Λίγος…

Ο Ιβάνοβιτς μίλησε για έξι τελικούς μετά το παιχνίδι με τη Μακάμπι αλλά η ήττα στο ΟΑΚΑ από τη Μπαρτσελόνα απέδειξε ότι δεν είναι για να κοιτάει ψηλότερα ο φετινός Παναθηναϊκός. Ακόμα και αν καταφέρει να κερδίσει κάποιους από τους επόμενους, το ταβάνι είναι μέχρι τη φάση των οκτώ.

Ξεκινώντας από τη δήλωση του προπονητή του Παναθηναϊκού θα περίμενε κανείς να δει στο ΟΑΚΑ μια ομάδα συγκεντρωμένη που θα βγει και θα “δαγκώνει”, κυνηγώντας κάθε μπάλα. Αντίθετα είδαμε ξανά τα γνωστά ανόητα λάθη, είτε σε επαναφορές, είτε μετά από αμυντικό ριμπάουντ, ενώ και η συγκέντρωση στην άμυνα με παίκτες όπως ο Ναβάρο, πληρώνεται.. “Τελικός” σημαίνει “λεπτομέρειες”, και στις λεπτομέρειες χάσαμε άλλον έναν τελικό. Οι ίδιες λεπτομέρειες ίσως κρίνουν το πλεονέκτημα έδρας (ανόητο φάουλ στο ΣΕΦ μετά από time out), έκριναν το πλεονέκτημα έδρας στο τοπ8 της Ευρωλίγκας (τελευταίες επιθέσεις σε Παλάου, Νόκια Αρίνα, χθες στο ΟΑΚΑ) και αναμένουμε του τελικούς της Α1.. Ο Ιβάνοβιτς μπορεί να είναι δουλευταράς αλλά δεν βοηθάει την ομάδα του στα τελευταία λεπτά. Στο παιχνίδι στο Ισραήλ η εικόνα των Παππά – Σλότερ δεν ήταν για να τελειώσει το παιχνίδι ο Αμερικάνος, επιλογές του οποίου στοίχησαν. Το 12-0 στο οποίο αναφέρθηκε μετά το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα ήταν προϊόν της δημιουργίας από το low post του Σατοράνσκι. Ο ίδιος τι έκανε για να το αποτρέψει; Άφησε τον Γιάνκοβιτς με τρία φάουλ.. Λεπτομέρειες..

Σε ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός, η Μακάμπι, ο Ολυμπιακός, που το χρήμα δεν ρέει άφθονο και δεν υπάρχει η πολυτέλεια να “αράξεις” μερικά εκατομμύρια στον πάγκο, η μαγική λέξη είναι efficiency, ο βαθμός απόδοσης δηλαδή της επένδυσης σου. Αδυνατώ να εξηγήσω στον φετινό Παναθηναϊκό πώς πάρθηκε η απόφαση να κοπούν οι Ματσιούλις – Λάσμε και να συνεχίσει να εισπράττει ένα ποσό κοντά στις 700 χιλιάδες ο Μαυροκεφαλίδης. Ο Βουγιούκας μπροστά του ώρες – ώρες είναι όαση.. Το highlight με τις τρεις τάπες στο Ισραήλ είναι ενδεικτικό της εικόνας του. Πιο soft και από το βιτάμ, όπως εύστοχα είχε σχολιαστεί στο blog όταν ανακοινώθηκε το περυσινό καλοκαίρι. Χίλιες φορές να πάρουν χρόνο οι δύο πιτσιρικάδες..

Τι μέλλει γενέσθαι από εδώ και πέρα; Αν δεν έχουμε κάποια δυσάρεστη έκπληξη σε κάποιον από τους επόμενους τελικούς, η ομάδα θα πάει στο τοπ8 με μειονέκτημα έδρας, όπως συνέβη τις δύο προηγούμενες σεζόν. Θα αλλάξει επίπεδο μέσα από αυτά τα παιχνίδια ή θα συνεχίσει να είναι “λίγη” γι’αυτό το επίπεδο; Θα μάθουμε σε λίγες εβδομάδες..

υ.γ: Ξέρετε κανένα καλό εστιατόριο να βγάλουμε τον Μπερτομέου;

Απεφάνθη ο Μπατίστα

Με έναν απολογισμό (5-5) που αδικεί τη συνολική εικόνα του Παναθηναϊκού έκλεισε η κανονική περίοδος της Ευρωλίγκας. Έχοντας εξασφαλίσει ουσιαστικά την πρόκριση από την έκτη αγωνιστική, οι αδιάφορες εμφανίσεις τις τελευταίες τρεις είναι εν μέρει δικαιολογημένες. Ερωτηματικό αποτελεί η αντίδραση της ομάδας στα παιχνίδια εκτός έδρας που θα μπαίνει το «πρέπει». Θα δούμε εικόνες ΟΑΚΑ, όπως αυτές με Φενέρμπαχτσε και Αρμάνι ή αντίστοιχες με εκείνες στην Κων/πολη και χθες στο ΟΑΚΑ;

Η μέχρι τώρα εικόνα της ομάδας είναι, τηρουμένων των αναλογιών, κάτι παραπάνω από ικανοποιητική. Ο Ιβάνοβιτς έχει παρουσιάσει ένα σύνολο ανταγωνιστικό που παίζει σύγχρονο μπάσκετ και κατά διαστήματα θυμίζει τον Παναθηναϊκό του 2006. Προσωπικά είχα να δω χρόνια εμφανίσεις αντίστοιχες με εκείνες στα παιχνίδια με Φενέρμπαχτσε, Αρμάνι και Μπάγερν.

Το top16 όμως αποτελεί μια άλλη ιστορία. Η μπάλα βαραίνει, ευκαιρίες για χαλάρωση δεν υπάρχουν, η κόπωση αυξάνεται και το επίπεδο γίνεται ένα σκαλί υψηλότερο. Ένα καμπανάκι που χτύπησε βλέποντας τα τελευταία παιχνίδια είναι πως αρχίζουμε και γινόμαστε προβλέψιμοι, βγάζοντας εικόνα άναρχου παιχνιδιού σε πολλά σημεία. Ελπίζω να ευθύνεται η ελλιπής συγκέντρωση λόγω της έλλειψης κινήτρου και όχι το ξεκίνημα αγωνιστικής πτώσης. Σε ότι αφορά τους ομίλους του top16, προβλέψεις δεν μπορούν να γίνουν. Μπαρτσελόνα και Ρεάλ είναι τα δύο φαβορί, Μακάμπι και Παναθηναϊκός ακολουθούν και οι υπόλοιποι τέσσερις κυνηγούν την έκπληξη. «Κλειδί» θα αποτελέσουν τα εκτός έδρας παιχνίδια με τους γαύρους της Σερβίας, τη Ζαλγκίρις που βρίσκεται σε πτώση, την άναρχη Άλμπα και την γεμάτη προβλήματα Γαλατασαράι. Σημαντικό είναι επίσης να προλάβουμε την απόλυση του Λάσο..

Θα ήθελα να σταθώ επιμέρους σε δύο παίκτες. Ο Σλότερ, αν και αποτελεί τη «ναυαρχίδα» στο σκοράρισμα, υστερεί αρκετά στο να διαβάσει το παιχνίδι, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που εκβιάζει σουτ δίχως σωστές προϋποθέσεις. Στο παιχνίδι με την Αρμάνι είχε αντίπαλο τον Κλέιζα και αντί να τον παίξει στα πόδια επιδιώξε τρίποντο με τον Λιθουανό κολλημένο πάνω του. Στο αδιάφορο παιχνίδι με την Αρμάνι δεν στοίχησε αλλά σε οποιοδήποτε της φάσης του τοπ16, αντίστοιχα λάθη κρίνουν πολλά. Ο Γιάνκοβιτς από την άλλη, έχω την αίσθηση πως πρέπει να ξεψαρώσει. Δεν είναι λίγες οι φορές που κρύβεται στο παιχνίδι, αποδεχομένος το ρόλο του καλού ρολίστα. Ίσως για πρώτη χρόνια στην Ευρωλίγκα να είναι ικανοποιητικό έστω και αυτό, αλλά το βήμα παραπάνω απαιτεί περισσότερα. Εν καιρώ θα μιλήσουμε και για τους υπόλοιπους.

Τέλος, οφείλουμε να μην παραλείψουμε τις βόμβες σε ΟΑΚΑ (ξεφτίλα) και ΑΣΕΑΔ (ξεφτίλα δις).. Στην πρώτη περίπτωση το σχόλιο περιττεύει. Στη δεύτερη, τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; Το γεγονός ότι το ΑΣΕΑΔ θυμήθηκε το παιχνίδι του κυπέλλου τρεις μέρες πριν τον ημιτελικό; Τις γραφικές και ανάξιες σχολιασμού δηλώσεις των Αγγελόπουλων; Η ουσία της όλης υπόθεσης είναι πως δεν θα μας κερδίσετε είτε παίζουμε με αμούστακα, είτε παίζουμε μουστακαλήδες, είτε με μούσια αλά Φώτση.. Η εκδίκαση της υπόθεσης με αφήνει αδιάφορο..

Υ.γ: Επανεκκίνηση στο blog από σήμερα..

Από τη γεροντοποίηση στην κολλεγιοποίηση!

Στον παραδοσιακό καφέ με έναν φίλο μου, όπου τη συζήτηση μονοπωλεί το μπάσκετ, αναρωτιόμασταν αν η συνέντευξη τύπου του Δημήτρη Γιαννακόπουλου βγάλει είδηση… Καταλήξαμε όμως στο συμπέρασμα ότι δύσκολα θα προκύψει κάτι συνταρακτικό, αφού η κατάκτηση του double αυτομάτως απέτρεψε αποφάσεις εν θερμώ και δίχως καθαρό μυαλό.

Τελικά, πιστός στο να μας εκπλήσσει, προανήγγειλε σημαντικές αλλαγές στο ρόστερ και ταυτόχρονα ανακοίνωσε πως δεν θα είναι εκείνος που θα «τρέχει» την ομάδα του χρόνου.

Ακούσαμε για «Ελληνοποίηση με κάθε κόστος», για «θέαμα που δεν άρεσε τόσο στον ίδιο, όσο και στον κόσμο του ΠΑΟ, τον οποίο απέτρεψε να προσέλθει στο γήπεδο», δήλωσε ότι η Ευρωλίγκα στο άμεσο μέλλον θα αποτελεί μακρινό όνειρο, ενώ ξεκαθάρισε ότι θα σπάσουν συμβόλαια παικτών (ή πιο σωστά δεν θα γίνει ανανέωση) που θεωρούνταν σίγουροι για την επόμενη σεζόν. Αν μη τι άλλο αποφάσεις που δύσκολα θα περίμενε κανείς λαμβάνοντας υπόψιν την κατάληξη της χρονιάς.

Θέλοντας να τα βάλουμε σε μία τάξη, ας ξεκινήσουμε από το τι συνέβη πέρυσι το καλοκαίρι και τι κινήσεις έγιναν προς αυτή την κατεύθυνση.

Έχουμε και λέμε: Ανανέωση Κάρι (34 ετών), προσθήκη Φώτση (33), Μπατίστ (36), Μαυροκεφαλίδη (30), Παππά (24), Γιάνκοβιτς (24). Εν ολίγοις, πέρυσι για διάφορους λόγους διοίκηση – τεχνικό τιμ αποφάσισαν την «γεροντοποίηση» του ρόστερ με εξαίρεση τις προσθήκες των Παππά – Γιάνκοβιτς, οι οποίοι φυσικά δεν αποτελούν επένδυση για το μέλλον αλλά για το παρόν!

Την «γεροντοποίηση» της περυσινής σεζόν ακολουθεί η φετινή «κολλεγιοποίηση»! Από τη μία άκρη στην άλλη δηλαδή!

Νομίζω πως είναι ξεκάθαρο ότι από το 2012 ο ΠΑΟ έχει ανάγκη από νέο αίμα. Η αδυναμία αξιοποίησης νεαρών παικτών επισημαίνεται καιρό τώρα αλλά δυστυχώς αποτυγχάνουμε στο κομμάτι αυτό εδώ και χρόνια. Οι αιτίες είναι πολλές αλλά δεν είναι της παρούσης..

Είναι πρόδηλο, λοιπόν, πως ο ΠΑΟ οφείλει να στραφεί στα εγχώρια ταλέντα, τα οποία πρέπει να υποστηρίξει, να τα εντάξει στο πρόγραμμα του, να τους δώσει ευκαιρίες αλλά όχι με κάθε κόστος. Άπαντες στο στρατόπεδο της ομάδας οφείλουν να απαντήσουν τα εξής:

α) Θεωρούν ότι ο κόσμος της ομάδας θα δεχθεί τυχόν απώλεια τίτλων για χάρη μερικών πιτσιρικάδων; Νομίζω ότι πρόκειται για τους πλέον καλομαθημένους οπαδούς στην Ευρώπη..

β) Είναι σίγουροι ότι η επένδυση στο μέλλον, αν συνδυαστεί με απώλεια τίτλων, θα αποφέρει καρπούς;

γ) Γιατί κρίνεται απαραίτητη η ριζική αλλαγή στο ρόστερ και όχι η σταδιακή ανανέωση αυτού;

Η προσωπική μου άποψη είναι πως τρεις παίκτες αυτή στη στιγμή είναι αδιαπραγμάτευτοι. Διαμαντίδης – Λάσμε – Γκιστ. Θεωρώ πως θα είναι μεγάλο αυτογκόλ να αποδεσμεύσουμε τους δύο Αμερικανούς. Αφενός ήταν οι στυλοβάτες στο παιχνίδι μας, αφετέρου αδυνατώ να δεχθώ πως οι συγκεκριμένοι δύο θα αποτελέσουν τροχοπέδη στην εξέλιξη των νέων.

Γίνεται λόγος στα ρεπορτάζ της επόμενης ώρας για «υπεραξίες που δεν θέλει να συντηρεί ο Γιαννακόπουλος» στο ρόστερ της ομάδας, «υπεραξίες» που έφερε το «σκούπισμα». Πρώτα απ’όλα, πιστεύω πως αυτούς που «σκούπισαν» το ΣΕΦ οφείλεις να τους επιβραβεύσεις. Είναι εκείνοι που σε κράτησαν και δεν διαλύθηκες στο δυσκολότερο καλοκαίρι των τελευταίων χρόνων. Εν συνεχεία, επειδή το μπάσκετ είναι χρηματιστήριο, κοιτώντας το πράσινο ρόστερ, που διακρίνετε υπεραξίες; Είναι υπεραξία το ένα εκατομμύριο του Λάσμε και όχι το ένα εκατομμύριο του Φώτση; Είναι υπεραξία οι 600-700 χιλιάδες ευρώ του Γκιστ και όχι το αντίστοιχο ποσό στον Έλληνα Μαυροκεφαλίδη; Οι 200-300 χιλιάδες για την συνταξιοδότηση του Μπατίστ δεν θα μπορούσαν να επενδυθούν διαφορετικά;

Εκτίμηση μου είναι πως αν υπάρχει το σκεπτικό αυτό στους διοικούντες, πρόκειται για λάθος στη σωστή πορεία που ορίζουν. Επιβάλλεται η ανανέωση αλλά όχι με τον τρόπο που αναφέρεται στα ρεπορτάζ.

Αν και φέτος δεν το ήθελα, θα αναφέρω και εγώ τη δική μου 12αδα.

Στα guard: Διαμαντίδης, Μποχωρίδης, Παππάς, Κούπερ, Καλάθης

Στη θέση του SF: Γιάνκοβιτς, Χαραλαμπόπουλος, Βεζένκοφ

Στη θέση PF: Γκιστ, Φώτσης

Στη θέση του C: Λάσμε, Διαμαντάκος/Παπαγιάννης, ψηλός με πλάτη

Με αυτό το ρόστερ δεν μπορώ να καταλάβω πως ανακόπτεται η εξέλιξη των νέων ή το μπάτζετ φτάνει τα «20 εκατομμύρια»!

υ.γ: Του Μάντζαρη ήταν αστείο;

υ.γ2: Μήπως το πρόβλημα είναι στο τύπο των συμβολαίων; Μήπως τα μεν είναι κλειστά, ενώ τα άλλα έχουν cartoon porn option; 

υ.γ3: Ποιοι παίκτες του ΠΑΟ πρόσθεσαν κομμάτια στο παιχνίδι τους την τελευταία διετία;;

υ.γ4: Αν και Ματσιούλις βοήθησε πολύ στο τέλος, θα είναι εμπόδιο στην εξέλιξη των Γιάνκοβιτς και Βεζένκοφ.

υ.γ5: Για Ιβάνοβιτς είμαι διχασμένος.

Τους θέλουμε ή όχι;

"Τέλος καλό, όλα καλά" είπε ο Φράγκι και δεν έχουμε λόγο να διαφωνήσουμε.. Η φετινή χρονιά, αν και δεν εξελίχθηκε ιδανικά, έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο και πάντα η τελευταία γεύση είναι αυτή που μένει..

Double, λοιπόν, το minimum δηλαδή των στόχων μας, και πλέον δίχως γκρίνια, άγχος και αποφάσεις εν θερμώ, θα οριστεί το πλάνο για την επόμενη σεζόν. Για όλα όσα αφορούν την ομάδα, αγωνιστικά και μη, θα συζητήσουμε στο ποστ που θα αναρτηθεί μέσα στο Σ/Κ.

Μέχρι τότε θέλω τη βοήθεια σας..

Η κατάσταση έχει παραγίνει. Με έχουν αφήσει ολομόναχο, δεν σχολιάζουν, δεν απαντούν στα mail (εκτός από κάποιες σκόρπιες εκλάμψεις). Πώς την έχουν δει; Παρακάλια θέλουν; Φυσικά καταλάβατε όλοι ποιους εννοώ..

Ένα εκ των αφεντικών είχε υποστηρίξει ότι "αυτό το blog κρατήθηκε ζωντανό και ενεργό. Και ο μόνος λόγος που επιτεύχθηκε αυτό ήταν η ισχυρή κοινότητα που έχει την τύχη να φιλοξενεί". Καλώ λοιπόν την υπόλοιπη κοινότητα να αποφασίσει την επόμενη μέρα..