Από τη γεροντοποίηση στην κολλεγιοποίηση!

Στον παραδοσιακό καφέ με έναν φίλο μου, όπου τη συζήτηση μονοπωλεί το μπάσκετ, αναρωτιόμασταν αν η συνέντευξη τύπου του Δημήτρη Γιαννακόπουλου βγάλει είδηση… Καταλήξαμε όμως στο συμπέρασμα ότι δύσκολα θα προκύψει κάτι συνταρακτικό, αφού η κατάκτηση του double αυτομάτως απέτρεψε αποφάσεις εν θερμώ και δίχως καθαρό μυαλό.

Τελικά, πιστός στο να μας εκπλήσσει, προανήγγειλε σημαντικές αλλαγές στο ρόστερ και ταυτόχρονα ανακοίνωσε πως δεν θα είναι εκείνος που θα «τρέχει» την ομάδα του χρόνου.

Ακούσαμε για «Ελληνοποίηση με κάθε κόστος», για «θέαμα που δεν άρεσε τόσο στον ίδιο, όσο και στον κόσμο του ΠΑΟ, τον οποίο απέτρεψε να προσέλθει στο γήπεδο», δήλωσε ότι η Ευρωλίγκα στο άμεσο μέλλον θα αποτελεί μακρινό όνειρο, ενώ ξεκαθάρισε ότι θα σπάσουν συμβόλαια παικτών (ή πιο σωστά δεν θα γίνει ανανέωση) που θεωρούνταν σίγουροι για την επόμενη σεζόν. Αν μη τι άλλο αποφάσεις που δύσκολα θα περίμενε κανείς λαμβάνοντας υπόψιν την κατάληξη της χρονιάς.

Θέλοντας να τα βάλουμε σε μία τάξη, ας ξεκινήσουμε από το τι συνέβη πέρυσι το καλοκαίρι και τι κινήσεις έγιναν προς αυτή την κατεύθυνση.

Έχουμε και λέμε: Ανανέωση Κάρι (34 ετών), προσθήκη Φώτση (33), Μπατίστ (36), Μαυροκεφαλίδη (30), Παππά (24), Γιάνκοβιτς (24). Εν ολίγοις, πέρυσι για διάφορους λόγους διοίκηση – τεχνικό τιμ αποφάσισαν την «γεροντοποίηση» του ρόστερ με εξαίρεση τις προσθήκες των Παππά – Γιάνκοβιτς, οι οποίοι φυσικά δεν αποτελούν επένδυση για το μέλλον αλλά για το παρόν!

Την «γεροντοποίηση» της περυσινής σεζόν ακολουθεί η φετινή «κολλεγιοποίηση»! Από τη μία άκρη στην άλλη δηλαδή!

Νομίζω πως είναι ξεκάθαρο ότι από το 2012 ο ΠΑΟ έχει ανάγκη από νέο αίμα. Η αδυναμία αξιοποίησης νεαρών παικτών επισημαίνεται καιρό τώρα αλλά δυστυχώς αποτυγχάνουμε στο κομμάτι αυτό εδώ και χρόνια. Οι αιτίες είναι πολλές αλλά δεν είναι της παρούσης..

Είναι πρόδηλο, λοιπόν, πως ο ΠΑΟ οφείλει να στραφεί στα εγχώρια ταλέντα, τα οποία πρέπει να υποστηρίξει, να τα εντάξει στο πρόγραμμα του, να τους δώσει ευκαιρίες αλλά όχι με κάθε κόστος. Άπαντες στο στρατόπεδο της ομάδας οφείλουν να απαντήσουν τα εξής:

α) Θεωρούν ότι ο κόσμος της ομάδας θα δεχθεί τυχόν απώλεια τίτλων για χάρη μερικών πιτσιρικάδων; Νομίζω ότι πρόκειται για τους πλέον καλομαθημένους οπαδούς στην Ευρώπη..

β) Είναι σίγουροι ότι η επένδυση στο μέλλον, αν συνδυαστεί με απώλεια τίτλων, θα αποφέρει καρπούς;

γ) Γιατί κρίνεται απαραίτητη η ριζική αλλαγή στο ρόστερ και όχι η σταδιακή ανανέωση αυτού;

Η προσωπική μου άποψη είναι πως τρεις παίκτες αυτή στη στιγμή είναι αδιαπραγμάτευτοι. Διαμαντίδης – Λάσμε – Γκιστ. Θεωρώ πως θα είναι μεγάλο αυτογκόλ να αποδεσμεύσουμε τους δύο Αμερικανούς. Αφενός ήταν οι στυλοβάτες στο παιχνίδι μας, αφετέρου αδυνατώ να δεχθώ πως οι συγκεκριμένοι δύο θα αποτελέσουν τροχοπέδη στην εξέλιξη των νέων.

Γίνεται λόγος στα ρεπορτάζ της επόμενης ώρας για «υπεραξίες που δεν θέλει να συντηρεί ο Γιαννακόπουλος» στο ρόστερ της ομάδας, «υπεραξίες» που έφερε το «σκούπισμα». Πρώτα απ’όλα, πιστεύω πως αυτούς που «σκούπισαν» το ΣΕΦ οφείλεις να τους επιβραβεύσεις. Είναι εκείνοι που σε κράτησαν και δεν διαλύθηκες στο δυσκολότερο καλοκαίρι των τελευταίων χρόνων. Εν συνεχεία, επειδή το μπάσκετ είναι χρηματιστήριο, κοιτώντας το πράσινο ρόστερ, που διακρίνετε υπεραξίες; Είναι υπεραξία το ένα εκατομμύριο του Λάσμε και όχι το ένα εκατομμύριο του Φώτση; Είναι υπεραξία οι 600-700 χιλιάδες ευρώ του Γκιστ και όχι το αντίστοιχο ποσό στον Έλληνα Μαυροκεφαλίδη; Οι 200-300 χιλιάδες για την συνταξιοδότηση του Μπατίστ δεν θα μπορούσαν να επενδυθούν διαφορετικά;

Εκτίμηση μου είναι πως αν υπάρχει το σκεπτικό αυτό στους διοικούντες, πρόκειται για λάθος στη σωστή πορεία που ορίζουν. Επιβάλλεται η ανανέωση αλλά όχι με τον τρόπο που αναφέρεται στα ρεπορτάζ.

Αν και φέτος δεν το ήθελα, θα αναφέρω και εγώ τη δική μου 12αδα.

Στα guard: Διαμαντίδης, Μποχωρίδης, Παππάς, Κούπερ, Καλάθης

Στη θέση του SF: Γιάνκοβιτς, Χαραλαμπόπουλος, Βεζένκοφ

Στη θέση PF: Γκιστ, Φώτσης

Στη θέση του C: Λάσμε, Διαμαντάκος/Παπαγιάννης, ψηλός με πλάτη

Με αυτό το ρόστερ δεν μπορώ να καταλάβω πως ανακόπτεται η εξέλιξη των νέων ή το μπάτζετ φτάνει τα «20 εκατομμύρια»!

υ.γ: Του Μάντζαρη ήταν αστείο;

υ.γ2: Μήπως το πρόβλημα είναι στο τύπο των συμβολαίων; Μήπως τα μεν είναι κλειστά, ενώ τα άλλα έχουν option; 

υ.γ3: Ποιοι παίκτες του ΠΑΟ πρόσθεσαν κομμάτια στο παιχνίδι τους την τελευταία διετία;;

υ.γ4: Αν και Ματσιούλις βοήθησε πολύ στο τέλος, θα είναι εμπόδιο στην εξέλιξη των Γιάνκοβιτς και Βεζένκοφ.

υ.γ5: Για Ιβάνοβιτς είμαι διχασμένος.


Τους θέλουμε ή όχι;

"Τέλος καλό, όλα καλά" είπε ο Φράγκι και δεν έχουμε λόγο να διαφωνήσουμε.. Η φετινή χρονιά, αν και δεν εξελίχθηκε ιδανικά, έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο και πάντα η τελευταία γεύση είναι αυτή που μένει..

Double, λοιπόν, το minimum δηλαδή των στόχων μας, και πλέον δίχως γκρίνια, άγχος και αποφάσεις εν θερμώ, θα οριστεί το πλάνο για την επόμενη σεζόν. Για όλα όσα αφορούν την ομάδα, αγωνιστικά και μη, θα συζητήσουμε στο ποστ που θα αναρτηθεί μέσα στο Σ/Κ.

Μέχρι τότε θέλω τη βοήθεια σας..

Η κατάσταση έχει παραγίνει. Με έχουν αφήσει ολομόναχο, δεν σχολιάζουν, δεν απαντούν στα mail (εκτός από κάποιες σκόρπιες εκλάμψεις). Πώς την έχουν δει; Παρακάλια θέλουν; Φυσικά καταλάβατε όλοι ποιους εννοώ..

Ένα εκ των αφεντικών είχε υποστηρίξει ότι "αυτό το blog κρατήθηκε ζωντανό και ενεργό. Και ο μόνος λόγος που επιτεύχθηκε αυτό ήταν η ισχυρή κοινότητα που έχει την τύχη να φιλοξενεί". Καλώ λοιπόν την υπόλοιπη κοινότητα να αποφασίσει την επόμενη μέρα..


Κολάζ σκέψεων

Top16 – απολογισμός

Την περίοδο που ξεκινούσε το τοπ16 είχαμε συμφωνήσει οι περισσότεροι πως ο στόχος της δεύτερης θέσης είναι εφικτός και πως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αποτυχία η μη κατάκτηση της. Αποδείχτηκε τελικά λίγους μήνες μετά ότι οι προσδοκίες αυτές δεν ήταν ρεαλιστικές. Αφενός η εικόνας της ομάδας δεν είναι η αναμενόμενη και αφετέρου η πορεία της Αρμάνι δεν μας επέτρεψε να ελπίζουμε κάτι καλύτερο.. Η τελική κατάταξη στον όμιλο είναι απολύτως δίκαιη και αν δεν ήταν η ανεπαρκής Φενέρμπαχτσε, σήμερα δεν θα είχαμε διλήμματα για τον αντίπαλο του τοπ8. Ας ελπίσουμε η φετινή σειρά να αποδειχθεί το ίδιο ενδιαφέρουσα με τις προηγούμενες δύο.. Το τοπ8 είναι το ωραιότερο κομμάτι της σεζόν..

ΣΕΦ…, Μόσχα ή Μαδρίτη;

Άπαντες και στα δύο στρατόπεδα δηλώνουν ότι το παιχνίδι της Πέμπτης μόνο αδιάφορο δεν είναι.. Προσωπικά έχω τις επιφυλάξεις μου αλλά και τις αντιρρήσεις μου εφόσον ισχύει. Τι εννοώ..

- Η κατάταξη στον άλλο όμιλο μόνο με σκάνδαλο της Ρεάλ αλλάζει. Αυτό σημαίνει πως γνωρίζουν εκ των προτέρων ποιοι θα είναι οι αντίπαλοι τους και έχουν τη «δυνατότητα» να επιλέξουν. Η επιλογή σημαίνει δεκαπέντε μέρες προετοιμασία..

- Το τοπ16 τελειώνει και για τους δύο της Πέμπτη και πέντε μέρες μετά οι μεν θα ταξιδεύουν για Ρωσία και οι δε για Μαδρίτη.. Γιατί να κουράσουν τα κορμιά τους, να «χαλάσουν» το μυαλό τους για ένα παιχνίδι άνευ σημασίας; Ας «σκοτωθούν» – μπασκετικά πάντα – στους τελικούς της Α1..

- Κυκλοφορεί η άποψη στα μπασκετικά στέκια ότι στον Παναθηναϊκό ταιριάζει η Ρεάλ και στον Ολυμπιακό η ΤΣΣΚΑ. Θα συμφωνήσω αν και η ΤΣΣΚΑ φέτος δεν με έχει πείσει.

Εν ολίγοις, ίσως τα οφέλη της ήττας στο παιχνίδι της Πέμπτης να είναι περισσότερα από αυτά της νίκης..

Ευρωλίγκα η αναξιόπιστη

Αν και στο επίσημο site δεν έχω δει να έχουν οριστεί οι ημερομηνίες των τρίτων και τέταρτων αγώνων του τοπ8, διαβάζω ότι έχουν προγραμματιστεί αγώνες Κυριακή και Δευτέρα του Πάσχα.. Οι άνθρωποι είναι με τα καλά τους; Αν όχι, με μέτρο το αρνί..

Ένα άλλο ενδεικτικό στοιχείο της προχειρότητας που χαρακτηρίζει τη διοργανώτρια αρχή είναι το γεγονός πως έχει ορίσει σε διαφορετική ημέρα τα παιχνίδια Κούμπαν – Μπάγερν και Γαλατά – Παρτιζάν από τα οποία θα κριθεί ποια από τις γηπεδούχους θα περάσει στην επόμενη φάση. Οι δύο αυτές αντίπαλοι μάλιστα παίζουν την πρόκριση στους πόντους!

Άντε μετά να περιμένεις να λύσουν φαινόμενα όπως αυτά του Αρτεάγκα..

Ο Παππάς και ο Παπαπέτρου

Ένας από τους λόγους αποπομπής του Πεδουλάκη ήταν ο περιορισμένος χρόνος συμμετοχής των Παππά – Γιάνκοβιτς. Ο Πεδουλάκης έφυγε, αλλά ο χρόνος δεν αυξήθηκε.. Τώρα ευθύνεται ο Αλβέρτης;

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος πως όταν ένας αθλητής δεν παίζει, είναι αδύνατο να βρει ρυθμό και ρόλο στην ομάδα. Ο Παπαπέτρου που μέχρι πριν δύο εβδομάδες δεν είχε πατήσει στο παρκέ, πώς τα καταφέρνει; Πώς καταφέρνει δίχως αγωνιστικό ρυθμό και παραστάσεις να είναι έτοιμος; Αντίθετα ο Παππάς, ο οποίος παρεμπιπτόντως άλλαξε και μάνατζερ μεσούσης της σεζόν, παρουσιάστηκε στην Πυλαία σαν τουρίστας.. Μόνο το χαβανέζικο πουκάμισο έλειπε.. Ή ο γιαλός είναι στραβός ή κάποιος στραβά αρμενίζει.. Μακάρι να έχω λανθασμένη εντύπωση.

Δεν αναφέρθηκα στον Γιάνκοβιτς γιατί πιστεύω πως το μόνο που χρειάζεται είναι να ξεψαρώσει..

Το φιλοσόφησες πολύ

Η ιστορία της απόλυσης Πεδουλάκη μου θύμισε κάτι περιπτώσεις ανθρώπων που γλύτωσαν από αεροπορικά δυστυχήματα, σεισμούς, τσουνάμι, και τελικά, αφού κέρδισαν το τζόκερ, έφυγαν από πέσιμο σε σκάλα! Έτσι, λοιπόν, ο πρώην πλέον προπονητής της ομάδας, αφού πρώτα γλύτωσε από ένα σωρό φουρτούνες, έχασε τη δουλειά του από τον μύθο των πάγκων, Σκαριόλο! Άντε να το πίστευες ρε Αργύρη αν σου το ‘λεγαν δύο χρόνια πριν..

Να τα πάρουμε όμως από την αρχή..

Σύμφωνα με το onsports o Πεδουλάκης αποχώρησε γιατί «δεν διαχειρίστηκε σωστά το ρόστερ που επέλεξε εξ ολοκλήρου». Συγκεκριμένα «υπερ – χρησιμοποίησε τους βασικούς», «δεν έδωσε ευκαιρίες στους μικρούς», ενώ «και η συνολική εικόνα της ομάδας μέσα στο παρκέ, ήταν εκτός προγραμματισμού, αλλά και των συμφωνηθέντων από το καλοκαίρι».

Η αλήθεια είναι πως τον τελευταίο καιρό η ομάδα έδειχνε πως «είχε πιάσει ταβάνι» και όχι μόνο δεν έπαιζε καλό μπάσκετ αλλά αδυνατούσε – με εξαίρεση τον Ολυμπιακό – να πάρει ένα θετικό αποτέλεσμα.. Η εικόνα μάλιστα που έβγαινε στα τελευταία παιχνίδια της Ευρωλίγκας ήταν πως οι παίκτες δεν το πίστευαν και είχαν συμβιβαστεί με την ιδέα του double. Μερικοί ίσως ήταν και αδιάφοροι.. Οι ευθύνες επιμερίζονται σε όλους αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις πάντα την πληρώνει ο προπονητής.

Θα δεχόμουν, ασχέτως αν τη θεωρώ άδικη βάσει των αποτελεσμάτων του, την απόλυση Πεδουλάκη. Θα τη δεχόμουν, όμως, αν όλο αυτό το διάστημα δεν δέχτηκε παρεμβατισμούς στο έργο του. Αν οι Μαυροκεφαλίδης, Μπατίστ ήταν επιλογές του, τότε ναι, έχει ευθύνη. Αν δεν ζήτησε αντικαταστάτη του Ούκιτς από την αρχή, τότε ναι, φταίει. Αν, όμως, δεν ισχύει κάποιο από τα δύο, όπως διαφαίνεται από τα ρεπορτάζ, τότε δεν ευθύνεται αυτός που ο Παναθηναϊκός έχει μόνο έναν ψηλό και αυτόν λίγο πάνω από τα δύο μέτρα..

Η απόλυση του Άρτζι αυτή τη στιγμή καταδικάζει την όποια προσπάθεια για πρόκριση στην επόμενη φάση της Ευρωλίγκας και γεννά ταυτόχρονα αμφιβολίες αν μπορεί η ομάδα να επωφεληθεί του πλεονεκτήματος έδρας στους τελικούς. Την επιλογή Αλβέρτη με Πρίφτη (;) βοηθό δεν μπορώ να τη σχολιάσω. Αφενός μεν γιατί το «ιερό τοτέμ» της ομάδας δεν είναι προπονητής, αφετέρου δε γιατί δεν έχει καταλήξει επίσημα το σχήμα. Δεν ξέρω τι έχει στο μυαλό του αυτή τη στιγμή ο πρόεδρος της ομάδας αλλά η προσωρινή αυτή λύση υποδηλώνει «λευκή πετσέτα» και πιθανώς υποδεικνύει τον στόχο του καλοκαιριού.  Διαφορετικά δεν μπορώ να να εξηγήσω για ποιους λόγους δεν κατέφυγε σε λύση  κανονικού προπονητή, όταν μάλιστα η ομάδα είναι ακόμα μέσα και στους δύο εναπομείναντες στόχους.

Τον Πεδουλάκη τον συμπάθησα γιατί βγήκε νικητής σε μία «μάχη» που για πολλούς ήταν εκ προοιμίου χαμένη. Οι περυσινές επιτυχίες, αν λάβουμε υπόψιν μας τα δεδομένα του περυσινού καλοκαιριού, συνιστούν ένα θαύμα. Εύχομαι να μην καταφέρουμε να διαλυθούμε δύο χρόνια μετά..

Τέλος, για να δικαιολογήσω και τον τίτλο, ένα στοιχείο που απολάμβανα στις συνεντεύξεις του Αργύρη ήταν οι φιλοσοφημένες ατάκες του. Top3 αυτών:

1) για Τσαρτσαρή: “Έχει τεράστια εμπειρία. Είναι πάντα εκεί για την ομάδα. Πέρυσι είχε τραυματισμούς, είχε τα νεογέννητα. Εγώ τον πίστευα, τον ήθελα. Μας δικαιώνει. Είναι σαν την… Coca Cola”

2) για την ομάδα: “Εμείς είμαστε ομάδα. Όταν είσαι ομάδα… Όταν κρυώνουν τα δάχτυλά σου, τα βάζεις όλα στην τσέπη”

3) για τον ίδιο: “Εγώ έχω κατασταλαγμένες απόψεις κι έχω φιλοσοφήσει τη ζωή. Είναι όπως στη Formula-1 και στο μποξ, αν φοβάσαι… σταματάς”.

Αργύρη, σε ευχαριστούμε!

υ.γ: Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις.