «ο Μαρκ Γκασολ παλιά έπαιζε με μέσο αλλά βελτιώθηκε και πλέον παίζει με την αξία του»

Επίσης μάθαμε ότι ο Ιωάννου αν ήταν προπονητής θα έκανε συνεχώς φάουλ . Στα 30 δευτερόλεπτα και ενώ νικάει με 4 πόντους – φάουλ. Στα 18 δευτερόλεπτα και ενώ νικάει με 2 πόντους – φάουλ. Δεν είναι απόλυτα βέβαιος ακόμα αν θα κάνει φάουλ στα 8 δευτερόλεπτα και ενώ χάνει με 2 πόντους (!)… Επίσης θα έκανε φάουλ σε όποιον παίχτη ήθελε άσχετα με το που γίνεται η επαναφορά. Μετά θα καταλάβαινε ότι αυτό πλέον δίνεται αντιαθλητικό…

Από τον Ιωάννου όμως μάθαμε και το «πολυτιμότερο στοιχείο στο σύγχρονο ευρωπαϊκό μπάσκετ»… Μα φυσικά «το μακρινό ριμπάουντ»(!)

Και φυσικά μάθαμε ότι ο Σχορτσανίτης «έχει 16% λίπος μόνο στο σώμα του που είναι πολύ λιγότερο από τον μέσο μπασκετμπολίστα»

Πέρα όμως από αυτά που ακούσαμε, σημασία έχουν και αυτά που είδαμε…

Είδαμε ότι οι Πολωνοί δεν ξέρουν να σκηνοθετούν μπάσκετ και ότι δεν υπάρχει κάποιος Maciej Galanowiak να τροφοδοτεί με στατιστικά.

Είδαμε τα σκονάκια του Σκαριόλο στην τσέπη του πουκάμισου

Είδαμε τον Γκασόλ να από Πάου να γίνεται Ζάρκο στα πρώτα παιχνίδια. Μετά ήρθε στα ίσα του…

Είδαμε το τεράστιο πανό των FYROMιανών

Είδαμε την Ολυμπία και την Φανή

Τέλος είδαμε τον πολίστα και το Τσολιά (αλλά δεν είδαμε την Νάντια και αυτό ήταν απώλεια)…

Δυστυχώς λόγω ωρών μετάδοσης δεν κατάφερα να δω όλα τα παιχνίδια οπότε είναι βέβαιο ότι έχω δεν έχω ακούσει και δεν έχω δει αρκετά ενδιαφέρονται και πικάντικα. Παρακαλώ προσθέστε τον πολύτιμο οβολό σας…

 

Επόμενη σελίδα: »