Λυπηθείτε τον!

Ζούμε τις τελευταίες παραστάσεις του Διαμαντίδη στην Ευρωλίγκα και άπαντες οφείλουν να τον βοηθήσουν να τελειώσει την ευρωπαϊκή καριέρα του στο Βερολίνο. Μέχρι τώρα, αν και ο 36χρονος πλέον Διαμαντίδης έκανε τα πάντα στο 2ο παιχνίδι της σειράς για να ανατρέψει την κατάσταση, κάποιοι παρουσιάστηκαν τόσο λίγοι για ένα τέτοιο παιχνίδι, που ό,τι και να έκανε, δεν έφτανε..

Ξεκινώντας από τον Σάλε.. Αρχικά πρέπει να βρει ένα τρόπο να ελέγξει τον αγώνα. Σε όλα μας τα παιχνίδια χάνουμε διαφορές ή κερδίζουμε στο τέλος από προσωπικές ενέργειες κάποιων παικτών. Δεν γίνεται πάντα να “κλέβεις” τη νίκη, πόσο μάλλον σε μία σειρά best of 5.. Τρία παιχνίδια δεν θα “κλέψουμε” από την Λαμποράλ και αν ο προπονητής μας δεν θέλει να φύγει με ένα ταπεινωτικό αποκλεισμό στο ΟΑΚΑ, ή στην καλύτερη με ένα 3-2 από την καλοδουλεμένη αλλά με ταβάνι Λαμποράλ, οφείλει από σήμερα να βρει τα σχήματα που θα κάνουν τον Παναθηναϊκό αφεντικό του εκάστοτε αγώνα.

Είναι αδιανότητο γι’αυτό το επίπεδο να βλέπει τον Πάβλοβιτς να δέχεται με τον ίδιο τρόπο 4-5 τρίποντα από τον Μπέρτρανς και να μην αντιδράει. Η άμυνα είναι καθαρά θέμα συγκέντρωσης και διάθεσης. Αν κάποιος δεν μπορεί, υπάρχει και ο πάγκος.

Πρέπει να μπει ένα τέλος στην εμμονή με τον Καλάθη. Είναι πολύ κακός από την αρχή του τοπ8 και δεν δικαιολογείται ο χρόνος συμμετοχής του σε σύγκριση με εκείνον του Χέινς. Δεν είναι μόνο τα άστοχα τρίποντα (φανερή η έλλειψη αυτοπεποίθησης) αλλά και οι κακές άμυνες και η έλλειψη δημιουργίας. Έχει μπλοκάρει το μυαλό του από την αντιμετώπιση του Περάσοβιτς και ο Τζόρτζεβιτς πρέπει να βρει λύσεις.

Ο Παναθηναϊκός να θέσει τους όρους του παιχνιδιού και όχι η Λαμποράλ. Στα δύο παιχνίδια στη Βιτόρια ο ΠΑΟ προσαρμοζόταν στο παιχνίδι της και όχι οι Βάσκοι στο δικό μας. Δυστυχώς στο τοπ8 κερδίζει ο πιο έτοιμος και μέχρι σήμερα ο Περάσοβιτς έχει κερδίσει κατά κράτος τον Τζόρτζεβιτς. Οι απουσίες ωστόσο της Λαμποράλ (ποιος θα το έλεγε πως θα παρακαλάγαμε να λείψει ο Χάνγκα!), σε συνδυασμό με την αίσθηση ότι ο ΠΑΟ είναι πιο πλήρης, δίνουν ακόμα ελπίδες, πως αν η σειρά γίνει 2-2, στην Ισπανία όλα είναι πιθανά.

Αν σήμερα έδινε τη μάχη ο ΠΑΟ των σεζόν 2009-2011-2012-2013, ο Παναθηναϊκός θα ήταν στο Φ4. Ο ΠΑΟ όμως φέτος είναι πολύ σοφτ για να διεκδικήσει κάτι καλύτερο. Ελπίζουμε στην αύρα του Διαμαντίδη και την αφύπνιση όσων αποδεικνύονται λίγοι ως τώρα.. Εν αναμονή των απαντήσεων..

Μετεξεταστέος..

Σε ένα ρόστερ που, πλην των Φώτση, Διαμαντίδη, Καλάθη, ο όρος “Final Four” είναι άγνωστος, θα περίμενε κανείς στο πρώτο παιχνίδι άπαντες να παρουσιαστούν έτοιμοι και προετοιμασμένοι για μάχη. Αντιθέτως, προπονητής και παίκτες κρίνονται μετεξεταστέοι.

Όσοι έχουν παρακολουθήσει τη φετινή Κάχα Λαμποράλ, θα σχολιάσουν το γρήγορο τέμπο στο παιχνίδι τους, την “τρέλα” των Τζέιμς και Άνταμς, την ηγετική συμπεριφορά του Μπουρούση, τις αθλητικές ικανότητες τους που μεταφράζονται σε αιφνιδιασμούς και ριμπάουντ. Το παιχνίδι τους, που για ορισμένους χαρακτηρίζεται άναρχο, τους έφερε στην 2η θέση σε έναν πολύ δύσκολο όμιλο. Η φετινή Λαμποράλ είναι ομάδα. Έχει μοιράσει ρόλους, άπαντες γνωρίζουν τι μπορούν να προσφέρουν. Στο χθεσινό παιχνίδι η Λαμποράλ έπαιξε το παιχνίδι της και ήταν εμφανής η αδυναμία του Παναθηναϊκού να της το χαλάσει. Χαμένα ριμπάουντ, έλλειμμα ενέργειας, άσχημα ποσοστά. Το χειρότερο όλων όμως, ήταν η αίσθηση ηττοπάθειας..

Τι μέλλει γενέσθαι; Άγνωστο.. Τζόρτζεβιτς και παίκτες οφείλουν να αντιστρέψουν την κατάσταση. Συνέβη το 1996 μετά το δεύτερο παιχνίδι στο Τρεβίζο, πραγματοποιήθηκε το 2009 μετά το μπρέικ της Σιένα, γυρίσαμε από το Τελ Αβίβ το 2012, μπορούμε το 2016;

Εν αναμονή των απαντήσεων..

υ.γ: Ήρθε η ώρα να βγουν κάποιοι μπροστά και να δείξουν ότι μπορούν να ηγηθούν τα επόμενα χρόνια.

υ.γ2: Για το top8 σχολιάζουμε εδώ

Σάλε, ξέρω τι (δεν) έκανες το καλοκαίρι..

Το ευρωπαϊκό μπάσκετ έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό την τελευταία πενταετία και ο ρόλος των προπονητών έχει γίνει πιο σύνθετος. Τα πολλά παιχνίδια στην Ευρωλίγκα απαιτούν πλήρες ρόστερ, με παίκτες που καλύπτουν δύο και τρεις θέσεις, αλληλοσυμπληρώνοντας ο ένας τις ελλείψεις του άλλου. Η στελέχωση, λοιπόν, είναι ένα από τα απαραίτητα κομμάτια του πάζλ για μια επιτυχημένη σεζόν. Η δημιουργία του ρόστερ απαιτεί γνώση α) της αγοράς β) του τι απαιτούν οι επιταγές των καιρών.

Όσον αφορά πρώτο σκέλος, ζητείται από ένα τεχνικό επιτελείο να διαθέτει εμπειρία, υψηλό κίνητρο για διαρκές ψάξιμο της αγοράς και φυσικά ταλέντο, ώστε να μπορεί να διακρίνει στοιχεία σε παίκτη που το κοινό μάτι ή οι υπόλοιποι προπονητές δεν βλέπουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι περιπτώσεις Γκιστ και Λάσμε, τους οποίους ήθελε ο Πεδουλάκης από την πρώτη μέρα. Γυρολόγοι ήταν και οι δύο με μοναδικό εμφανές προσόν τα αθλητικά τους χαρακτηριστικά. Ο Πεδουλάκης όμως, είδε στοιχεία που οι υπόλοιποι δεν βλέπαμε και έφτασαν αυτή τη στιγμή, ο μεν να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ομάδας και ο δε, να διαπραγματεύεται επταψήφια ποσά συμβολαίου.. Φυσικά, αναντίρρητος είναι ο ρόλος των μάνατζερ και οι σχέσεις με αυτούς, καθώς και το μπάτζετ μίας ομάδας. Από άλλο ράφι ψωνίζει ο Ομπράντοβιτς και από άλλο ο Τζόρτζεβιτς..

Οι επιταγές των ημερών δείχνουν σαφή προτίμηση στα “αθλητικά προσόντα”. Το μοντέλο Ίβκοβιτς με “γρήγορο πεντάρι” έχει υιοθετηθεί πια από τους περισσότερους προπονητές.. Ενδεικτικά: Ομπράντοβιτς (Ούντοχ, Βέσελι), Ίβκοβιτς (Τάιους, Ντάνστον), Ιτούδης (Χάινς), Πασκουάλ (Λαουάλ), Μπαρτζώκας (Σίνγκλετον), Λάσο (πρόσφατα πρόσθεσε Ντουρ και Λίμα), Σφαιρόπουλος (Χάντερ, Γιανγκ), Αταμάν (Λάσμε, Ντόρσεϊ). Τα “γρήγορα πεντάρια” προσφέρουν σε έναν προπονητή, πέραν της αθλητικότητας στη θέση του center, τη δυνατότητα πολλών και διαφορετικών αντιμετωπίσεων του αντίπαλου pick n roll και παιχνίδι πάνω από τη στεφάνη. Το ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: Γιατί απουσιάζει ο ΠΑΟ από τη λίστα αυτή;

Ο Σάλε ερχόμενος στον Παναθηναϊκό δήλωσε “απολύτως έτοιμος” για να αναλάβει τα ηνία της ομάδας. Ήταν όμως; Προσωπικά δεν μπορώ να κρίνω αν είναι καλός προπονητής ή όχι. Αφενός έχουμε δει μικρό δείγμα της δουλειάς του συνολικά (κυρίως αυτό της εθνικής Σερβίας) και αφετέρου είναι στον Παναθηναϊκό λίγους μόνο μήνες. Αυτό που πιστεύω πάντως είναι πως, όντας φρέσκος σε τόσο μεγάλα καράβια, δεν είναι καλός μάνατζερ. Στελέχωσε με λανθασμένο τρόπο το ρόστερ (κυρίως το πρόβλημα στο 5), γεγονός που δεν του επιτρέψει να αναδείξει τη καλή δουλειά που (ενδεχομένως) κάνει. Όπως είπαμε παραπάνω όμως, η στελέχωση ίσως είναι σημαντικότερη των προπονητικών ενστίκτων και ταλέντου.

Σε σημερινή συνέντευξη ο Στηβ δήλωσε: «Και τυφλός να είσαι, βλέπεις το λάθος του Παναθηναϊκού». Έχει άδικο; Ο Παναθηναϊκός φέτος αδυνατεί να βρει ρυθμό γιατί δεν βρίσκει εκείνο το πεντάλεπτο που θα τον κάνει να ξεφύγει στο σκορ. Αιτία αποτελεί το γεγονός πως είναι μονίμως ευάλωτος στην αντιμετώπιση του pick n roll από τη θέση ‘5’. Στο παιχνίδι με τον Αστέρα, όπως και στο πρόσφατο με τον Ολυμπιακό, ήταν εμφανές ότι οι Ραντούλιτσα και Κούζμιτς είχαν στοχοποιηθεί. Αν δεν άλλαζε την άμυνα στο ΣΕΦ, βάζοντας στην ίδια πεντάδα Φώτση και Γκιστ, δεν ξέρω ποια θα ήταν η κατάληξη..

σάλε

Έλλειψη εμπειρίας ή αλαζονεία από τον Σάλε; Το σίγουρο είναι πως το λάθος του το πληρώνουμε ως τώρα και είναι επιτακτική η ανάγκη απόκτησης παίκτη στη θέση του center. Οι αλλαγές μεσούσης της σεζόν αναμφισβήτητα αποτελούν πισωγύρισμα σε θέματα χημείας και ισορροπιών αλλά κάποιες φορές είναι επιβεβλημένες. Υπάρχει ακόμα χρόνος να διορθωθεί το λάθος. Το θέμα είναι να το αναγνωρίσεις..

υ.γ: Ήταν αρκετό καιρό το blog κάτω και μου έλειψαν οι συζητήσεις εδώ μέσα. Είναι η κατάλληλη περίοδος να επανέλθουμε.. Δημιούργησα και μία ενότητα, τύπου forum. Απαιτείται μία εγγραφή μόνο στην αρχή.